Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

2 Σημαντικα μαθήματα...


Καλα τι εβδομαδα ειναι αυτη? Πολυ εντονη!Και να φανταστεις οτι ακομη δεν εχει τελειωσει. Οχι δεν αναφερομαι στην εκλογη του Σαμαρα, ουτε σε καποιο γνωστο γεγονος. Αναφερομαι σε προσωπικο επιπεδο. Θα αναφερω τα 2 πιο σημαντικα γεγονοτα αυτης της εβδομαδας συνεβησαν την ιδια μερα. Την Τριτη.

Το πρωτο δεν ειναι και τοσο ευχαριστο για μενα αλλα θελω να το αναφερω γιατι το θεωρω σημαντικη εμπειρια. Ενα αγορι απο τη σχολη(δεν εχουμε και πολλα) μου αρεσε παρα πολυ και ειχαμε αρχισει και καναμε λιγη παρεα. Απο αρκετες ενδειξεις ειχα καταλαβει οτι ειναι γκει. Μιας και εχω υποσχεθει η φετινη χρονια, να ειναι χρονια τολμης και θαρρους, αποφασισα να του πω οτι μου αρεσει. Του το ειπα λοιπον καθως τον τραβηξα σε μια γωνια, και περιμενα με ανυπομονησια να μου πει οτι με αγαπα και να ξεκινησει να ετοιμαζει απευθειας την ερωτικη μας φωλιτσα. Βεβαια τιποτα απ'ολα αυτα δεν συνεβη. Οχι δεν απεδειχθη στρεητ. Γκει ειναι απλα το παιδι δεν γουσταρε. Το προβλημα δεν ηταν βεβαια οτι δεν γουσταρε. Απο τοτε(2 μερες πριν δηλαδη) δεν ξαναμιλησαμε, υπαρχει μια σχετικη αμηχανια. Μου αρεσε ομως που ειχα το θαρρος να του την πεσω. Δεν ειναι η πρωτη φορα που την πεφτω σε καποιον, ουτε η πρωτη φορα που τρωω χυλοπιτα αλλα ηταν η πρωτη φορα που δεν ενιωσα ασχημα για μενα. Ισα ισα που ενιωσα και καλα που ειχα τα κοτσια να του την πεσω(γιατι πρεπει να αναγνωρισω οτι ηταν παααααααααρα πολυ ωρααααιιιιιιιιος!!!). Μπορει να πληγωθηκε καπως ο εγωισμος μου αλλα επεζησα και μπορω να πω οτι ως ενα βαθμο απαλλαχτηκα απο το φοβο της απορριψης. Και εχει αλλη γλυκα να τρως τη χυλοπιτα live και οχι πισω απο ενα κομπιουτερ. Γενικα νομιζω οτι το φλερτ στην καθημερινοτητα ειναι το καλυτερο, διοτι εισαι απλα ο εαυτος σου(τουλαχιστον εμφανισιακα), δεν μπορεις να κρυφτεις ουτε απο χαμηλο φωτισμο, ουτε μεσω photoshop κτλ.

Παμε και στο δευτερο κομματι ομως και σιγουρα για μενα το πιο σημαντικο. Υπαρχει ενα μαθημα στη σχολη που το παρακολουθω φανατικα διοτι η καθηγητρια ειναι απλα απιστευτος ανθρωπος, και το κανει να ειναι το πιο ενδιαφερον μαθημα του κοσμου. Κανουμε σκετς, ασκησεις, μιλαμε μπροστα στην ταξη, και προσπαθουμε γενικα να εκθετουμε τον ευαλωτο εαυτο μας μπροστα σε κοινο ωστε να αναπτυξουμε αυτοπεποιθηση. Ειναι καλυτερο και απο θεατρο. Ναι σου λεω! Διοτι στο θεατρο ναι μεν εισαι μπροστα σε κοινο αλλα παιζεις ενα ρολο, ενω στο μαθημα αυτο, ειμαστε ο εαυτος μας!

Για να μην τα πολυλογω, μας ειπε η καθηγητρια να σκεφτουμε μια αρνητικη εμπειρια που ειχαμε απο κατι που μας εκανε ο καθηγητης μας στο γυμνασιο/λυκειο και νιωσαμε ασχημα. Σηκωνοταν οποιο παιδι ηθελε επαιρνε το μικροφωνο και ελεγε την εμπειρια του. Σχεδον ολοι ανεφεραν απλα περιπτωσεις οπου ο καθηγητης τους αδικησε σε ενα βαθμο, ή δεν τους συμπαθουσε κτλ . Σηκωσα και γω το χερι μου για να πω τη δικη μου εμπειρια. Αρχισα να εξιστορω πως στη 3η γυμνασιου, οταν καναμε προβες για παρελαση δυο τραμπουκοι με κοροιδευαν λογω του οτι ειμαι γκει(Περιττο να πω οτι ενω πριν ολοι μιλουσαν μεταξυ τους, καρφωθηκαν πανω μου με προσοχη).Και οταν πιαστηκαμε στα χερια και μας χωρισε ο γυμναστης και του ειπα για ποιο λογο με κοροιδευαν, δεν μιλησε, γελασε ειρωνικα, και απλα μου ειπε να μην ξαναγινει. Περιεγραψα ποσο ασχημα ενιωσα, με την σταση του καθηγητη που ουσιαστικη επικροτουσε την συμπεριφορα τους.

Οταν αφησα το μικροφωνο, 3-4 χερια σηκωθηκαν για να μιλησουν. Η καθηγητρια εδωσε το μικροφωνο σε μια πολυ ομορφη κοπελα, η οποια παιρνοντας θαρρος απο την ιστορια μου, ειπε για το πως την κοροιδευαν λογω του οτι παλαιοτερα ηταν πιο παχουλη. Καθως τα εξιστορουσε βουρκωσε λιγο, και γυρισε και με κοιταξε. Και τοτε ειχα μια απο τις καλυτερες στιγμες της μεχρι τωρα ζωης μου. Διοτι συνδεθηκαμε. Ως ενας ανθρωπος προς ενα αλλο. Και το καταλαβαμε και οι 2. Ηταν μια απο τις καλυτερες στιγμες, ηταν η ουσια του τι σημαινει να εισαι ανθρωπος, διοτι οταν τα ματια μας ενωθηκαν, για αυτη τη στιγμη, ηταν σαν να μου ελεγε "Με καταλαβαινεις?" και σαν να της απαντουσα "Οτι ναι σε καταλαβαινω, καταλαβαινω το πονο σου"! Ακομη και τωρα βουρκωνω οταν το σκεφτομαι, δεν υπαρχουν λογια να το περιγραψω. Αυτο σημαινει να εισαι ανθρωπος, για μενα, οταν κοιτας στα ματια ενος ανθρωπου και του λες οτι ναι σε καταλαβαινω, σε νιωθω, σε συμπονω....


Y.Γ: Εκτος απο μπραβο(lol!) πειτε και καμμια δικη σας εμπειρια ειτε απο χυλοπιτα ή κατι αντιστοιχο με το 2ο θεμα!