tag:blogger.com,1999:blog-15000355377490471532011-07-07T17:36:54.831-07:00Love is not a "maybe" thing!Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comBlogger1001100tag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-79501788145174914412010-03-22T08:22:00.001-07:002010-06-20T02:33:36.692-07:00<object width="550" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/D-t64oke4Ts&hl=el_GR&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/D-t64oke4Ts&hl=el_GR&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Σε 99 ποστ μεχρι τωρα εχω γραψει ο,τι με απασχολησε, ο,τι θεωρησα οτι ισως αποτελεσει και κομματι καποιου αναγνωστη καπου καποτε, <br /> και ανακαλυψα διαφορες εκφανσεις της προσωπικοτητας μου αλλα και της ζωης μου.<br /><br /> Ξεκινησα το blog για να καταγραψω το ταξιδι ενος 18 χρονου στα πρωτα του βηματα στην ανεξαρτησια. Το ονομασα The Gay Side Of Life. Τελικα καταλαβα οτι εκτος απο το περιτυλιγμα η Gay ζωη δεν εχει σχεδον καμμια διαφορα απο αυτη των στρεητ. Ολοι μας τις ιδιες αδυναμιες, παθη, ανησυχιες, στενοχωριες, χαρες, ονειρα κτλ μοιραζομαστε.<br /><br /> Παρα πολλα αλλαξαν σε σχεση με 2 χρονια πριν. Μπορω να πω με χαρα οτι αν συναντουσα τον εαυτο μου 2 χρονια πριν δεν θα τον αναγνωριζα. ΜΟυ αρεσει αυτο. Μου αρεσουν οι αλλαγες, μου αρεσουν οι εξελιξεις. Δεν τις φοβαμαι. Και αλλωστε κατα τη διαρκεια των 2 χρονων ταξιδιου ζωης, πηρα σημαντικες αποφασεις, τολμησα, εξερευνησα... <br /><br /> Και βεβαιως το ταξιδι δεν τελειωνει εδω. Πως θα μπορουσε αλλωστε? Τελειωνει μονο οταν πεθαινουμε.<br /><br /> Τελειωνει εδω λοιπον η καταγραφη του ταξιδιου μου αλλα παιρνω μαζι μου πολλα πραγματα. Τους αλλους bloggers που γνωρισα μεσα απο σχολια που αφηναν και τα πραγματικα καταπληκτικα μπλογκς που διατηρουν. Θυμαμαι οταν ημουν στην επαρχια ποσο με βοηθουσε ψυχολογικα να διαβαζω 10percent.gr, good as you , revqueer, Gay and the City κτλ κτλ .<br /> Και εχω την τυχη να γνωριζω οτι αρκετοι ανθρωποι βρηκαν κατι που τους εξεφρασε μεσα στο μπλογκ μου, κατι που ισως τους εκανε να σκεφτουν, να ταυτιστουν, να νιωσουν οτι δεν ειναι μονοι εκει εξω. Και χαιρομαι πολυ γι'αυτο. <br /> Και γι'αυτο πανω απ'ολα κρατω τα διαφορα e-mail που ελαβα ειδικα τον τελευταιο χρονο, απο μαθητες Λυκειου στην επαρχια, φοιτητες που ενιωθαν να εχουν χασει το δρομο τους, ακομη και δυο μητερες που υποψιαζονταν οτι το παιδι τους ειναι γκει.<br /> Νιωθω οτι εχω αναλυσει αρκετα θεματα, δεν εχω πλεον την αναγκη να το κανω. Αλλωστε μπορω με σιγουρια να πω οτι ειμαι σε μια απο τις καλυτερες φασεις της ζωης μου. Βεβαια θα ξαναρθουν δυσκολοι καιροι, ροδα ειναι και γυριζει . Αλλα νιωθω πανετοιμος να αντιμετωπισω τα παντα! <br /> Πανω απο ολα και πρωτα απ'ολα να περναμε καλα, οπου και να'μαστε, οπως και να'μαστε....Αλλωστε η ζωή είναι μικρη!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-7950178814517491441?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-58273574877901957922010-03-05T12:21:00.000-08:002010-03-06T02:32:19.747-08:00<object width="560" height="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZRFxHaqbCGA&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ZRFxHaqbCGA&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> Στο πλαισιο της αφορητης δημοσιας φλυαριας περι οικονομικης κρισεως, εντατικων μετρων αναπτυξης κτλ κτλ οι διαφοροι "μελλοντολογοι" στα καναλια εφημεριδες κτλ μας προμηνυουν οτι θα ερθουν τα πανω κατω... <br /> <br /> Θα ηθελα ομως μεσα απο τουτο το ποστ να σας καθησυχασω: αυτο που θα παραμεινει ιδιο και απαραλαχτο στη ζωη μας ειναι το αγριο παραμυθιασμα μας με τον ερωτα. Αυτο, αδερφια, δεν αλλαζει με τιποτα, μην ανησυχειτε. Καθε φορα που θα χρεωκοπουμε, θα διαλυουμε το σπιτι μας, θα χανουμε τη δουλεια ή τους παιδικους μας φιλους και γενικα καθε φορα που η ζωη μας θα παιρνει την κατω βολτα, εμεις θα διαβαζουμε τα ζωδια στις εφημεριδες για να δουμε ποτε η Αφροδιτη θα φεξει τη στρατα του ιδανικου αγαπημενου(αγαπημενης), που θα εισβαλει στη ζωη μας και θα της αλλαξει τα φωτα στο φως. Καθε φορα που θα συνανταμε εναν( ή μια) διαθεσιμο εκ συμπτωσεως να κατοικησει προσωρινως τη ζωη μας, θα βαζουμε μπροστα το ανοητο , αλλα απολυτα ακαταμαχητο μηχανισμο της ερωτικης φαντασιωσης που συνοψιζεται στα εξης απλα βηματα: <br /> <br /> Βημα πρωτον: Σταμπαρουμε το θυμα. Η επιλογη του ποτε δεν ειναι τυχαια παρα το γεγονος οτι η συναντηση μας φαινεται απολυτως τυχαια, για να μην πω μοιραια . Το θυμα σημειωτετον, μας εχει σταμπαρει συγχρονως - ως γνωστον, δεν υπαρχει αθωο θυμα. Τα προσοντα του μπορει να μην ειναι ορατα για τον εξω κοσμο αλλα για μας λαμπουν σαν το βορειο σελας. Ενας προσεκτικος(ενταξει και κυνικος) παρατηρητης θα ελεγε οτι τα προσοντα του θυματος ανταποκρινονται πληρως στις νευρωσεις μας. Αν εισαι Βισση, Καρβελα ονειρευεσαι. Αν εισαι φυσει γραμματεας, θα ερωτευτεις τον φυσει διευθυντει(προσοχη οχι θεσει, φυσει).Αν εισαι φυσει χασαπης, το προβατο θα φουντωνει τα αισθηματα σου, ποτε ο λυκος, που δεν τρωγεται με τιποτα. Βεβαια η αληθινη φυση μας συνηθως ειναι πιο πολυπλοκη και λιγοτερη εμφανης στα μη εξασκημενα ματια. Γι'αυτο βλεπεις ενιοτε και σαδιστες να τρελαινονται με κυριες που χειριζονται μαστιγια και τρελαινεσαι και εσυ. Ξυσε ομως λιγο την επιφανεια και θα βρεις απο κατω δυο συμπληρωματικες νευρωσεις να χαιδευονται. <br /> <br /> Βημα δευτερον και κυριοτερον: Φορτωνεις πανω στο(καθολου ανυποψιαστο) θυμα ολες σου τις φαντασιωσεις, ελπιδες, τα τι-θα-ηθελα-να-ειμαι-αν-δεν-ημουν-ο,τι-ειμαι, ολα οσα ζητησες ποτε να σου φερει ο Αη Βασιλης και ποτε δεν εφερε ο σιχαμενος γερο-κουφος. Αυτα εις την νιοστην, πασπαλισμενη με το σεξουαλικοτατο κοκκινο της Κοκκινοσκουφιτσας και το αγνοτατο λευκο των προθεσεων της Χιονατης. Ολες οι αραχνιασμενες και ματαιωμενες προσδοκιες που κουβαλαμε σκυφτοι καθε μερα φορτωνονται μεμιας στην καμπουρα του θυματος αλλα -ω του απιστευτου θαυματος!- εκεινο καθολου δεν βαρυγκομα. Η εξηγηση ειναι απλη: εχει μολις ξεφορτωθει το δικο του αβασταχτο βαρος ματαιωμενων ελπιδων στη δικη μας καμπουρα. Ειναι δε γνωστο οτι τα ξενα βασανα ειναι ελαφρυτερα, οι ξενες ελπιδες πιο βασιμες και οι ξενες καταστροφες πιο αναστρεψιμες απο τις δικες μας. <br /> <br /> Αυτο το σταδιο ειναι πραγματικα απαιχτο. Οι ενδορφινες που παραγει ο ανθρωπινος εγκεφαλος σ'αυτη τη φαση, ισοδυναμουν με δεκα κιλα σοκολατες αμυγδαλου ΙΟΝ, τρια συνεχη μερονυχτα στο γυμναστηριο, συν την παρακολουθηση του Τσαμπιονς λιγκ ή της Eurovision(διαλεχτε και παρτε), οπου νικαμε εναντιων των βαρβαρων. Ξυπνας το πρωι και σου φαινεται οτι ο κοσμος ολος ειναι στη θεση του, και εσυ χαμογελας(σαν ηλιθιος αλλα τι εγινε?) στο κεντρο του. Δειχνεις επιεικεια για ολα. <br /> <br /> Η φιλη σου δεν ειναι χαζη, ειναι καλη. Ο καπετανιος με το τσιμπουκι δεν ειναι κιτς, ειναι (very) cheap art. Ο αδερφος δεν ειναι nerd, περναει εφηβεια και ζοριζεται το πουλακι μου. Για να συνοψισω η φραση-κλειδι της φασης ειναι: "Kελαηδηστε, ωραια μου πουλακια, κελαηδηστε". Το γεγονος οτι ολοι ζησαμε ή ζουμε ή θα ζησουμε μια περιοδο τετοιας αβασταχτης ευφοριας στη ζωη μας, για να τη νοσταλγουμε στη συνεχεια αφιονισμενα για χρονια ατελειωτα, εχει οδηγησει ολη τη βιομηχανια της αναψυχης(μουσικη, κινηματογραφο, τηλεοραση, λογοτεχνια) να τη βαλει στο στοχαστρο και να τη ξεζουμισει. Καθε τραγουδι που σεβεται τον εαυτο του περιεχει τη λεξει ερωτας. Οι ταινιες που μοσχοπουλανε στο κοσμο ειναι ερωτικες κομεντι, οπου ο αληθινος ερωτας παντα θριαμβευει. <br /> <br /> Οι ταινιες, τα τραγουδια, τα μυθιστορηματα ειναι φισκαρισμενα απο αισθησιακες και μοιραιες συναντησεις αδερφων ψυχων που διατυμπανιζουν τη μοναδικη και ανεπαναληπτη ευτυχια τους. Οι μουσικοι, οι ποιητες, οι μυθιστοριογραφοι και οι σεναριογραφοι, βλεπετε, εμαθαν επωδυνα το μαθημα τους:χωρις αισθημα, το πραμα σπανια πουλαει.... <br /> <br /> Το ζητημα ομως εχει συνεπειες πολυ σκοτεινοτερες και πολυπλοκοτερες απο την εκμεταλλευση, που στο κατω κατω ειναι και φυσικη. Ολα ειναι υπο εκμετταλευσιν, γιατι να μεινει απ'εξω ο ερωτας? Αυτο το σημειο θελω να το προσεξετε περισσοτερο: Διοτι αυτη ακριβως η ακραια μυθοποιητικη χρηση του απο τα media, δηλαδη αυτη η ακαταπαυστη διαφημιση της πρωτης φασης του, θα μπορουσαμε να πουμε οτι ειναι και ο λογος που ολοι τον τοποθετησαμε θελοντας και μη στο επικεντρο των φαντασιωσεων μας, των επιθυμιων, των στοχων ολοκληρης της εφηβο-ενηλικης ζωης μας. Θα μου πειτε κακο ειναι αυτο? Κι αν ο τρελος ερωτας δεν κραταει κι αν η προσγειωση ειναι αναποφευκτη, εχουμε δικαιωμα στο ονειρο βρε αδερφε! Τα πραγματα ομως ποτε δεν ειναι τοσο απλα. Με το να γιγαντωνουμε τοσο αυθαιρετα τη σημασια του στη ζωη μας, περιθωριοποιουμε αναγκαστικα την σημασια αλλων παραγοντων και υποβαθμιζουμε αλλες αξιες οπως η φιλια, η κοινωνικη αλληλεγγυη, η αυτοβελτιωση, η δημιουργικοτητα. Μια φιλια δεν μπορει να εισβαλει με αστεροσκονη στη ζωη μας, μπορει ομως χωρις καμμια αμφιβολια να την κανει γλυκυτερη, να μας παρηγορησει σε σκοτεινους καιρους, να μας συντροφεψει τους χειμωνες, να μας στηριξει οταν παθουμε ηλεκτροπληξια απο τα χριστουγεννιατικα φωτακια του ερωτα. Μια φιλια ειναι σαν την τριανταφυλλια του μικρου πριγκηπα: αν την ποτισεις θα κρατησει για παντα. Η κοινωνικη αλληλεγγυη κανει τη ζωη μας ανθρωπινη περισσοτερο απο καθε ρομαντζο. Ολα αυτα ομως εξαφανιζονται κατω απο το βαρος του πολυδιαφημισμενου ερωτα, παρα το γεγονος οτι ολοι ξερουμε πως δεν προκειται, που να χτυπιομαστε, να κρατησει πανω απο 1 χρονο(και πολυ σας βαζω). Δεν θελω να παρεξηγηθω...και γω θυμα της γοητειας του ειμαι. Και στο δικο μου το μυαλο το screen saver ειναι μια εικονα: να κατηφοριζω την Ναυαρινου χοροπηδωντας γιατι σε λιγα δευτερολεπτα θα τον συναντησω...Προσπαθω ομως(χωρις εξασφαλισμενη επιτυχια, εννοειται) να κραταω υπο ελεγχο τις προσδοκιες μου, για να μην πεσουν πανω στους ωμους του καλου μου και τον συντριψουν. Δεν μπορει να μου κανει ενεση αυτοεκτιμησης, αν εγω την αραξω στον καναπε του αυτοοικτιρμου και δεν κουναω το δαχτυλακι μου για να πετυχω οσα ευχηθηκα. Δεν φταιει αυτος αν δεν κουτρουβαλαω κατηφοριζοντας τη Ναυαρινου επειδη θα τον δω. Ο χρονος φταιει που τα μπαναλιζαρει ολα. ΕΙναι και η ανθρωπινη φυση. Τα καλα τα θεωρει αυτονοητα, για τα κακα μονο αγανακτει και βριζει. Βαζετε στοιχημα οτι και ο τυχερος του τζοκερ στην Καρπαθο(5.000.000 ευρω) θα νιωθει γεννημενος πλουσιος σε εξι μηνες? <br /> <br /> Αντε να το χωνεψουμε ομως αυτο οταν μας βομβαρδιζουν με ρομαντσα απο το πρωι ως το βραδυ. Ετσι, μολις οι ορμονες που ξεφαντωναν πιασουν και παλι τους κανονικους τους ρυθμους, η κατασταση, το νορμαλ δηλαδη, αιφνης, μας φαινεται γκριζο και πληκτικο και αφορητο. Τοτε αναποδογυριζονται ολα. Οσα ελπισαμε απο τον καλο μας γινονται οπλο και στρεφονται εναντιον του. Αυτος φταιει που η ζωη μας δεν μας αρεσει, αυτος ευθυνεται που η δουλεια μας ειναι αχαρη και οι φιλοι μας φευγατοι, το προγραμμα στην τηλεοραση βαρετο, ο τραπεζικος μας λογαριασμος ανυπαρκτος. Στο τελος φθανουμε να τον μισουμε υποσυνειδητα που δεν κατορθωσε να μας μεταμορφωσει μονιμως απο σταχτοπουτες(βατραχους) σε πριγκηπισσες(πριγκηπες). Και ξαναρχιζουμε τον φαυλο κυλο: ονειρευομαστε τη μερα που θα μπει στη ζωη μας ο αλλος, ο <<πραγματικος>> ερωτας και θα φερει τα πανω κατω. <br /> <br /> Συμπερασμα: Πραγματικος ερωτας δεν υπαρχει, αφου ολοι ειναι πραγματικοι με τον τροπο τους. Κανενας παντως δεν μπορει να αλλαξει τη ζωη μας για παντα. Μονο εμεις μπορουμε να αλλαξουμε τη ζωη μας και οχι για παντα, καθοτι συντομα θα βαριομασταν. Αρα απολαυστε την πρωτη φαση οσο κραταει, περαστε ευτυχεις και εν ισορροπια στη δευτερη και θυμυθειτε αυτο που ελεγαν οι γιαγιαδες μας: "Κανενα θαυμα δεν κρατα πανω απο τρεις μερες". Χρησιμοτατο μπορει να αποδειχθει και αυτο που ελεγαν οι παππουδες μας: <<Για τ'ονομα του Θεου, μη βαζετε ολα τα παΐδακια στον ιδιο φουρνο!>>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-5827357487790195792?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-40204364928846876542010-02-23T14:00:00.000-08:002010-02-23T14:04:11.608-08:00<div style="text-align: center;"> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/t6ULDoA3J4w&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/t6ULDoA3J4w&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /> Φετος το φθινοπωρο ξεκινησα να μαθαινω οδηγηση.Ερχομουν σαββατοκυριακα επαρχια και με πηγαινε ο πατερας μου και μου μαθαινε να οδηγω....Ξερω αργησα να μαθω να οδηγω, ισως επειδη φοβομουν δεν με "ειχα" ικανο να καταφερω να οδηγω... Τελικα ποτε μην λες ποτε... Εχω αγαπησει την οδηγησει οσο λιγα πραγματα στη ζωη μου. Σε λιγο καιρο θα παρω το διπλωμα . Ηδη οδηγω πολυ καλα εχω οδηγησει μεγαλες αποστασεις(150 χμ και πανω)! Σκεφτομουνα σημερα, τι αγαπω τοσο πολυ στην οδηγηση. Εχω καταληξει οτι μου αρεσει η ανεξαρτησια που μου δινει οτι μπορω να παρω το αμαξι και να χαθω μακρια απ'ολους και απ'ολα.<br /> <br /><br /> Παντα μου αρεσε να ειμαι ανεξαρτητος....Απο το καλοκαιρι και μετα, εκανα πολλα βηματα στο να γινω ανεξαρτητος και ακομη ειμαι στη μεση της διαδικασιας αυτης. Προσπαθω να γινω αυταρκης και γι'αυτο συντομα θα δουλεψω κιολας.Εχω καταφερει σε μεγαλο βαθμο να εκτιμησω τον εαυτο μου ωστε να μην εξαρτωμαι απο φιλους ή γκομενους... Και οχι λογω φοβου πιθανης εγκαταλειψης απο αυτους, απλα γιατι οσο παρατηρω το τι "λειτουργει" στον κοσμο γυρω μου τοσο καταλαβαινω οτι οιι ανθρωποι που θαυμαζω ζουν καλα σε καθε κατασταση, διοτι εχουν τον εαυτο τους, τον αγαπουν και τους αρκει...Ολοι οι γυρω τους προσθετουν εμπειριες στη ζωη τους, αλλα δεν ειναι η ζωη τους. Και αυτο ειναι κατι που το ζηλευω.<br /> <br /><br /> Ειμαι εδω και μερες επαρχια, για καποια μαθηματα οδηγησης, και συχνα πυκνα παιρνω το αμαξι και κανω βολτες. Πηγαινω συχνα παραλια γιατι μου αρεσει ειδικα στη δυση του ηλιου. Σημερα ειδα ενα αγορι που αποτελεσε τον ανεκπληρωτο ερωτα μου στο Γυμνασιο, 5 χρονια μεγαλυτερος μου, εξαιρετικα ομορφος(ελα τωρα ο ανεκπληρωτος ερωτας μας, παντα ειναι θεος ειδικα στην εφηβεια). Τον ειδα με μια κοπελα να μιλανε, γελανε κτλ . Αυτος ξερει οτι τον γουσταρα αλλα ως στρεητ δεν μπορεσε να ανταποκριθει. ΓΙα μια στιγμη εμεινε ακινητος κοιταζοντας τους. Για λιγο εγινα, 14 χρονων, φουλ ερωτευμενος μαζι του, και η καρδια μου βουλιαξε. Ηρθα γρηγορα ομως στην πραγματικοτητα. Δεν ειμαι 14, δεν ειμαι στο Γυμνασιο, δεν ειμαι πλεον ερωτευμενος μαζι του, αν και ειναι απιστευτα ομορφος, και μπορει να κανει ο,τι θελει. Εβαλα μπρος και εφυγα.<br /><br /><br /> Απο το καθρευτη τον ειδα να κοιταζει να απομακρυνομαι. Χαμογελασα και επιταχυνα....<br /> <span style="font-style:italic;">" Αν η εικονα ειναι η μοιρα της ερωμενης, τοτε το σφαλμα του εραστη να αγαπηθει απ'αυτην δεν εξαγοραζεται με τιποτα!"</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-4020436492884687654?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-23278066057533486512010-02-16T12:22:00.000-08:002010-02-16T12:38:06.674-08:00<object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-46895ac8bafc1fb3" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v1.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D46895ac8bafc1fb3%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330345382%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D1DEB465AE8B010CDC84029FA97B2B49147EEAAB.CEC72E3EC11D2CA40C211C8DE5F842F99E73424%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D46895ac8bafc1fb3%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D3V7t0CRzJATZCJuKu3PACn8W_IQ&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v1.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D46895ac8bafc1fb3%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330345382%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D1DEB465AE8B010CDC84029FA97B2B49147EEAAB.CEC72E3EC11D2CA40C211C8DE5F842F99E73424%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D46895ac8bafc1fb3%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D3V7t0CRzJATZCJuKu3PACn8W_IQ&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br /> Τι ειναι καλυτερο να κανεις οταν ενα ατομο που σημαινει πολλα για σενα σου κανει κατι ασχημο? Το διαγραφεις και προχωρας παρακατω? Ή το συγχωρεις επανηλλειμενως μεχρι να γινουν ολα οπως "πριν"? Αν με ρωτουσες ενα χρονο πριν θα σου ελεγα οτι η συγχωρεση ειναι το πιο δυσκολο και το πιο σωστο πραγμα που μπορεις να πραξεις σε τετοιες περιπτωσεις.<br /><br /> Μηπως ομως και το να συγχωρουμε επανηλλειμενως ενα ατομο που συνεχιζει να μας κανει το ιδιο κακο, στην πραγματικοτητα δεν ειναι πραξη θαρρους και δυναμης αλλα αδυναμιας? Αδυναμιας να μεινεις μονος, αδυναμιας να διεκδικησεις το δικιο σου? Εχω αρχισει να κλινω προς αυτη την αποψη. Φετος εχω αλλαξει πολυ. Οταν καποιος κανει κατι ασχημο ειτε φιλος ειτε ο,τιδηποτε τοτε κανω μια προσπαθεια να καταλαβω απο που προερχεται η ενεργεια του αλλα δεν δινω πολλες ευκαιριες. Αν μου ξανακανεις μαλακια δευτερη φορα, απλα σε διαγραφω απο τη ζωη μου. Τον τελευταιο χρονο διεγραψα αρκετα ατομα απο τη ζωη μου. Ατομα που παλαιοτερα θα ελεγα αποκλειεται να τα διαγραψω....Πως μπορεις αλλωστε να διαγραψεις τοσο ευκολα μια μεγαλη φιλια, ή ενα μεγαλο ερωτα? Και ομως ολα γινονται, ειδικα αν εχεις εμπιστοσυνη στον εαυτο σου. Πλεον ενα και μονο κριτηριο ξεχωριζει τους ανθρωπους που κρατω στη ζωη μου απο αυτους που διαγραφω....Και αυτο ειναι το αν νιωθω οτι οι ανθρωποι αυτοι μου προσθετουν ψυχολογικο βαρος στην καθημερινοηττα μου ή περναω καλα μαζι τους.<br /><br /> Φετος ελαφρυνα τη ζωη μου πολυ απο τετοια "βαρη". Προσπερασα το φοβο μου στο να μεινω μονος και εμπιστευτηκα τον εαυτο μου.. Το περιεργο(?) ειναι οτι μολις το εκανα αυτο, ανοιξαν οι πορτες για πολλα καινουργια ατομα και φιλιες και νιωθω πολυ χαρουμενος για αυτο.<br /> <br /> Και η συγχωρεση? Δν εχει θεση στη ζωη μας? Φυσικα και εχει. Αλλα για μενα το να συγχωρεσεις συνεπαγεται οτι ξεχνας αυτο που σου εκαναν και αυτο δεν ειναι παντα ευκολο. Αν η σχεση μας με εναν ανθρωπο ειναι μια ηρεμη λιμνη τοτε οι καυγαδες, τσακωμοι, προδοσιες κτλ ειναι σαν να πετας μια πετρα στη λιμνη αυτη. Στην αρχη θα κανει κυμματακια και θα ταραχτει η επιφανεια της λιμνης. Μετα απο λιγο ομως ολα θα ηρεμησουν και θα φαινονται οπως πριν...Η πετρα ομως θα παραμενει στο βυθο.Ετσι ειναι και με μια σχεση ειτε φιλικη ειτε ερωτικη. Στην επιφανεια ολα μπορει να φαινονται ιδια αλλα στην πραγματικοτητα ισως η αλλαγη ειναι ανεπανορθωτη.<br /><br /> Μια κυρια πηγη δυστυχιας που παρατηρω και σε μενα και στους γυρω μου ειναι τα "τοξικα" ατομα. Τα ατομα αυτα σου απομυζουν την ενεργεια, δημιουργουν μια αρνητικοτητα στη ζωη σου, και η σχεση σου μαζι τους κρυβει περισσοτερα μειονεκτηματα παρα οφελη. Ο καθε ενας μας μπορει να εχει γνωρισει καποιο τετοιο "τοξικο" ατομο ή να εχει υπαρξει και ο ιδιος για καπποιον αλλο τοξικος... Αλλωστε ολοι μας με καποιους ανθρωπους μπορει να ειμαστε οι καλυτεροι εαυτοι μας και με αλλους οι χειροτεροι. Ειναι αυτες οι περιεργες δυναμικες που αναπτυσσονται μεταξυ δυο ή περισσοτερων ατομων που δεν εξηγουνται ευκολα. <br /> <br /> Τι θελω να πω τελικα με αυτο το κειμενο? Ισως τιποτα συγκεκριμενο. Αλλωστε δεν γραφω βιβλιο με κανονες για τη ζωη. Το παρον ποστ το εμπνευστηκα μετα απο καποια συγγνωμη που δεχτηκα το τελευταιο καιρο απο ατομα που μου εκαναν μεγαλο κακο στο παρελθον και θελανε να ξαναμπουνε στη ζωη μου. Αλλα βρηκανε την πορτα κλειστη και νιωθω καλα με τον εαυτο μου γιατι παλαιοτερα ειχα τις πορτες παντοτε ανοιχτες... Τωρα ξερω και το πιστευω οτι για μια πορτα που κλεινει μια αλλη(ή και περισσοτερες) ανοιγουν ειδικα αν το θελεις και δεν μεινεις με σταυρωμενα τα χερια!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-2327806605753348651?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-73473162195383610262010-02-05T05:05:00.000-08:002010-02-05T05:35:55.636-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/S2wejcV86rI/AAAAAAAAAz4/2vaUeA3P_YA/s1600-h/questions.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/S2wejcV86rI/AAAAAAAAAz4/2vaUeA3P_YA/s400/questions.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5434752444581866162" /></a><br /> Ουφ η πρωτη εβδομαδα εξεταστικης τελειωσε, ετρεχα σαν τρελος, αλλα μου αρεσε γιατι περασε πολυ γρηγορα ο χρονος. Ευτυχως η ζωη παει απο το καλο στο καλυτερο τον τελευταιο καιρο και πολυ χαιρομαι για αυτο. Αντε να δουμε. Στο μεταξυ στη σχολη ειναι ενα παιδι που το πειραζουν 2 μαλακες και καλα "cool" τυποι. Σημερα καθως περιμεναμε τα θεματα τους ειδα να του πετανε χαρτακια? Σκεφτηκα να επεμβω αλλα ημουν μακρια αλλα και παλι δεν ξερω αν επρεπε να το κανω. Καπου διαβασα οτι οταν ενα ατομο απορριπτεται απο το κοινωνικο συνολο, δεν πρεπει να παλεψεις εσυ για αυτο, μπορεις να του δωσεις τη φιλια σου αλλα μεχρι εκει, πρεπει να το αφησεις να παλεψει μονο του για την αξιοπρεπεια του. Απλα ρε γμτ μου τη σπανε οι τραμπουκοι και οκ να υπαρχουν στο Λυκειο το δεχομαι αλλα στο Πανεπιστημιο? Το αστειο ειναι οτι τη μια του πετανε χαρτακια και την αλλη τον χτυπανε στην πλατη λεγοντας του "Τι κανεις ρε φιλαρα" και αυτος γελαει προσποιουμενος οτι ειναι φιλαρακια...Τεσπα θα δουμε...<br /> <br /><br /> Εχω μηδενικη εμπνευση τον τελευταιο καιρο και γι'αυτο γραφω σπανια... Α της 8 Φεβρουαριου κλεινω 2 χρονια blogging..Ουου! Ποτε δεν καταφερα να κρατησω ημερολογιο ή κατι αλλο, τοσο καιρο. Αυτο το blog ξεκινησε με ερωτησεις και συνεχισε με ερωτησεις. Ερωτησεις ενος γκει 18χρονου και μετα 19χρονου και τωρα 20χρονου εφηβου που προσπαθει να καταλαβει τη ζωη ειτε ειναι η στρεητ της πλευρα ειτε η γκει .... Το παρακατω κειμενο περιεχει διαφορες ερωτησεις που σιγουρα τις εχουμε αναρωτηθει ολοι μας...<br /><br /> Δυσκολο ετσι?<br /> Σχεδον αδυνατο?<br /> Η μηπως.....ειλικρινα αδυνατο?<br /> Πως ζει κανεις αν ειναι διαφορετικος?<br /> Τι νοημα εχει να ζεις διαφορετικος?<br /> Μπορεις να ζησεις με αλλον τροπο και να διατηρεις την ευφυια σου ή εστω τα λογικα σου?<br /> Κι αν αυτο δεν γινεται, τοτε γιατι δουλευω τον εαυτο μου?<br /> Γιατι ψαχνομαι?Γιατι αναζητω?<br /> Και γω τι κανω σε αυτη τη αναζητηση?<br /> Δηλαδη, αυτο που κανω ειναι να αλλαζω το ενα βασανο μ'ενα αλλο και να μην εχω ουτε <br />καν την παρηγορια οτι το μοιραζομαι με τους υπολοιπους?<br /> Τι ειναι η ψυχοθεραπεια?Μια τεραστια φαμπρικα αποτυχιων για "εκλεκτους"?<br /> Κατι σαν μια σεκτα σαδιστων που επινοοουν εξεζητημενες μεθοδους βασανιστηριων, εκλεπτυσμενες και προσωποποιημενες?<br /> Να αληθευει οτι ειναι καλυτερα να υποφερεις πολο απο την πραγματικοτητα παρα να απολαμβανεις την αγνοια ενος μυθικου συμπαντος?<br /> Σε τι μπορει να χρησιμευσει η πληρης συνειδητοποιηση της μοναξιας σου και η υπαρξιακη δεσμευση με τον εαυτο σου?<br /> Σε τι υπερεχεις, παρακαλω, σε τι υπερεχεις συνηθιζοντας να μην περιμενεις ποτε τιποτα απο κανεναν?<br /> Αν ο υπαρκτος κοσμος ειναι για τα σκουπιδια, αν τα αληθινα ατομα ειναι τελειως σκατα, αν οι αυθεντικες καταστασεις της ζωης μας ειναι αφορητες, ειναι αραγε υγιες να πασαλειβεσαι με κοπρανα και να κολυμπας μεσα στα αποβλητα της ανθρωποτητας?<br /> Μηπως καλα κανουν οι θρησκειες και προσφερουν παρηγορια για <span style="font-style:italic;">εκει</span> για οσα δεν μπορεις να αποκτησεις εδω?<br /> Μηπως εχουν δικιο, επισης, οταν αναθετουν ολη τη δουλεια σε ενα παντοδυναμο θεο που θα μας φερθει καλα αν ειμαστε κι εμεις καλα παιδια?<br /> Δεν ειναι πολυ πιο ευκολο να γινω καλο παιδι απο το να ειμαι ο εαυτος μου?<br /> Μηπως, αραγε, ειναι πολυ πιο χρησιμο και απλο να δεχτω τις εννοειες του καλου και του κακου οπως ολος ο κοσμος?<br /> Μηπως εχουν δικιο οι μαγοι, οι θεραπευτες, οι αστρολογοι, οι κομπογιαννιτες που θελουν να μας γιατρεψουν με τη μαγεια της πιστης?<br /> Μηπως εχουν δικιο οσοι πονταρουν στις απεριοριστες δυνατοτητες του νου μας προκειμενου να ελεγξουμε καθε εξωτερικη κατασταση ή πραξη?<br /> Μηπως ειναι σωστο οτι, στην πραγματικοτητα, δεν υπαρχει τιποτα εξω απο εμενα, και η ζωη μου ειναι απλως ενας μικρος εφιαλτης απο αντικειμενα, ανθρωπους και γεγονοτα επινοημενα απο τη δημιουργηκοτητα της φαντασιας μου?<br /> Ποιος μπορει να πιστεψει οτι αυτο που συμβαινει ειναι η μοναδικη δυνατοτητα?<br /> Κι αν ειναι ετσι, ποιο το πλεονεκτημα να γνωριζεις περισσοτερα σχετικα με αυτη τη δυνατοτητα?<br /> Τι υποχρεωση εχει ο αλλος να με καταλαβει?<br /> Τι υποχρεωση εχει να με αποδεχτει?<br /> Τι υποχρεωσει εχει να με ακουσει?<br /> Τι υποχρεωσει εχει να με εγκρινει?<br /> Τι υποχρεωσει εχει να μη μου λεει ψεματα?<br /> Τι υποχρεωσει εχει να με παιρνει υποψιν του?<br /> Τι υποχρεωσει εχει να με αγαπαει οπως εγω θα ηθελα?<br /> Τι υποχρεωσει εχει να με αγαπαει οσο εγω θα ηθελα?<br /> Τι υποχρεωσει εχει ο οποιοσδηποτε αλλος να με αγαπαει?<br /> Τι υποχρεωσει εχει να με σεβεται?<br /> Τι υποχρεωσει εχει ο αλλος να αντιλαμβανεται οτι υπαρχω?<br /> Κι αν κανενας δεν αντιλαμβανεται οτι υπαρχω, τοτε γιατι υπαρχω?<br /> Κι αν η υπαρξη μου δεν εχει κανενα νοημα, πως να μη θυσιασω ο,τιδηποτε, ναι, ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, προκειμενου να κρατησω κοντα μου καποιο νοημα?<br /> ....Κι αν ο δρομος απο τη γεννηση ως το φερετρο ειναι μοναχικος, γιατι να κοροιδευομαστε κανοντας ταχα οτι μπορουμε να βρουμε συντροφια?<br /><br /><br />Υ.Γ.: Και γιατι συνηθως τετοιες ερωτησεις τις σκεφτομαι μεσα στο 608?<br /><br />Κλειδωνω αυτες τις ερωτησεις σε αυτο το ποστ. Φετος ευτυχως με εχουν απασχολησει ελαχιστα...ετσι ειναι καλυτερα...<br /><br />Ισως καποιες φορες η απαντηση ειναι μια αγκαλια....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-7347316219538361026?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-89846553943848873942010-01-24T03:56:00.000-08:002010-01-24T04:42:04.852-08:00<object width="370" height="290" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-5537c82c4351cb89" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v8.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D5537c82c4351cb89%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330345382%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D436B4EFBA40FB99D13000F9DD553574BA042AD49.1CD6AADEF2521D243BC8AB6F41AD9AC80C1D3202%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D5537c82c4351cb89%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DxZZQZekUXH1Q3_UI0UV_9bQQHCQ&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="370" height="290" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v8.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D5537c82c4351cb89%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330345382%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D436B4EFBA40FB99D13000F9DD553574BA042AD49.1CD6AADEF2521D243BC8AB6F41AD9AC80C1D3202%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D5537c82c4351cb89%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DxZZQZekUXH1Q3_UI0UV_9bQQHCQ&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;"> Ζευγαρια, αυτα που θα διαβασετε σε αυτο το ποστ ειναι οι αναστεναγμοι<br />που βγαζουμε καθε φορα που μας ζητατε να ειμαστε ο 3ος τροχος σε μια εξοδο.<br />Σαν φιλοι σας καταλαβαινουμε οτι δεν θελετε να μας φορτωσετε με την αμηχανια<br />που συνοδευει αυτο το ρολο, αλλα, πρεπει να συνειδητοποιησετε, οτι ειστε στην αλλη<br /><br />πλευρα τωρα. Εισασταν σαν και μας, single, ψαχνοντας πλαι πλαι την αγαπη. Πλεον την<br /><br />εχετε βρει και αυτο σας βγαζει απο το κοπαδι(εστω και για λιγο).<br /><br />Το να ειμαστε ο "τριτος" σε μια εξοδο με ενα ζευγαρι(εσας στη προκειμενη<br /><br />περιπτωση), μας κανει να αισθανομαστε λιγο μιζερα διοτι για να ειμαστε διαθεσιμοι<br /><br />να βγουμε μαζι σας, σημαινει οτι δεν ειχαμε τιποτα καλυτερο να κανουμε εκεινη τη<br /><br />βραδια. Κοιτα, οταν θα ξαναεχω αγορι, σιγουρα θα περασω και γω στην αλλη πλευρα και<br /><br />καποιος αλλος θα μου εκφραζει τα ιδια παραπονα που εκφραζω και γω εδω, αλλα μεχρι<br /><br />τοτε, θα αναλυσω την φρικτη αυτη θεση που βρισκομαστε ολοι μας ενιοτε.\<br /><br />Οταν σκεφτομαι τον αριθμο 3, σκεφτομαι: μονος αριθμος....δυσαρμονια...στους 2 δεν<br /><br />χωραει τριτος.<br /><br />Ο κοσμος μας κοιτα περιεργα οταν βαδιζουμε πισω σας, με ενα βλεμμα λυπης<br />λες και ειμαστε φτωχα μοναχικα και μιζερα πλασματα βγαλμενα απο ταινια τρομου.Και<br /><br />μην τολμησετε να μου πειτε οτι δεν ειναι ετσι γιατι εχω ρωτησει πολλα ατομα που<br /><br />εχουν βρεθει σε αυτη τη θεση και νιωθουν ακριβως τα ιδια πραγματα.<br /><br />Αυτο που ειναι σιγουρα επιβεβαιωμενο συμφωνα με τους περισσοτερους "Τριτους"<br /><br />ειναι το εξης: Οταν αποκτας αγορι ειναι σαν μια νεα προσωπικοτητα σου να φθανει απο<br /><br />ενα παραλληλο συμπαν. Ειανι πολυ περιεργο, φαινεται σαν να εχασες εγκεφαλικα<br /><br />κυτταρα. Στο λεξιλογιο σας οι μονες λεξεις που υπαρχουν ειναι λεξεις οπως "ζουζουνι<br /><br />μου", "αγαπουλα μου" "περιστερακι μου" " κολοκυθακι μου" κτλ κτλ . Ορκιζομαι οτι<br /><br />καθε φορα που ακουω ζευγαρι να αναφερεται ετσι στο συντροφο του, ανατριχιαζω, χωρις<br /><br />να το θελω ειλικρινα.<br /><br />Εχετε παρατηρησει οτι οταν μας μιλατε για το αγορι/κοριτσι σας με τα παραπανω<br /><br />ονοματα σας κοιταμε με ενα βλεμμα αποριας και ρωταμε "σε ποιον αναφερεσαι?" στο<br /><br />οποιο απαντατε " ξερεις μωρε για ποιον μιλαω, για το αρκουδακι<br /><br />μου"(ewwwwwwwwwwwwwwwww)<br /><br />"Αααα το αρκουδακι σου".<br /><br />Ακουστε με λοιπον, διοτι ΠΡΕΠΕΙ να το γνωριζετε αυτο. ΕΜΕΙΣ θελουμε να το<br /><br />γνωριζετε αυτο. Ναι ξερουμε σε ποιον αναφερεστε. Αλλα για να διατηρησουμε λιγη απο<br /><br />την αξιοπρεπεια μας δεν μπορουμε να αναφερθουμε στο αγορι σας ως το ζουζουνακι σας.<br /><br />Ειναι τελειως μπλιαχ και μειωτικο. Δεν διαβαζεται παιδικο παραμυθι. Μιλατε σε<br /><br />συνομηλικους σας που θελουν να ειναι εκει για σας.<br /><br />Δευτερον, το πως καθομαστε. Υπαρχουν τεραστια προβληματα για το πως πρεπει να<br /><br />καθισεις οταν εισαι ο τριτος τροχος σε ενα ζευγαρι. Εμεις, ως η μειονοτητα,<br /><br />καταλαβαινουμε οτι δεν υπαρχει τελεια λυση, αλλα αυοτ δεν σημαινει οτι πρεπει και να<br /><br />μας αρεσει. Δεν μας αρεσει να ειμαστε δυο θεσεις πιο περα απο σας, ειναι μοναχικα<br /><br />και ντροπιαστηκα. Το θεμα ειναι, οτι αν καθισουμε κοντα σας, δεν μας θελετε στα<br /><br />αληθεια εκει και επισης , το να σας βλεπω να κουρνιαζετε ο ενας στην αγκαλια του<br /><br />αλλου, να ανταλλασετε σαλια και να παιζεται με τα μαλλια σας κατα τη διαρκεια μιας<br /><br />διωρης ταινιας, δεν θα ελεγα οτι ειναι η ιδανικη μου μορφη διασκεδασης. Γι'αυτο<br /><br />ακριβως η θεση μας ειναι πιο δυσκολη. Γιατι ειτε καθισουμε κοντα σας ειτε μακρια σας<br /><br />εμεις χανουμε.<br />Εχω ακουσει περιπτωσεις απο "τριτους τροχους" οπου μια κατα τ'αλλα τελεια βραδια<br /><br />σινεμα χαλασε διοτι ειχε βγει μαζι με ζευγαρι.<br /><br />"Καθομασταν μια χαρα οι 3 μας τρωγωντας ποπ κορν, οταν ξαφνικα μπαμ!, αρχισαν να<br /><br />πινουν ο ενας απο την κοκα κολα του αλλου λεγοντας "μια για σενα και μια για<br /><br />μενα"(με φωνη πιο γλυκεια και απο λακτα). Αρρωστησε κυριολεκτικα το κορμι μου τοσο<br /><br />πολυ απο την γλυκαδα, που αναγκαστηκα να παω στην τουαλετα για να<br /><br />ηρεμησω...."ΖΕΥΓΑΡΙΑ αυτη η συμπεριφορα πρεπει να σταματησει!<br /><br />Καθε σταγονα που πεφτει στο ηδη υπερχειλισμενο ποτηρι μας ωθει ακομη πιο μακρια<br /><br />σας. Πλιτς, πλατς...<br /><br />Πλιτς...<br /><br />Οταν πρεπει να σας παρακολουθουμε να συνειδητοποιειτε οτι δεν μπορειτε να<br /><br />περπατησετε αν δεν ειστε πιασμενοι χερακι χερακι...<br /><br />Πλατς....<br /><br />Οταν μας λετε να παμε καμμια βολτα για καμμια ωριτσα ενω εσεις φιλιεστε με το<br /><br />αγορι/κοριτσι σας, αν και εσεις μας προσκαλεσατε μαζι σας.<br /><br />Πλιτς again....<br /><br />Βεβαια υπαρχουν και εξαιρεσεις. Καποιες φορες περνας πολυ ωραια παρεα με ενα<br /><br />ζευγαρι. Οταν σου συμπεριφερομαστε στον τριτο της παρεας σαν ουσιαστικο μελος της<br /><br />παρεας και οχι σαν "φαναρι" τοτε ολοι μπορει να περασουν καλα.<br /><br />Αν και γραφω τα παραπανω στην πραγματικοτητα και γω τα ιδια κανω οταν ειμαι σε<br /><br />σχεση. Και γι'αυτο γραφω αυτο το ποστ, για να θυμαμαι να μην κανω τα ιδια. Γιατι η<br /><br />ζωη ροδα ειναι και γυριζει και τη μια στιγμη ειμαστε σε σχεση και την αλλη οχι.<br /><br />Μπορουμε παντα ομως να απαιτουμε και να δειχνουμε τον απαραιτητο σεβασμο στους<br /><br />αλλους αναλογα με το που βρισκουμαστε την εκαστοτε στιγμη.<br /><br />Βεβαια μεχρι να μαθω να λεω οχι σε προσκλησεις ζευγαριων για εξοδο, υπαρχουν<br /><br />πολλες πιθανοτητες να ειμαι εγω το αγορι που θα δειτε να καθεται αναμεσα σε ενα<br /><br />ζρυγαρι το οποιο κοιταζεται στα ματια. Εγω θα ειμαι αυτος που κοιταει στο κενο,<br /><br />αναρωτωμενος τι επρεπε να πω για να το αποφυγω ολο αυτο....Oh well next time....<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-8984655394384887394?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-88048362515820091402010-01-10T16:27:00.000-08:002010-01-10T16:28:58.844-08:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/GtQ1dk0ZKUE&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/GtQ1dk0ZKUE&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br /><br />Χρονια πολλα καλη χρονια σε ολους, το 2010 θα ειναι καλυτερο απο το 2009 ειμαι σιγουρος. <br /><br />Το 2010 για μενα μπαινει με ενα ερωτημα που συγκεκριμενα γεγονοτα με εκαναν να το αναρωτηθω. Γιατι υπαρχουν ανθρωποι που προτιμουν να θυσιασουν την αξιοπρεπεια τους προκειμενου να ανηκουν καπου? Γιατι προτιμουν να θυσιασουν τη διαφορετικοτητα τους μονο και μονο για να ειναι ενα με το πληθος?<br /><br /> Μπορω να καταλαβω την δυναμη που σου προσφερει ο οχλος. Το να εισαι διαφορετικος σε καθιστα αμεσα στοχο αυτου που επιβαλλει την ομοιογενεια σε μια ομαδα....<br /><br /> Νομιζω οτι οι περισσοτεροι ανθρωποι ενεργουν ετσι, απο φοβο, κρυβονται στο καβουκι τους. Το τελευταιο χρονο εχω γνωρισει πολλους ανθρωπους, που ενω ειναι γκει, εχουν σχεσεις, ζουν ευτυχισμενοι και συνειδητοποιημενοι με το ταιρι τους, στην υπολοιπη κοινωνια κρυβονται. Στους συμφοιτητες, στους συναδελφους,στους γονεις, ακομη και στους φιλους τους παρουσιαζουν μια στρεητ αμφιεση που τους βοηθα να περνουν απαρατηρητη. <br /><br /> Υπαρχουν ομως και ανθρωποι που αρνουνται να περιοριστουν στα στενα πλαισια που τους επιβαλλει η υπαρξη διπλης ζωης. Υπαρχουν ανθρωποι που δεν φοβουνται να ειναι αυτοι που ειναι, τολμουν να ξεχωριζουν και να αντιτειθεται στην λογικη του οχλου. Ενα τετοιο ατομο ειναι και ο κολλητος μου... Ποτε του δεν φοβηθηκε να ειναι ξεχωριστος ακομη και πισω στο χωριο οπου η διαφορετικοτητα τιμωρειται σκληρα. <br /><br /> Τη πρωτοχρονια μου χαρισαν το βιβλιο του Μπουκαι Χορχε "Να σου πω μια ιστορια". Μεσα εχει μια ιστορια που ταιριαζει σε οσους τολμουνε να ειναι διαφορετικοι...Την αφιερωνων λοιπον σε αυτους....<br /><br /> "Μια μερα ο Διογενης ετρωγε ενα πιατο φακες καθισμενος στο κατωφλι καποιου τυχαιου σπιτιου.<br /> Δεν υπηρχε σ'ολη την Αθηνα πιο φτηνο φαγητο απο μια σουπα φακες.<br /> Μ'αλλα λογια, αν ετρωγες φακες σημαινε οτι βρισκοσουν σε κατασταση απολυτης ανεχειας.<br /> Περασε ενας απεσταλμενος του αρχοντα και του ειπε: <br /> "Α, Διογενη! Αν μαθαινες να μην εισαι ανυποτακτος κι αν κολακευες λιγακι τον αρχοντα, δεν θα ησουν αναγκασμενος να τρως συνεχεια φακες."<br /><br /> Ο Διογενης σταματησε να τρωει, σηκωσε το βλεμμα και κοιταζοντας στα ματια τον πλουσιο συνομιλητη του, αποκριθηκεL<br /> "A φουκαρα αδερφε μου. Αν μαθαινες να τρως λιγες φακες, δεν θα ησουν αναγκασμενος να υπακους και να κολακευεις τον αρχοντα..."<br /><br /><br /> Αυτος ειναι ο δρομος του Διογενη. Ειναι ο δρομος του αυτοσεβασμου που λεει να υπερασπιζουμε την αξιοπρεπεια την αξιοπρεπεια μας πανω απ'όλες τις αναγκες μας για επιβεβαιωση.<br /> Ολοι θελουμε την επιβεβαιωση των αλλων. Ομως, εαν το τιμημα ειναι να εγκαταλειψουμε τον εαυτο μας, οχι απλως ειναι πολυ μεγαλο αλλα, επιπλεον, η επιδιωξη αυτη καταληγει σε ασυναρτησια. Μοιαζουμε μ'εκεινον τον ανθρωπο που αναζητουσε το μουλαρι του σ'ολο το χωριο, ενω πηγαινε καβαλα επανω στο....μουλαρι του...<br /><br />Εσεις? Υπερασπιζεστε αρκετα την αξιοπρεπεια σας?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-8804836251582009140?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-17531764565521325372009-12-21T11:22:00.001-08:002009-12-21T11:22:40.807-08:00Αλλο ενα βιντεακι απο την Οπρα! Ελα δεν θελω παραπονα, 5 λεπτα ειναι μονο και πραγματικα αξιζει να το δειτε! Ειναι το δωρο μου προς ολους τους αναγνωστες του blog... Σιγα ρε μαγκα καταξοδευτηκες!!!! Νομιζω οτι αυτα που λεει το συγκεκριμενο βιντεο αξιζει να τα γνωριζουν ολοι και γι'αυτο το μοιραζομαι...<br /><br />Το 1ο κομματι του βιντεο ειναι απο την εκπομπη με την περισσοτερη ιστορια στην ιστορια ενος talk show με πανω απο 110 εκατομυρρια κοσμο. Βασικα ολο το βιντεο διαρκει 1 ωρα αλλα εκοψα και εραψα τα πιο σημαντικα σημεια κατα τη γνωμη μου...<br /><br /><br />Μιλαει για τον αγωνα της Οπρα με το παχος!Ομως δεν ειναι μονο για αυτους που εχουν προβληματα βαρους, αλλα γενικα για ολους τους ανθρωπους, που ειναι εθισμενοι σε κατι, ειτε αυτο ειναι το φαγητο, ειτε το τσιγαρο, ειτε ειναι εθισμενοι συναισθηματικα με το συντροφο τους, τους φιλους τους κτλ. Ο εθισμος κρυβει παντοτε απο πισω κακη σχεση με τον εαυτο μας...Και προσπαθουμε παντα με καποιον τροπο να καλυψουμε αυτο το κενο που υπαρχει μεσα μας ειτε με φαγητο ειτε με αλκοολ ειτε με το να ειμαστε συναισθηματικα προσκολλημενοι σε καποιον κτλ... Ευχομαι το βιντεο αυτο να μην σας "πει" κατι διοτι το πιο πιθανον να αγαπατε αρκετα τον εαυτο σας...Εγω προσωπικα οταν το ειχα δει πριν αρκετους μηνες, μπορω να πω οτι με βοηθησε να παρω αποφασεις, να αλλαξω ως ενα βαθμο ροτα στη ζωη μου. Βεβαια ο αγωνας προς την καλυτερευση δεν νομιζω οτι τελειωνει ποτε και γι'αυτο ως ενα σημειο πρεπει να νιωθουμε περηφανοι για οσα εχουμε καταφερει.<br /><br />Αρκετα με τη πολυλογια ομως... Παμε στο βιντεο...<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PtHwNjws3yM&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/PtHwNjws3yM&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br />Κρατω τα εξης:<br /><ul><li>"Περιπου στο 2002-2003 καταλαβα οτι για να φροντισεις τον εαυτο σου, πρεπει πρωτα να νιωσεις πραγματικα, οτι αξιζει φροντιδα και αγαπη...." Πραγματικα ειναι περιεργο, ποσο αναξιοι νιωθουμε εσωτερικα οι περισσοτεροι για την αγαπη. Οχι μονο απο τους αλλους αλλα και απο τον ιδιο μας τον εαυτο! Εχουμε μαθει να δειχνουμε αγαπη προς τους γυρω μας και σπανια προς τον εαυτο μας. Ειναι διαφορετικο το να ειναι καποιος ψωνιο και το να αγαπα τον εαυτο του.Πολλες φορες τα 2 δεν συνυπαρχουν.Ξερω ομως οτι για να καταφερεις να αγαπησεις αλλους, πρεπει να αγαπησεις και τον εαυτο σου!!!</li><li>"Ετσι, για καθε ατομο εκει εξω, που αγωνιζεται, ο αγωνας συνεχιζεται, μεχρι να αγαπησεις τον εαυτο σου, οσο αγαπας καθεναν και καθετι γυρω σου...."</li><li>"Πρεπει να στοχευεις η εξωτερικη σου εμφανιση, να ειναι σε αρμονια, με τον εσωτερικο σου κοσμο και με οσα εχεις καταφερει στη ζωη σου.Διοτι αν το σωμα σου, δεν συμβαδιζει με τις εξωτερικες και εσωτερικες σου επιτυχιες, τοτε αυτες δεν σημαινουν τιποτα.Διοτι κοιτας ολα οσα εχεις, ολα οσα εχεις επιτυχει, και σε κανουν να νιωθεις χειροτερα, διοτι σκεφτεσαι οτι εχεις κανει τοσα πολλα αλλα δεν μπορεις να επιτυχεις να απεγκλωβιστεις απο τον εθισμο σου, στο φαγητο, στο τσιγαρο, στο ποτο κτλ"Αυτο ειναι το πιο ομορφο που εχω ακουσει....ξερετε συχνα λεμε οτι μετραει ο εσωτερικος κοσμος ενος ανθρωπου.Συμφωνοι αλλα δυστυχως ή ευτυχως εκτος απο ιατρικες περιπτωσεις, η πλειοψηφια των παχουλων ανθρωπων, εχουν εσωτερικα προβληματα τα οποια εξωτερικευονται με το παχος....Οπως ο αλκοολικος τα εξωτερικευει στο ποτο, ο φανατικος καπνιστης, στο τσιγαρο κ.ο.κ.<br /></li></ul> Πολλες φορες λεμε στον εαυτο μας, οτι αν ειχα μια σχεση να με βοηθα, τοτε θα εκοβα το φαγητο, θα σταματουσα να πινω κτλ αλλα ξερω πολλους/ες που εχουν σχεση, και παλι δεν καταφεραν να πολεμησουν τον εθισμο τους.Πολλες φορες επαναπαυθηκαν σε αυτον... Παντοτε τα προβληματα τετοιας φυσεως, εχουν ως πηγη τους τη χαμηλη αγαπη προς τον εαυτο μας...κατι που δυστυχως ειναι το μεγαλυτερο προβλημα των ανθρωπων, ειδικα στη σημερινη ανταγωνιστικη κοινωνια που ζουμε....Ειλικρινα για μενα δεν υπαρχει μεγαλυτερο αγαθο στον ανθρωπο, απο την αυτοεκτιμηση....ολοι αξιζουμε, ολοι εχουμε κατι να δωσουμε!Δες το και λιγο εγωιστικα βρε αδερφε...εσυ στο πηγαδι κατουρησες και δεν αξιζεις να αγαπηθεις, να ζησεις, να διασκεδασεις κτλ? Συνηθως αφηνουμε μια ιδεα που εχουμε για μας να μας παγιδευσει αλλα αν καταφερουμε να την νικησουμε, τοτε ελευθερωνουμε ενα μεγαλο ποσοστο της ζωης μας.....<br /><br /><br />Επειδη δεν θυμαμαι αν το εχω ξαναπει το λεω και δω, οτι σε ενα μαθημα στη σχολη, απαιτειται πολλες φορες να σηκωθεις μπροστα στη ταξη και να μοιραστεις ενα προσωπικο σου θεμα. Βεβαια δεν ειναι υποχρεωτικο να το κανεις... Εγω δειχνω ιδιαιτερο ζηλο για τη συγκεκριμενη ασκηση διοτι με βοηθα να μην φοβαμαι τους ανθρωπους, αν και πρεπει να ομολογησω οτι ακομη και τωρα που εχω σηκωθει αρκετες φορες, ακομη ψιλοτρεμει το μικροφωνο αλλα τουλαχιστον η φωνη ειναι σταθερη...<br /><br />Αυτα για το 2009...Ευχομαι για ολους υγεια, χαρα και ευτυχια, το 2010 να ειναι η καλυτερη χρονια που ειχατε μεχρι τωρα, και πανω απολα να συνεχισετε να κανετε ονειρα. Ειναι πολυ σημαντικο να εισαι σε θεση να μπορεις να κανεις ονειρα.... <br /><br /><br />Φιλια σε ολους!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-1753176456552132537?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-63164378782634637812009-12-03T08:18:00.002-08:002010-02-08T13:21:58.715-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SxfrRXOVilI/AAAAAAAAAzQ/wBnmSAVMArQ/s1600-h/compassion.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 365px; height: 265px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SxfrRXOVilI/AAAAAAAAAzQ/wBnmSAVMArQ/s400/compassion.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411052160833391186" /></a><br /> Καλα τι εβδομαδα ειναι αυτη? Πολυ εντονη!Και να φανταστεις οτι ακομη δεν εχει τελειωσει. Οχι δεν αναφερομαι στην εκλογη του Σαμαρα, ουτε σε καποιο γνωστο γεγονος. Αναφερομαι σε προσωπικο επιπεδο. Θα αναφερω τα 2 πιο σημαντικα γεγονοτα αυτης της εβδομαδας συνεβησαν την ιδια μερα. Την Τριτη.<br /><br /> Το πρωτο δεν ειναι και τοσο ευχαριστο για μενα αλλα θελω να το αναφερω γιατι το θεωρω σημαντικη εμπειρια. Ενα αγορι απο τη σχολη(δεν εχουμε και πολλα) μου αρεσε παρα πολυ και ειχαμε αρχισει και καναμε λιγη παρεα. Απο αρκετες ενδειξεις ειχα καταλαβει οτι ειναι γκει. Μιας και εχω υποσχεθει η φετινη χρονια, να ειναι χρονια τολμης και θαρρους, αποφασισα να του πω οτι μου αρεσει. Του το ειπα λοιπον καθως τον τραβηξα σε μια γωνια, και περιμενα με ανυπομονησια να μου πει οτι με αγαπα και να ξεκινησει να ετοιμαζει απευθειας την ερωτικη μας φωλιτσα. Βεβαια τιποτα απ'ολα αυτα δεν συνεβη. Οχι δεν απεδειχθη στρεητ. Γκει ειναι απλα το παιδι δεν γουσταρε. Το προβλημα δεν ηταν βεβαια οτι δεν γουσταρε. Απο τοτε(2 μερες πριν δηλαδη) δεν ξαναμιλησαμε, υπαρχει μια σχετικη αμηχανια. Μου αρεσε ομως που ειχα το θαρρος να του την πεσω. Δεν ειναι η πρωτη φορα που την πεφτω σε καποιον, ουτε η πρωτη φορα που τρωω χυλοπιτα αλλα ηταν η πρωτη φορα που δεν ενιωσα ασχημα για μενα. Ισα ισα που ενιωσα και καλα που ειχα τα κοτσια να του την πεσω(γιατι πρεπει να αναγνωρισω οτι ηταν παααααααααρα πολυ ωρααααιιιιιιιιος!!!). Μπορει να πληγωθηκε καπως ο εγωισμος μου αλλα επεζησα και μπορω να πω οτι ως ενα βαθμο απαλλαχτηκα απο το φοβο της απορριψης. Και εχει αλλη γλυκα να τρως τη χυλοπιτα live και οχι πισω απο ενα κομπιουτερ. Γενικα νομιζω οτι το φλερτ στην καθημερινοτητα ειναι το καλυτερο, διοτι εισαι απλα ο εαυτος σου(τουλαχιστον εμφανισιακα), δεν μπορεις να κρυφτεις ουτε απο χαμηλο φωτισμο, ουτε μεσω photoshop κτλ.<br /><br /> Παμε και στο δευτερο κομματι ομως και σιγουρα για μενα το πιο σημαντικο. Υπαρχει ενα μαθημα στη σχολη που το παρακολουθω φανατικα διοτι η καθηγητρια ειναι απλα απιστευτος ανθρωπος, και το κανει να ειναι το πιο ενδιαφερον μαθημα του κοσμου. Κανουμε σκετς, ασκησεις, μιλαμε μπροστα στην ταξη, και προσπαθουμε γενικα να εκθετουμε τον ευαλωτο εαυτο μας μπροστα σε κοινο ωστε να αναπτυξουμε αυτοπεποιθηση. Ειναι καλυτερο και απο θεατρο. Ναι σου λεω! Διοτι στο θεατρο ναι μεν εισαι μπροστα σε κοινο αλλα παιζεις ενα ρολο, ενω στο μαθημα αυτο, ειμαστε ο εαυτος μας!<br /> <br /> Για να μην τα πολυλογω, μας ειπε η καθηγητρια να σκεφτουμε μια αρνητικη εμπειρια που ειχαμε απο κατι που μας εκανε ο καθηγητης μας στο γυμνασιο/λυκειο και νιωσαμε ασχημα. Σηκωνοταν οποιο παιδι ηθελε επαιρνε το μικροφωνο και ελεγε την εμπειρια του. Σχεδον ολοι ανεφεραν απλα περιπτωσεις οπου ο καθηγητης τους αδικησε σε ενα βαθμο, ή δεν τους συμπαθουσε κτλ . Σηκωσα και γω το χερι μου για να πω τη δικη μου εμπειρια. Αρχισα να εξιστορω πως στη 3η γυμνασιου, οταν καναμε προβες για παρελαση δυο τραμπουκοι με κοροιδευαν λογω του οτι ειμαι γκει(Περιττο να πω οτι ενω πριν ολοι μιλουσαν μεταξυ τους, καρφωθηκαν πανω μου με προσοχη).Και οταν πιαστηκαμε στα χερια και μας χωρισε ο γυμναστης και του ειπα για ποιο λογο με κοροιδευαν, δεν μιλησε, γελασε ειρωνικα, και απλα μου ειπε να μην ξαναγινει. Περιεγραψα ποσο ασχημα ενιωσα, με την σταση του καθηγητη που ουσιαστικη επικροτουσε την συμπεριφορα τους.<br /><br /> Οταν αφησα το μικροφωνο, 3-4 χερια σηκωθηκαν για να μιλησουν. Η καθηγητρια εδωσε το μικροφωνο σε μια πολυ ομορφη κοπελα, η οποια παιρνοντας θαρρος απο την ιστορια μου, ειπε για το πως την κοροιδευαν λογω του οτι παλαιοτερα ηταν πιο παχουλη. Καθως τα εξιστορουσε βουρκωσε λιγο, και γυρισε και με κοιταξε. Και τοτε ειχα μια απο τις καλυτερες στιγμες της μεχρι τωρα ζωης μου. Διοτι συνδεθηκαμε. Ως ενας ανθρωπος προς ενα αλλο. Και το καταλαβαμε και οι 2. Ηταν μια απο τις καλυτερες στιγμες, ηταν η ουσια του τι σημαινει να εισαι ανθρωπος, διοτι οταν τα ματια μας ενωθηκαν, για αυτη τη στιγμη, ηταν σαν να μου ελεγε "Με καταλαβαινεις?" και σαν να της απαντουσα "Οτι ναι σε καταλαβαινω, καταλαβαινω το πονο σου"! Ακομη και τωρα βουρκωνω οταν το σκεφτομαι, δεν υπαρχουν λογια να το περιγραψω. Αυτο σημαινει να εισαι ανθρωπος, για μενα, οταν κοιτας στα ματια ενος ανθρωπου και του λες οτι ναι σε καταλαβαινω, σε νιωθω, σε συμπονω....<br /><br /><br />Y.Γ: Εκτος απο μπραβο(lol!) πειτε και καμμια δικη σας εμπειρια ειτε απο χυλοπιτα ή κατι αντιστοιχο με το 2ο θεμα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-6316437878263463781?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-91296420742707469582009-11-15T07:38:00.000-08:002009-11-15T07:39:07.435-08:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/DliLkhbCXy8&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/DliLkhbCXy8&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br />Βλεπωντας το παραπανω αποσπασμα, καταλαβα οτι υπαρχουν 2 λογιων ανθρωποι σε ολους τους τομεις της ζωης....αυτοι που συμβιβαζονται και αυτοι που αγωνιζονται....<br />Στο βιντεο η Μαρινα δεν θελει να συμβιβαστει σε μια ζωη γεματη φτωχεια και μιζερια, θελει να χαρει τα νιατα της, να μη σκυψει το κεφαλι....Στο τελος της ταινιας, βεβαια, το πληρωνει με την ιδια της τη ζωη.<br /><br />Ετσι νιωθω και γω οταν βλεπω γυρω μου νεους ανθρωπους να κρυβονται, να σκυβουν το κεφαλι, να αποδεχονται να τους κοροιδευουν μπροστα στα μουτρα τους, να υποδυονται τους στρεητ, νομιζοντας οτι κοροιδευουν καποιον ενω στην πραγματικοτητα, κοροιδευουν τον εαυτο τους!Η ζωη τους με τρομαζει....Με τρομαζει που εσκυψαν τοσο νωρις το κεφαλι τους....<br /><br />Και ναι, εγω δεν μπορω να το δεχτω....βραζει το αιμα μου, δεν θελω να καμπουριασω και να μιζεριασω....Ισως ειμαι υπερβολικος, ισως καποιες φορες πρεπει να κανεις πισω.... εγω δεν μπορω ομως....δεν αφηνω σε κανεναν το δικαιωμα να με μειωσει λογω του οτι ειμαι γκει, να με κανει να πω ψεματα μονο κ μονο για να δικαιολογηθω....Και οχι μονο στην Αθηνα, στο χωριο στους συγγενεις σε φιλους, ολους ολους...Απο τη πρωτη μερα στη καινουργια σχολη δεν προσποιηθηκα σε κανενα οτι ειμαι στρεητ.....οταν το θεμα παει στα ερωτικα, κανω κατευθειαν κατανοητο οτι ειμαι γκει....τα αγορια ερχονται σε αμηχανια, αλλα το ξεπερνουν....δεν φοβαμαι ακομη και ξυλο να παιξω αν χρειαστει.....γιατι εγω δν θελω να βαλτωσω....δεν θελω να μιζεριασω.....<br /><br /><br />Εσεις?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-9129642074270746958?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-83314145833638142792009-11-03T15:02:00.000-08:002009-11-03T15:05:53.783-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SvC27KfznoI/AAAAAAAAAyo/w1zP0FEVVbc/s1600-h/My_Darling__I_Dare_by_chasingtwilight.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SvC27KfznoI/AAAAAAAAAyo/w1zP0FEVVbc/s400/My_Darling__I_Dare_by_chasingtwilight.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400017080763522690" border="0" /></a><br /> Την εφηβεια μονο οι γεροι και οι βλακες την εξωραιζουν. Ολοι οι υπολοιποι ξερουμε οτι η εφηβεια ειναι σαν την ανοιξη: η πιο σκληρη μας εποχη.Η εφηβεια ειναι ο 1ος Παγκοσμιος Πολεμος της ζωης μας. Στα πεδια των μαχων της σκοτωνουμε το παιδι που υπηρξαμε, τους φιλους του,. τους γονεις του, τις ισορροπιες του. Καποιοι αδυνατουν να επιζησουν. Πως να θαψεις τοσους νεκρους? Πως να συνηθισεις τοσες καινουργιες ξενες και κακοηχες λεξεις?Επαγγελματικη αποκατασταση, κοινωνικος προσδιορισμος, ενταξη....Πως να παρουμε ξαφνικα proficiency στα αλαμπουρνεζικα των γονιων μας?Τι θα πει μαμα, νεα ταξη πραγματων?<br /> Καποιοι εχουν το χαρισμα φυσικα. Προσαρμογη ονομαζεται και -οπως ολα σχεδον- ειανι ενα νομισμα με 2 οψεις. Καποιοι γεννηθηκαν ετοιμοι, κομμενοι και ραμμενοι για μεγαλα, με την κρουστα αθικτη και εκ γενετης στη θεση της.<br /> Καποιοι ομως, οι πιο πολλοι, κολυμπαμε στα θολα νερα του μεσου ορου: ουτε πρωταθλητες της προσαρμογης ουτε ισοβια φυλακισμενοι του παιδιου που υπηρξαμε. Μερικες φορες και τα δυο. Με τα τρελαμενα πανω μας και τα θλιβερα κατω μας.Εμεις αναδυομαστε -οσοι επιζησουμε τοσο οικειων θανατων- καινουργιοι ανθρωποι απο το πεδιο της μαχης της εφηβειας μας, πιο σκληροι, κομματακι πιο αχαροι, με κουρεμενο αγαρμπα το χνουδι του νεοσσου. Τελικα προσαρμοσμενοι. (Ψιλο) ετοιμοι για το καλυτερο και το χειροτερο. Ομως ουτε οι καλυτεροι ουτε οι χειροτεροι!<br /><br /> Αυτό ήταν η εφηβεία μας. Τοτε γιατι λυσσαξαμε ολοι μαζι της? Γιατι τοσα τραγουδια, τοσες ταινιες, τοσο μελανι και φιλμ ξοδεμενο? Τι μας παιδευει ακομα ελογου της τοσα χρονια μετα? Καιρο αναρωτιομουν για αυτο το θεμα και απαντηση δνε εβρισκα.Χθες το βραδυ ομως ημουν τυχερος: η απαντηση εφτασε σε μενα μονη της, μισοκρυμμενη σενα χωνακι βανιλια(γραμμενο το καλοκαιρι). Ενα χωνακι παγωτο τοσο δραστικο, οσο και η μαντλεν του Προυστ βουτηγμενη στο τσαι.<br /><br /> Ηταν εντεκα παρα δεκα, ημουν εξω απο το θερινο σινεμα της περιοχης μου κι ετοιμαζομουν για την προβολη μιας ταινιας δρασης. Ξερετε, απο εκεινα τα φιλμ <<πολλη δραση για το τιποτα>> που σου επιτρεπουν να συγκεντρωθεις στην κοκα κολα σου και στο φεγγαρι. Ξαφνικα ενιωσα μια πελωρια λαχταρα για παγωτο χωνακι. Βανιλια ομως και τιποτα αλλο - εξηγημενα πραγματα. Τρεχω στο διπλανο παγωτατζιδικο, παιρνω το χωνακι μου ξεχειλισμενο απο τρεις υπεροχες μπαλες βανιλια και επιστρεφω στο σκοταδι της προβολης που ειχε αρχισει. Καθομαι. Βαζω το χωνακι ανυποψιαστος στο στομα. Και τοτε ακριβως εγινε. Ειδα με κλειστα ματια τη γλωσσα μου να μακραινει, να γινεται ενας δρομος. Ενας δρομος που ξεκινουσε απο το χωνακι και εφτανε ως την αυλη του σχολειου μου στην επαρχια, ωρα οχτω, Ιουνιος, μαζί με τον κολλητο μου παρακολουθουμε τον ωραιο του σχολειου.<<Κοιταζει?>>ρωτουσα με αγωνια.<Κοιταζει>> με καθυσηχαζε.<<<Καρφωμενος ειναι>>. Κι εγω χαμηλωσα τα ματια και εφερα το χωνακι μου στο στομα. Ενα χωνακι βανιλια. Τρεις μπαλες. Ενα χωνακι πυρομαχικο στον πρωτο ερωτα της ζωης μου. Ενα χωνακι φορμα παραλλαγης- να μη βλεπει ο αντιπαλος τι κανουμε. Ενα χωνακι που ποτε δεν ελιωσε κι ετσι βγηκε αιφνης ενα βραδι ανεπαφο μεσα στον καυσωνα της ενηλικης ζωης μου για να με οδηγησει ξανα στη χωρα της πρωτης φορας. Στη χωρα οπου τιποτα δεν ειχε ξαναγινει και ολα ηταν πιθανο να συμβουν. Οπ[ου οι γευσεις ηταν χρωματιστες και οι εικονες πεντανοστιμες και τα παρτι υπεροχα. Πισω στην εφηβεια μου!<br /> Κανενα παγωτο δεν μπορεσε να συγκριθει μ'εκεινο στα χρονια που ακολουθησαν. Καμμμια Εβγα και καμμια Δωδωνη. Φουκαραδες εισαγωγεις που πατε να αναμετρηθειτε με μια αναμνηση! Κανενα παρτι δεν εφτασε ουτε στο μικρο του δαχτυλακι εκεινου απ'οπου εφυγα ξυπολυτος στις 3 το βραδυ ενω οι γονεις μου ειχαν πει 12 το πολυ.Καμμια βολτα δεν θα συγκριθει με εκεινες που εκανα με τον κολλητο μου, σχεδιαζοντας την ζωη μας στην Αθηνα.Κανενα αρωμα δεν θα συγκριθει με την μυρωδια του αγοριου που σου αρεσε, μετα την προπονηση ποδοσφαιρου!<br /> Εκεινο το βραδυ πληρωσα το εισιτηριο αλλα την ταινια δεν την ειδα. Καταλαβα ομως γιατι η βιομηχανια διασκεδασης στηριξε επι τοσο πολυ τοσο μεγαλο κομματι του προυπολογισμου της σε αναφορες στην εφηβεια μας. Ειναι γιατι οι αισθησεις μας εχουν αμβλυνθει σιγα σιγα, αλλα ενα κομματι μας επιμενει να θελει. Ειναι γιατι η χωρα της πρωτης φορας καθε μερα και περισσοτερο φευγει μακρια μας τωρα που πηραμε υπηκοοτητα στη χωρα του deja vu. ΕΙναι γιατι τα παγωτα βανιλια εχουν χασει τις θαυματουργες ιδιοτητες και δεν ανοιγουν ξαφνικα μπροστα στη γλωσσα σου το μονοπατι που σε γυριζει πισω.<br />Εκτος αν ειναι καλοκαιρι, νυχτα, το εργο ειναι βλακεια κι εσυ πας γυρευοντας....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-8331414583363814279?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-88893632782056009912009-10-23T09:29:00.000-07:002009-10-26T11:24:06.219-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SuHaQVnhxnI/AAAAAAAAAyI/WniLjnNYbuw/s1600-h/JUSTICE-logo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 348px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SuHaQVnhxnI/AAAAAAAAAyI/WniLjnNYbuw/s400/JUSTICE-logo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395833802782262898" border="0" /></a><br /> Ολο το βραδυ παλευαμε λοιπον.Τα χαραματα ομως μου ζητησε να φυγω - ηταν αδυνατον, λεει, να κοιμηθει με αλλο ατομο διπλα του, και καναπε δεν ειχε. Επεσα να πεθανω απ'την προσβολη. Μου ζητησε συγγνωμη βεβαια, αλλα τι να την κανει ο πεθαμενος τη συγγνωμη? Εφυγα με τα μουτρα στο χωμα. Την αλλη μερα αναγκαστηκα να ρωτησω τον Χρηστο για το ποιον του. Εμεινε ο αλλος, δεν περιμενε να εχω μπλεξει με τον Αδωνη, προφανως νομιζε πως αλλα ηταν τα γουστα του. Δυστυχως δεν ηξερε και πολλα ή δεν ηθελε να μου πει. Μια βδομαδα εβγαιναν, με πληροφορησε, τιποτα το ιδιαιτερο, αλλα ο τυπος ηταν κομματι ανισορροπος. Στην αρχη τον παρενοχλουσε, μεχρι στο κινητο του Βασιλη(του γκομενου του Χρηστου), επαιρνε και το'κλεινε. Και βεβαια με συμβουλεωε να κρατηθω μακρια. Το ειπε γιατι ενοχληθηκε - δεν ηθελε καθολου να μπερδευονται στα ποδια τoυ - το ειπε απο φιλια, ιδεα δεν εχω, δεν βγαζεις ευκολα ακρη με τον Χρηστο. Ουτε μ'εμενα ομως βγαζεις ακρη. Οσο εκεινος μου ελεγε να κρατηθω μακρια, τοσο φαγωνομουνα να τον ριξω. Οπως καταλαβαινετε, και ξαναβγηκα μαζι του, και στο σπιτι του ξαναπηγα, και ταξι ξαναεψαχνα στα μαυρα μεσανυχτα για να μην τον στριμωξω στο κρεβατι του και τελος παντως ολα τα'κανα.<br /><br /> Ο θεος τα δεχοταν ευχαρίστως, αλλα, πως να το πω, καπως αφηρημενα, οπως δεχεσαι το σοκολατακι που σου προσφερουν χωρις να νιωθεις καμια πελωρια λαχταρα για γλυκο, απλως αφου στο δινουν το παιρνεις. Δεν ειχα παραπονο παντως, οσο τον εβλεπα δεν ειχα παραπονο. Το ζητημα ηταν πως μου εριχνε κατι εξαφανισεις ξεγυρισμενες. Μερες τον εψαχνα.Ουτε τηλεφωνα σηκωνε, ουτε σπιτι του πηγαινε, ατμος γινοταν και χανοταν...Δυο χρονια τραβιομασταν ετσι, δεκα κιλα εχασα, ολους τους φιλους μου εχασα, τη γαληνη μου εχασα.Αγωνας η καθε μερα και τιποτ'αλλο. Ενα ψαξιμο. Που ειναι, πως να τον ξετρυπωσω, πως να τον γυρισω πισω, πως να τον κρατησω να μην μου ξαναφυγει. Γινεται ζωη ετσι? Δε γινεται!<br /><br /> Οποτε ενα βραδυ, αποφασισα να διεκδικησω οτι μου ανηκει. Καθισα και του απαριθμησα ολα οσα ηθελα, ολα οσα πιστευα οτι μου ανηκουν.Του ζητησα να ζησουμε σε ενα σπιτι, <br />μαζι σαν ζευγαρι οπως μας αξιζει.Γελασε υποτιμητικα. Προφανως και αλλη εικονα ειχε στο μυαλο του για τη σχεση μας απο τη δικη μου.Ανοιξε την πορτα και εφυγε.Ετσι χωρις να τον νοιαζει για τα οσα εδωσα,για τα οσα θυσιασα για κεινον.Απλα εφυγε.Α πριν να ξεχασω με συμβουλεψε να σταματησω την κλαψα και να βρω καποιον αλλο να βασανιζω!<br /><br /> Κανεις δεν τον ξαναειδε απο την παρεα, αφαντος κανονικα. Ξανακουσα για αυτον ενα μηνα και δεκατρεις μερες μετα, ωρα δωδεκαμισι το βραδυ, πανω ακριβως που κοντευα να αποβαλλω τη μαυριλα του χωρισμου. Με πηραν απο το νοσοκομειο <<Ο Ευαγγελισμος>> γιατι βρηκαν το ονομα μου πρωτο στη λιστα του κινητου του -Αλεξοπουλος. Ειχε ενα τροχαιο ατυχημα με τη μηχανη στη παραλιακη, λεει, επεσε σε τοιχο, μεταφερθηκε σε αφασια στην εντατικη, υπηρχε κινδυνος να μεινει παραλυτος.Προς στιγμην εφυγε το αιμα απο το σωμα μου. Ειχα ευχηθει με τοση δυναμη να πεθανει σαν σκυλι στ'αμπελι που νομιζσα οτι εγω εφταιγα, εξαιτιας μου τον τιμωρουσε ο Θεος.Ε, μετα σιγα σιγα συνηλθα. Πηγα στο νοσοκομειο πρωτος, πριν ειδοποιησω οποιοδηποτε δικο του.Ηθελα να δω τη κατασταση, να δω τι θα κανω. Οσο κι αν ημουν προετοιμασμενος για τα χειροτερα, αυτο που ειδα μου εκοψε την μιλια. Ο θεος μου καθολου με θεο δεν εμοιαζε πια. Ενα κουβαρακι σαρκα ηταν, κουρελιασμενο και ματωμενο, που κειτοταν αψυχο στα ασπρα σεντονια της εντατικης - μολις μια ανασα απο τον θανατο. Πιο ζωντανα εμοιαζαν τα μηχανηματα γυρω του. Δεν ηξερα τι να κανω. Καθομουν και τον κοιτουσα σαν χαζος. Νομιζω πως προσπαθουσα να καταλαβω τι εμεινε απο αυτον, τι αναγνωριζα απ'τον αντρα που ειχα ερωτευτει σαν τρελος.Τα ματια μου τρεχανε σαν βρυσες και ουτε που τα σκουπιζα. Οχι απο λυπη για το καταντημα της αγαπης μου, ουτε απο τρομο μπροστα στις ανεξελεγκτες βουλες του Κυριου. Εκλαιγα απλουστατα απο ανακουφιση.Ο αντρας αυτος ειχε καταστρεψει την ισορροπια μου, τη ζωη μου ολη, το χρονο μου, τις σχεσεις μου, ηταν ξαπλωμενος εκει μπροστα μου πιο ανισχυρος πια κι απο μωρο, πιο αχρηστος και απο ασφαιρο οπλο. Ο θεος ηταν πια στο ελεος ενος θνητου - στο δικο μου ελεος.Αποφασισα σε δεκατα του δευτερολεπτου να τον αναλαβω εγω, αν καταφερνε να επιζησει. Θα τον επερνα με το λατρεμενο αναπηρικο καροτσακι του.Τωρα θα ηταν αδυνατον να με διωξει τις νυχτες, τωρα θα με παρακαλουσε να μεινω κοντα του - ποιος θα τον σηκωνε να παει τουαλετα? ποιος θα τον εσωνε αν γινοταν σεισμος? Δε θα με ρωτουσε ξανα ποτε με ποιον τραβιεται ο Χρηστος. Δε θα ηταν ικανος να ντυνεται στην πενα και να εξαφανιζεται για μερες. Απο δω κ μπρος θα τον εντυνα εγω! Κι ολη αυτη η αγωνια που εφαγε τα σπλαχνα μου 2 ατελειωτα χρονια, αυτο το αχ, στο κεφαλι του ολο πια!<br /> <br /> Αυτος θα μυριζει τωρα στα κρυφα σαν κυνηγοσκυλο, αυτος θα μενει αυπνος απο τις μυρωδιες ξενων αντρικων σωματων. Αυτος θα ζητα πλεον κι εγω θα δινω οσο θελω με το σταγονομετρο, σαν προσφορο - ΑΝ δινω... <br /><br /><br /> Γυρισα τα ματια στον ουρανο και κλαιγοντας ειπα στην προισταμενη της εντατικης: "Αδελφη, υπαρχει Θεος!!!"Αυτη με ακουμπησε ενθαρρυντικα στο μπρατσο. "Και βεβαια υπαρχει", μου ψιθυρισε, "εμεις εδω εχουμε δει τοσα θαυματα....">><br /> <br /><br />Ελπιζω να σας αρεσε, αν και λιγο ψυχοπλακωτικο!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-8889363278205600991?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-48163270046364959892009-10-22T12:37:00.000-07:002009-10-22T12:40:03.229-07:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mqfBwhTa92k&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/mqfBwhTa92k&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br />O Aδωνης ενεκρινε την κινηση με ενα χαμογελακι.Την εκτιμησε. Θα ειχε βαρεθει κι αυτος τοσα χρονια να δισταζει, να μην ξερει σε ποιο απο τους δεκαδες ωραιους που συνωστιζοταν στα ποδια του για να δωσει το μηλο. Καπου στα βαθη της ψυχης του θα γυρευε μια αποφασιστικη αδελφη ψυχη, να αρπαξει μονη της τον απαγορευμενο καρπο και να τον βγαλει απο το αδιεξοδο. Μη σας τα πολυλογω, ολο το βραδυ δεν ξεκολλησα απο διπλα του.Πιναμε και μιλουσαμε, μιλουσαμε και πιναμε. Μεχρι να την κανουν σιγα σιγα ολοι για τα σπιτια τους, ειχαμε γινει ντιρλα. Στο τελος φυγαδευσα τον Γιωργο και με το θαρρος του οινοπνευματος τον αρπαξα απο τον γιακα τον εσυρα ως λαφυρο στην κρεββατοκαμαρα 3 οροφους παρακατω. Την αλλη μερα το πρωι ξυπνησα γυμνος με εναν αντρα γυμνο στο πλαι. Κατι με ετρωγε ομως.<br /><br /> Δε θυμομουν τι ακριβως εγινε. Το καναμε ή οχι? Εχουμε ενα καποιο παρελθον ή ειμαστε ακομη στο αλφα βητα? Με την αμφιβολια να με τρωει πηγα κι εφτιαξα δυο καφεδες και τους εφερε στο κρεβατι μαζι με καναπεδακια που ειχαν μεινει απο χθες. Ο θεος ξυπνησε κι αυτος και χωρις πολλα πολλα το'ριξε στη μασα. Πολυ το εκτιμησε το μπρεκφαστ. Το καταλαβα γιατι αρχισε τα χαμογελα και τις ερωτησεις : Αν μενω μονος μου, αν δουλευω, ποσω χρονω ειμαι, τι σπουδαζω κτλ Η αληθεια ειναι οτι του τα ειχα ξαναπει το βραδυ αλλα μαλλον τα ειχε ξεχασει...Οποτε του τα ξαναειπα απο την αρχη. Δεν ειπα πολλα γιατι το εκοψα το ατομο οτι βαριοταν ευκολα.Ηξερα κιολας οτι οι ανθρωποι θελουν να μιλανε περισσοτερο για τον εαυτο τους.Οποτε του εδωσα και γω να καταλαβει οτι θα του χαρισω και τα 2 μου αυτια, αν μου κατσει, ας μεινω κουφος βρε αδερφε, χαλαλι! Ε λοιπον, ειτε το πιστευετε ειτε οχι, το μονο πραγμα που μου κοινοποιησε ο θεος ηταν οτι ηξερε τον Χρηστο, τεως παιδικο του φιλο, και νυν δικος μου συμφοιτητης.Στην αρχη καπως αδιαφορα, του στυλ δεν-τρεχει-και-τιποτα. Μετα αρχισε να με ψαρευει ανοιχτα. Ηθελε να μαθει αν τον ειχαμε καλεσει χτες, ποσο τον ξεραμε, πως πηγαινε η σχεση του με τον γκομενο του τον Βασιλη, αν τον κερατωνε και λοιπα και λοιπα. Πωρωμενο το ατομο εν ολιγοις. Ε, τελικα το θελουν οι αντρες το φτυσιμο, δικιο εχει ο Χρηστος.Και οι ταχα μου σκληροι ακομη χειροτερα, οσο τους φτυνεις τοσο κολλανε!<br /><br /> Προφανως ο θεος ηταν ενα απο τα πολυπληθη θυματα του Χρηστο, που χτυπουσε οποιον του γυαλιζε και στο τελος εφευγε παντα παρεα με τον Βασιλακη του.Το φυσουσαν και δεν κρυωνε οι τυποι.Σκυλιαζαν μεχρι να συνειδητοποιησουν τι εγινε, τι τους βρηκε. Οπως λεει η γιαγια μου ομως, πισω εχει η αχλαδα την ουρα. Μπορει να μου κουβαληθηκε για τον Χρηστο, στο δικο μου κρεβατι κατεληξε ομως. Τελος παντων, τα ειπαμε, ντυθηκε, πηρε το τηλεφωνο μου - δηλαδη του το εδωσα - κι εφυγε.Απελπιστηκα εγω.Ημουν σιγουρος οτι δεν θα παρει.Ουδεις αντρας που ενδιαφερθηκα πηρε ποτε.Ο μονος τροπος να παρει εμενα αντρας ειναι να μη μ'ενδιεφερε. Ειχα τις μαυρες μου.Στη σχολη ουτε να παρακολουθησω μαθημα μπορουσα - ακομη και ο Χρηστος που καναμε κολλητη παρεα απειλουσε να με παρατησει απο φιλο. Σε τρεις μερες ομως εγινε το θαυμα και ανεστηθη ο Λαζαρος - εγω! Ο θεος Αδωνης με πηρε τηλεφωνο και μαλιστα μου ζητησε κατευθειαν να βγουμε χωρις τζιριτζαντζουλα. Εκανα τις μασκες μου και τα αφρολουτρα μου και πηγα στο μοιραιο ραντεβου, σπιτι του.Ολο το βραδυ παλευαμε(καναμε σεξ ντε!!!!)...<br /><br /><br />Το be continued που λενε, στο τριτο και τελευταιο μερος!Πιστευω οτι το φιναλε δεν θα το περιμενετε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-4816327004636495989?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-75956121623053674202009-10-19T07:36:00.001-07:002009-10-22T12:40:20.620-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Stx6haGKLeI/AAAAAAAAAxo/eksD3M6Hcw8/s1600-h/2345850564_dda077a604.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 359px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Stx6haGKLeI/AAAAAAAAAxo/eksD3M6Hcw8/s400/2345850564_dda077a604.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394321168042438114" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">Note:Η ιστορια αφιερωμενη στον 1ο μου ερωτα που τον ειδα μετα απο πολυ καιρο.Νομιζα οτι σε ειχα ξεπερασει τελειως αλλα μολις σε ειδα πιο ομορφο απο ποτε κατι αναπηδησε μεσα μου.Ισως τον 1ο ερωτα δεν τον ξεπερναμε ποτε τελειως.Ισως...</span><br /><br />Mε λενε Παρι και θα σας πω την ιστορια μου με τον Αδωνη - δυστυχως δεν αστειευομαι αυτα ειναι τα ονοματα μας. Ακομη χειροτερα δεν ειμαι κανας ωραιος κι ουτε μου δωσανε κανενα μηλο, μονος μου πηγα και το αρπαξα.Αλλα καλυτερα να αρχισω απο την αρχη.<br /><br />Τον πρωτοσυναντησα στο παρτι που καναμε με τo γιωργο τον κολλητο μου για να πολεμησουμε στηθος με στηθος την γκαντεμια που μας κυνηγουσε ολο τον χειμωνα.ηταν ιουλιος του 1998.Η ταρατσα του γιωργου ηταν γεματη με λευτκοντυμενους φεγγαροπληκτους - white party υποτιθεται απ'αυτα που εγκαινιαζουν την καλοκαιρινη σεζον στη μυκονο, αν και ζουσαμε στο περιστερι.Οι προσδοκιες μας πηγαιναν ανεκαθεν ενα βημα πιο μπροστα απο τις δυναντοτητες μας.Το ξεκαθαρισαμε ομως κι ολοι το σεβαστηκαν ,σιδερωσανε τ'ασπρα τους πουκαμισα, δανειστηκαν λινα σαλβαρια, εκοψαν το λαιμο τους τελος παντων αλλα ολοι στα λευκα ηρθαν.<br /><br />Εκτος απο εκεινον φυσικα.Ο αδωνης, το παλικαρι, ο ανταρτης, εσκασε μυτη σχεδον ακαλεστος στις δωδεκα ακριβως δυο ωρες μετα την ωρα προσελευσης των πολλων, τη στιγμη που στα πλατο στριφογυρνουσε το "total eclipse of the heart",οι ωραιοι ειχαν αρπαξει τους ωραιους και μελωνανε στην πιστα, ενω τα μπακουρια ηταν αραγμενα στα πεζουλια και κοιτουσαν αφειρημενα το επεκεινα σε στυλ δεν-ειμαι-στα-αζητητα-απλως-κατι-σκεφτομαι... ηταν ντυμενος στα μαυρα απο τοιχο σε τοιχο.Χωρια μαλλι και το μαυρο ματι.Ετσι οπως σταθηκε στη μεση της πορτας της ταρατσας, φωτισμενος απο πισω μες στα μαυρα σκοταδια, ελαμπε σαν θεοτητα, δεν υπερβαλλω(που υπερβαλλω δηλαδη....).Εμεινα να τον κοιταζω αποσβωλομενος!<br /><br />"Ξεχνα το", μου σφυριξε ο γιωργος περνωντας απο μπροστα μου με ενα δισκο γεματο καναπεδακια αγγουρι, αυγο , μαγιονεζα."Δεν ειναι για τα δοντια σου".Με πηρε το παραπονο.Φουντωσα.Γιατι, ρε γαμωτο, ν'ακουω αυτες τις δυο λεξεις απο δεκαπεντε χρονω παιδακι οταν σηκωνω τα ματια μου σε κανενα εμφανισημο?Γιατι να το ξεχασω?Και τι να θυμηθω δηλαδη?Τα αζητητα ?Τα αποβρασματα? Τα τελευταια καλουπια του Θεου?Μονο σε αυτους ειχα εγω δικαιωμα να ελπιζω? Ε λοιπον δε θελει πολυ ο ανθρωπος για να αλλοφρονησει. ακουγοντας αυτη τη φραση για εκατοστη εβδομηκοστη φορα επιτελους μουλαρωσα."Αυτον θελω, αυτον θα παρω", σφυριξα στ'αυτι του γιωργου τοσο δυνατα που πονεσε το τυμπανο του. Μετα πηγα ντουγρου καταπανω του, διασχιζοντας τα μελλοντικα ζευγαρακια που μοστραριζαν τα μαυρισματα τους στην πιστα. "ποιος εισαι εσυ", του ειπα, " και γιατι ηρθες χωρις να σε καλεσω?"ουτε που το ειχα σχεδιασει τι θα του πω, απο μονο του πεταχτηκε απο το στομα μου σαν βατραχακι.οταν με ακουσα να το λεω, ειναι αληθεια πως ψιλοτρομαξα, καπως γαιδουρινο ακουγοταν, αξεστο. Παει ο ωραιος, βρε μαλακισμενο, ειπα στον εαυτο μου, δε σου εχω πει να σκεφτεσαι πριν το ανοιξειις το ρημαδι?"<br /><br /><br /><br />Ελα ομως που εσφαλα. ο ωραιος τσινησε μεν, ιντριγκαριστηκε δε. στραφηκε με κοιταξε καλα καλα και μετα χαμογελασε. "Θες να φυγω?" με ρωτησε και τον εβλεπες τον ατιμο οτι ηταν σιγουρος εκατο τα εκατο πως δεν ηθελα να παει πουθενα. με τετοια βροχη αυτοπεποιηθησης, τα παρατησα και εγω. Δεν κοιταξα να κρατησω τα προσχηματα. Τι προκοπη ειδα με τα προσχηματα τοσα χρονια αλλωστε? "εδω να μεινεις!", του ειπα. " Τι να σου φερω?"Βοτκα λεμονι ηθελε και τσακιστηκα να του το φτιαξω κατω στην κουζινα οπου ειχαμε φυλαγμενα τα καθαρα ποτα - πανω σερβιραμε τις μπομπες. Οταν του το ανεβασα, ο θεος που τον ελεγαν αδωνη ηταν αραχτος στο πεζουλι περιστοιχισμενος με τεσσερις -αν μετρησα καλα μες στο σκοταδι- συναμενους κουναμενους που χασκογελουσαν σαν ζωα. Αποφασισα να λυσω την πολιορκια με δυναμικο τροπο. << "Κοριτσια", μας επιτρεπετε λιγο, κατι εχουμε να πουμε", ειπα κι απ'τη μουρη μου καταλαβαν οτι αν δεν διαλυθουν ησυχως και γρηγορα, δεν προκειται να ξαναπροσκληθουν σε παρτι δικο μου στον αιωνα τον απαντα>>.<br /><br />Συνεχιζεται....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-7595612162305367420?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-61489523786027695242009-10-14T09:10:00.002-07:002009-10-14T09:32:44.019-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/StX9IYJNCiI/AAAAAAAAAxg/gfEz-PvL54U/s1600-h/education.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 265px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/StX9IYJNCiI/AAAAAAAAAxg/gfEz-PvL54U/s400/education.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392494449207872034" border="0" /></a><br /> Σημερα ενιωσα απιστευτα περηφανος για τον εαυτο μου.Ειναι κατι τετοιες στιγμες που με κανουν να συνειδητοποιω οτι στη ζωη δεν πρεπει να μενουμε απραγοι αλλα να βοηθαμε και μεις στη βελτιωση της.<br /><br /> Πηγα σε ενα μαθημα επιλογης σημερα, Παιδαγωγικης Ψυχολογιας, με κυριο αξονα τα δυσλεκτικα ατομα και πως μπορουμε να τα βοηθησουμε.Το μαθημα ειχε ξεκινησει ηδη αλλα ευτυχως υπηρχαν θεσεις και καθισαμε.Χαρηκα οταν ειδα ποσα πολλα παιδια ενδιαφερονταν για ενα τετοιο μαθημα.Η χαρα μου δυστυχως δεν κρατησε πολυ.Στα 5 πρωτα λεπτα ομιλιας της καθηγητριας-ψυχολογου συνειδητοποιησα οτι η γυναικα μονο εκπαιδευτικος δεν ηταν.Οταν αναφεροταν στα δυσλεκτικα ατομα χρησιμοποιουσε το χαρακτηρισμο "Καθυστερημενα".Παγωσα.Την πρωτη φορα που το ακουσα, σκεφτηκα οτι κατα λαθος θα της ξεφυγε.Αλλα το ειπε παρα πολλες φορες ωστε να σιγουρευτω οτι απλα ηταν κακη εκπαιδευτικος.<br /><br />Με εκπληξη μου παρατηρησα οτι κανενας συμφοιτητης μου δεν αντεδρασε.Μια απο τις υποσχεσεις που εχω δωσει στον εαυτο μου ειναι να αντιδρω χωρις φοβο σε ο,τιδηποτε θεωρω οτι ειναι λαθος ειδικα σε θεματα ρατσισμου, αμαθειας κτλ Οποτε σηκωσα το χερι μου και περιμενα να μου δωσει το λογο.Εδειχνε να με αγνοει οποτε το σηκωσα ακομη πιο ψηλα.Μην μπορωντας να κανει αλλιως μου εδωσε το λογο οποτε και τη ρωτησα αν θεωρει οτι η χρηση της λεξης "καθυστερημενα" αρμοζει σε μια καθηγητρια ψυχολογιας στο παιδαγωγικο.Εδειξε να παρεξηγειται. Ξεροκαταπιε και συνεχισε το λογο της. Δυστυχως δεν σταματησε να χαρακτηριζει ετσι τα ατομα με ειδικες αναγκες. Οποτε αυτη τη φορα τη διεκοψα αποτομα και της ειπα οτι με προσβαλει η συμπεριφορα της.<br /><br /> Ευτυχως και οι αλλοι συμφοιτητες μου πηραν θαρρος και της ζητησαμε ολοι να σταματησει. Προς τιμην της ζητησε συγγνωμη και συνεχισε το μαθημα, ευτυχως χωρις να χρησιμοποιησει τη λεξη αυτη.<br /><br /> Αυτη μου η εμπειρια μου επιβεβαιωσε την πεποιθηση οτι οι περισσοτερες κοινωνικες δομες πηγαζουν.Οταν αυτη η καθηγητρια με την τοση μεγαλη ευθυνη στα χερια της δειχνει με τη σταση της σε μελοντικους δασκαλους οτι ειναι ενταξει να χρησιμοποιουμε λεξεις που ειναι προσβλητικες προς ομαδες ατομων, δημιουργει ενα κυμα συμπεριφορας που θα περασει σε πολλες γενιες.<br /><br /> Οι λεξεις εχουν δυναμη, και οταν χαρακτηριζεις καποιο δυσλεκτικο παιδι ως καθυστερημενο, επηρρεαζεις την συμπεριφορα σου απεναντι του και τελικα και την ιδια την προσωπικοτητα και αξιοπρεπεια του παιδιου.Ελπιζω η συγκεκριμενη καθηγητρια να διορθωθηκε.Και ειναι ενα μαθημα για ολους μας.Ποσες φορες ακουτε αλλους να βριζουν, κοροιδευουν τους ομοφυλοφιλους και "λουφαζετε" σε μια γωνια χασκογελωντας μην εχοντας το θαρρος να αντιδρασετε?Χρησιμοποιω β' πληθυντικο διοτι συνειδητα αντιδρω οποιον και αν εχω απεναντι μου.<br /><br />Μπορει να αλλαξει η κοινωνια.Αν δεν μπορουσε τοτε θα ηταν ολα ιδια με 100 χρονια πριν.Αλλα για να αλλαξει η κοινωνια πρεπει να αντιδρουμε καθημερινα και οχι μονο σε πορειες και διαδηλωσεις...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-6148952378602769524?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-27803688206669672972009-10-07T11:01:00.000-07:002009-10-07T11:37:53.798-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sszf5cCpNyI/AAAAAAAAAxY/PSUWvBSx_rs/s1600-h/gay+suicide.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 301px; height: 394px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sszf5cCpNyI/AAAAAAAAAxY/PSUWvBSx_rs/s400/gay+suicide.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389929031928461090" border="0" /></a><br /> Αυτο το ποστ ειναι αφιερωμενο στον <a href="http://www.10percent.gr/periodiko/teyxos27/1422-2009-09-28-11-58-20.html">Κωστα</a> ενα 19χρονο παιδι που αυτοκτονησε μην αντεχοντας την καταπιεση των γονιων του.Προσπαθησε να διεκδικησει τη ζωη του, αλλα καπου στον Αυγουστο, εχασε τη μαχη.Ετσι αφιερωνω Κωστα σε σενα αυτο το ποστ με την ελπιδα οτι καποιο παιδι που αγωνιζεται για τα αυτονοητα, να μην τα παρατησει και να συνεχισει.Αυτο ειναι για σενα....<br /><br /><br /> Μια φορα και ενα καιρο, παρολο που ημουν μικρος, ειχα απολυτως ξεκαθαρες αποψεις για τα πραγματα. Ηξερα τι μου αρεσε και γιατι. Οι βραστες πατατες δε μου αρεσαν γιατι ηταν βραστες.Οι τηγανητες μου αρεσαν γιατι ηταν τηγανητες.Με λιγα λογια, η ζωη μια φορα και ενα καιρο ηταν απλη και κυριως ξεκαθαρη οπως στα παραμυθια.Η βασιλισσα, φερ'ειπειν, ηταν ειτε πολυ καλη ειτε φρικωδως κακια. Ηξερες απο την αρχη αν μπορουσες να στηριχτεις απανω της.Δεν στα γυριζε τελευταια στιγμη.Δεν παρουσιαζε μεταπτωσεις ως χαρακτηρας.<br /><br /> Αλλα ουτε η ζωη ειναι πια απλη ουτε εγω παιδι.Ωριμασα(σχεδον).Και δεν ηρθε με τα χρονια ουτε με τη δυστυχια αυτη η ωριμοτητα. Το τονιζω μαλιστα πως ηρθε απροσκλητη. Εισεβαλε στη ζωη μου νωρις νωρις, κρυμμενη πισω απο ενα σελινο μεσα σε ενα τεραστιο μπολ ψαροσουπα.Και μου εκανε την κοσμοθεωρια μου μπαχαλο.<br /><br /> Ας παρουμε τα πραματα απο την αρχη .Ηταν Σαββατο που σημαινε οτι δεν ειχα να ξυπνησω για το σχολειο την επομένη. Εξω στο ψοφοκρυο εκανε παρτι ο βοριας που τ'αρνακια παγωνει. Μεσα κοκκινα μαγουλα απ'τη ζεστη.Εβλεπα με τα αδερφια μου τηλεοραση, πεινουσα σαν λυκος και ειχα μπροστα μου ενα αχνιστο μπολ ψαροσουπας με καροτα σελινα και γαριδουλες.Ο κοσμος εμοιαζε ενα ζεστο, υπεροχο και ασφαλες μερος γεματο σαββατοβραδα.Ενταξει 13 χρονων ημουνα και ειχα μια ακαταμαχητη ροπη προς τις ψευδαισθησεις. Μην ανησυχειτε δεν κρατησαν πολυ - δυστυχως.<br /><br /> Δε θα ειχαν συμπληρωθει πεντε λεπτα απολυτης ευτυχιας, οταν ενα υπουλο αορατο ψαροκοκκαλο ξεφυγε τον σχολαστικο κοκκαλο-ελεγχο της μανας μου και σφηνωθηκε στο λαρυγγι μου.Δε θελω να μπω σε λεπτομερειες.Θα σας πω μονο οτι το φονικο κοκκαλακι εφυγε μετα απο τρεις ωρες οδυνης και με τη βοηθεια γιατρου, που ολη την ωρα εβριζε για την απροσεξια μου που του χαλασε το παρτι γενεθλιων της πεθερας του. Μαζι του εφυγε και η πεποιηθηση μου οτι ο κοσμος θα ειναι παντα ενα ζεστο ασφαλες μερος. Τωρα ξερω οτι ο κοσμος ειναι ζεστος μονο το καλοκαιρι και ασφαλης δεν ειναι ποτε. Τωρα περιμενω τα ψαροκοκκαλα στη σουπα, τη γριπη τη δευτερη μερα των διακοπων, τη κατσαριδα στα κολλαριστα σεντονια εκεινου του ξενοδοχειου στη Ρωμη.Τωρα κανω συχνα δευτερες σκεψεις.Υποψιαζομαι οτι ο γατος μου, που πανηγυριζει οταν με βλεπει, μπορει να μου ξεσκισει το χερι αν του πατησω τη ουρα. Τωρα συνειδητοποιω οτι κανεις δεν θα πεθανει αν πεθανω.Κοβουμε τα φτερα απο τα θαυματα και τα προσγειωνουμε.Δεν ειναι που ειμαστε μιζεροι, ειναι μαλλον που φοβομαστε οτι θα πεσουμε απο ψηλα. Κουτσουρευοντας τα θαυματα, αποφευγουμε τα τραυματα. Αλλοι αυτο το ονομαζουν κατορθωμα .Μεγαλο πραμα η πειρα, λενε.Ουτε αγοραζεται ουτε πουλιεται. Εμενα, παλι, δεν μου φαινεται και τοσο σπουδαιο πραμα αυτη η πειρα.Και να πουλιοταν δεν θα την αγοραζα αν δεν την ειχα. Και τωρα που την εχω δεν την πουλαω, γιατι φοβαμαι μη δηλητηριασει κανεναν, οπως το ληγμενο γαλα. Σαν ουλη τη νιωθω την πειρα μου, οχι σαν ευλογια .Σαν να κοιμαται τη ζωη μοιαζει ο πεπειραμενος στα ματια μου και να ονειρευεται μονο που και που τον εαυτο του.<br /><br /> Γι'αυτο και εγω, ευχαριστω δε θα παρω. Οσο μπορω, θα κρυβω τα ψαροκοκκαλα που κοντεψαν να με πνιξουν στο ντουλαπι οπου φυλαμε τα χειμωνιατικα. Να μην προλαβουν να κατακαθισουν στο μυαλο και γινουν πειρα. Και δεν ειμαι ουτε τοσο δα μαζοχιστης, να πεις. Η ευτυχια ειναι η προνομιακη τροφη μου. Καταλαβα ομως νωρις οτι η ευτυχια δεν ειναι προορισμος να φτασεις, αλλα ενας τροπος να ταξιδευεις.<br /><br /> Επειτα ειναι και το αλλο.Τελευταια ξημερωνουν ολο και πιο συχνα κατι μερες που πονανε σαν ανοιχτες πληγες οι κομμενες φτερουγες. Βλεπω αιφνης την πειρα να παιρνει τον ελεγχο, να επιχειρει να ταχτοποιησει τη ζωη μου.Δεν με ξερει καλα ομως.Υπουλη αυτη?Επιμονος εγω. Στο τελος δεν βλεπω να βγαινει νικητης. Κι ο πονος θα οξυνεται παντα απο το φοβο μου μη γιανει.Παντα η ανοσια θα μου θυμιζει ανοησια.Κι εγω κρυφα θα προσευχομαι να μεινω ευαλωτος στους απροβλεπτους εξωτικους ιους, επιρρεπεστατος στα ωραια τριανταφυλλα.<br /><<Υπαρχει τριανταφυλλο χωρις αγκαθι, ανοητε?>> θα μου σφυριζει χαιρεκακκα στο αυτι η πειρα.<br /><<Υπαρχει αγκαθι χωρις τριανταφυλλο, φοβητσιαρα?>> θα της γυριζω εγω.Και θα ζησει αυτη καλα, αλλα εγω καλυτερα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-2780368820666967297?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-8987344755843357232009-09-15T10:14:00.000-07:002009-09-15T10:52:57.340-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sq_UWIZSIyI/AAAAAAAAAxQ/v3ytxEq8oVQ/s1600-h/friendship.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 284px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sq_UWIZSIyI/AAAAAAAAAxQ/v3ytxEq8oVQ/s400/friendship.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5381753556406772514" border="0" /></a><br /><br /> Μια ιστοριουλα για τον ερωτα :<br /><ul><li>Xρειαζεται λογο η αγαπη?<br /><br />Μια φορα ενα αγορι ειχε μια συζητηση με τον αγαπημενο του.Τον ρωτησε λοιπον:<br /><br />"Γιατι σου αρεσω...?Γιατι με αγαπας?"<br /><br />"Δεν μπορω να βρω τον λογο...αλλα μου αρεσεις πολυ.."<br /><br />"Δεν μπορεις καν να μου πεις το λογο...πως μπορει να λες οτι σ'αρεσω?Πως μπορει να λες οτι μ'αγαπας?"<br /><br />"Δεν ξερω το λογο αλλα μπορω να σου αποδειξω οτι σ'αγαπω."<br /><br />"Αποδειξη?Οχι!Θελω να μου πεις το λογο.Το αγορι της κολλητης μου μπορει να της πει το λογο που την αγαπη γιατι οχι και συ!"<br /><br />"Ενταξει,ενταξει! Εεεε.... επειδη εισαι ομορφος,<br />επειδη η φωνη σου ειναι γλυκια,<br />επειδη εισαι αγαπησιαρης,<br />επειδη εισαι συμπονετικος,<br />λογω του χαμογελου σου,<br />λογω της καθε σου κινησης"<br /><br />Το αγορι ενιωσε ικανοποιημενο με την απαντηση που πηρε.<br /><br />Δυστυχως λιγες μερες μετα το αγορι που εκανε την ερωτηση ειχε ενα τρομερο ατυχημα σε τροχαιο και βυθιστηκε σε κομμα.<br /><br />Ο αγαπημενος του του εβαλε ενα γραμμα διπλα στο κρεβατι του και εδω ειναι το περιεχομενο του:<br /><br />Αγορι μου,<br /><br />επειδη εχεις γλυκια φωνη σε αγαπω....<br />Τωρα μπορεις να μιλησεις?Οχι!Αρα δεν μπορω να σ'αγαπω.<br />Λογω της συμπονιας και της ανθρωπιας σου μπορω να σ'αγαπω.<br />Τωρα δεν μπορεις να επιδειξεις ανθρωπια ουτε συμπονοια αρα δεν μπορω να σ'αγαπω.<br />Λογω του χαμογελου σου σε αγαπω,<br />λογω της καθε σου κινησης σε αγαπω.<br />Τωρα μπορεις να χαμογελασεις?Μπορεις να κινηθεις?<br />Οχι, οποτε δεν μπορω να σ'αγαπω.<br />Αν η αγαπη χρειαζεται λογο, οπως τωρα,<br />δεν υπαρχει λογος να σε αγαπω πια.<br />Ομως η αγαπη δεν χρειαζεται λογο για να υπαρχει.<br />Και γι'αυτο σ'αγαπω ακομη.</li></ul>Και μια ιστορια για την φιλία, τη μεγαλυτερη αξια στη ζωη ενος ανθρωπου....<br /><ul><li>Θυμαμαι μονο μια ιστορια απο οσες μου ειχαν πει οταν ημουν μικρος.Ηταν για 2 ορφανα που αποφασισαν να γυρισουν το κοσμο ψαχνοντας να βρουν τις οικογενειες τους.<br /></li></ul> Ειχε να κανει με τις περιπετειες που ζησανε καθως ψαχνανε.Αλλα το κομματι που θυμαμαι καλα ειναι το τελος.Ελεγε:<br /> <span style="font-style: italic;">Oταν ο πρωτος αντρας εφτασε στο τελος του ταξιδιου, βρηκε τον εαυτο του στο ξεκινημα.Την οικογενεια που εψαχνε ολα αυτα τα χρονια σε ολο τον κοσμο.Η μονη οικογενεια που γνωρισε ποτε, που χρειαστηκε, στεκοταν ακριβως διπλα του....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-898734475584335723?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-80786443010891664112009-09-09T14:44:00.000-07:002009-09-09T15:29:33.347-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SqgsA3kjJrI/AAAAAAAAAxI/Ag_UUZyUY4E/s1600-h/Balcony.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SqgsA3kjJrI/AAAAAAAAAxI/Ag_UUZyUY4E/s400/Balcony.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379598148322928306" /></a><br />Στο φοιτητικο μου διαμερισμα εδω στην Αθηνα εχω ενα καταφυγιο, το μπαλκονι.Αυτο το καταφυγιο ειναι ολοδικο μου, ειναι χωρος ιερος οπου μπορω να καθισω και να παρατηρησω τα παντα.Και ειναι πολλα αυτα τα παντα, μιας και ειναι ο κεντρικος δρομος του Δημου στον οποιο μενω.Ειναι πολυ ενδιαφερον να επιλεγεις ενα ατομο μεσα στο πληθος και να το παρατηρεις ωσοτου χαθει απο τον οριζοντα σου.Φανταζομαι το χαρακτηρα του, τα προβληματα του , το αν ειναι ευτυχισμενος(κυριως αυτο) και τελος συγκρινω τη ζωη του με τη δικη μου.Και βγαινει και νικητης απο αυτη τη συγκριση.Καποιες φορες εγω καποιες ο εκαστοτε πρωταγωνιστης στη σκεψη μου.<br /> <br /><br /> Το βραδυ ομως, που ολα ηρεμουν παρατηρω πιο ευκολα. Πιο λιγοι ανθρωποι μεγαλυτερος ο πρωταγωνιστικος τους ρολος στο περιεργο παιχνιδι μου.Τρεις φοιτητες, ωραια παιδια περνουν γελωντας και βριζοντας ο ενας τον αλλο.Με καυλωνει πολυ ο τροπος που μιλανε οι εικοσαρηδες φοιτητες.Εχει κατι το πρωτογονο και το αναζωγωονητικο τουλαχιστον σε σχεση με την ευρεως διαδεδομενη κοριτσιστικη και γκει διαλεκτο που επικρατει σημερα (πρωτιστως στην τηλεοραση και κατ'επεκταση και στην καθημερινη ζωη).Ο ενας απο αυτους πεταει μια σακουλα με τα μισοτελειωμενα σουβλακια τους.Χτυπαει στο καδο και πεφτει μεσα σαν τριποντο.Συγχαιρουν τον "παικτη" της παρεας και απομακρυνοται....<br /><br /> Κοιτα τι ησυχη ζωη που εχουν φτιαξει οι απεναντι.Μια μεσηλικη γυναικουλα ξεπροβοδιζει τον αντρα της και εναν νεαρο -δεν πρεπει να'ναι γιος της- τους συμβουλευει να μην τρεχουν με τ'αυτοκινητο και <<Βασιλακη, μην ανοιξεις το παραθυρο, παιδι μου, εισαι απο μπανιο και θα κρυωσεις>>. Σηκωνει ενα πεσμενο φυλλο απ'το περβαζι και μονολογει: <<κοιτα τι βγαζουν αυτα τα δεντρα...>> Ο νεαρος τη φωναζει <<λατρεια μου>> κι ο μεσηλικας παρατηρει πως κατι μυριζει ασχημα. <<Λες να γεμισε ο βοθρος?>> <<Ε, θα δουμε....>>.<br /><br /> Για μια στιγμη αναρωτιεμαι, ειναι, αραγε, αυτοι πιο ευτυχισμενοι, ισως πραγματικα ευτυχισμενοι?Επειδη αφηνονται να τους παρασυρει γλυκα το κυμα της ζωης και καμια απαιτηση δε μοιαζουν να εχουν ουτε κι αγωνια.Δεχονται τη μοιρα με στωικο χαμογελο και δεν τους πειραζει αν κοπιαζουν, γιατι εχουν μαθει να ξεκουραζονται, να κοιμουνται βαθια στα ασπιλα κρεβατια τους.Γιατι δεν ξοδευουν τις νυχτες τους στο φοβο, στην παντοτινη αναζητηση του καλυτερου και του θανατου τον πανικο.<br /><br /> Θα'θελα να τους γνωριζα και να'χα το θαρρος να τους πιασω κουβεντα και να τους κανω να μου πουν.Εχουν ονειρα που τους βασανιζουν, θελουν πραγματα που δεν μπορουν, κανουν πιο λιγα απο κεινα που θα'πρεπε και πιο πολλα οταν δεν πρεπει?Ποσο θα μ'αρεσε να σκαλισω αδιακριτα τις ψυχες τους και να μπω ακαλεστος στην καθε περαστικη τους σκεψη! Αισθανομαι πως με προκαλουν να βεβηλωσω τη γαληνη τους και να την ταρακουνησω αγρια,να διαταραξω την ισορροπια τους και μετα να περιμενω τι θα γινει.<br /><br /> Ακουω κατι παραξενους ηχους προς τα κατω.Κοιταω και βλεπω μια γριουλα ντυμενη με αθλια ρουχα και ενα ζευγαρι λιωμενες παντοφλες να ψαχουλευει τα σκουπιδια. Συλλεγει την σακουλα με τα μισοτελειωμενα σουβλακια και την κρατα σαν θησαυρω κατω απο τη μασχαλη της.Συνεχιζει να ψαχνει. Παιρνει αλλες 2-3 σακουλες που δεν μπορω να καταλαβω αν περιεχουν τροφιμα ή κατι αλλο. Παιρνει και κατι σχισμενα χαρτονια(δεν μπαινω στην διαδικασια να αναρωτηθω τι τα θελει) και απομακρυνεται. Οταν εισαι γνησιο παιδι της επαρχιας οπως εγω, δεν εχεις συνηθισει σε τετοια θεαματα, ανθρωπων να ψαχνουν τα σκουπιδια, να κοιμουνται σε πακαγκια κτλ. Η νυχτα της επαρχιας ειναι πολυ πιο σκοτεινη και ξερει να καλυπτει καλα ο,τι δεν θελει να δει.<br /><br /> Εκτιμαω για λιγο τη ζωη που εχω, κανω και μερικες σκεψεις για το ποσο ευγνωμονες πρεπει να ειμαστε οι περισσοτεροι απο μας τους "μεσαιους", χριστε μου τι αθλια λεξη, σηκωνομαι και παω για υπνο. Αλλωστε εχω ταξιδι αυριο και η μοιρα της βραδιας αυτης δεν ειναι αλλη απο το να γινει μια μακρινη αναμνηση.<br /><br />Καληνυχτα ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-8078644301089166411?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-4414698140077509692009-08-27T06:05:00.000-07:002009-08-27T06:16:24.069-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SpaE8nQ1-3I/AAAAAAAAAwI/C7zQoN2xM5o/s1600-h/kauai-luxury-vacation-rental.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SpaE8nQ1-3I/AAAAAAAAAwI/C7zQoN2xM5o/s400/kauai-luxury-vacation-rental.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374629382179912562" border="0" /></a><br /><br />Ποια ειναι η πιο καυτη ερωτηση του Σεπτεμβρη?Τι ρωτανε ολοι μαζι,με ενα στομα, οι φιλοι, οι γνωστοι και οι συναδελφοι σας στο γραφειο,σχολη κτλ?<<Πως περασατε στις διακοπες?>>.Κι αφου ξεστομισουν την ερωτηση, καθονται και περιμενουν την απαντηση με ματια που αστραφτου απο αδημονια και αφτια τεντωμενα. Ενα περιεργο πραμα.Σαν να κρεμεται η ζωη τους απο το πως περασατε εσεις τις διακοπες σας.<br /><br /> Συνηθως κλονιζεστε για ενα λεπτο.Οπως λενε και για τους ετοιμοθανατους,ολο το εικοσαημερο στη Θασο περναει σαν φιλμ απο μπροστα σας και εσεις, ως θεατη, πρωταγωνιστης και κριτικος μαζι, το αξιολογειται προχειρως(ομπρελα,βιβλιο,μπανιο,επιστροφη στο ενοικιαζομενο,ντυσιμο βραδινο,τελευταια λεξη της μοδας ή τουλαχιστον ετσι ελπιζεις, φαι στην ταβερνα του Μπαμπη του κοντου, ποτο στο μπαρ της Αναστασιας, λεγε με Σονια, που ειδικευεται στα margueritas, αλλα δεν ξερει τι στην ευχη ειναι το lime, υπνος με κουνουπι, ξυπνημα λουσμενος στον ιδρωτα).Δεν απαντατε αμεσως.Καποια απροσδιοριστη κοινωνικη συμφωνια μας απαγορευει αυστηρα να απογοητευσουμε τον συνανθρωπο μας που ειναι στημενος απεναντι με τεντωμενα αυτια.Εν ολιγοις, απαντησεις του τυπου <<Σκυλοβαρεθηκα>>, <<Μας φαγαν τα κουνουπια>>, <<Ε,καλα μωρε,ξερεις τα συνηθισμενα>>,απαγορευονται.Οποτε, αν ειστε σχετικα τιμιος ανθρωπος, λετε χαμογελαστα <<Ωραια, ωραια, ξεκουραστηκα>>, πραγμα που ειναι μεγα ψεμα.Αν, ομως εχετε πραγματικη ροπη στην ωραιοποιηση της πραγματικοτητας, απαντατε με το χαμογελο και λιγα-λεω: <<Τελεια, παραδεισος η Θασος>>.Ελπιζω να ειστε ευχαριστημενοι.Κανατε το καθηκον σας.Συντηρησατε το μυθο που λεει οτι στις διακοπες θα γινει το ανελπιστο που ελπιζουμε επι εικοσιτετραωρου βασεως τα μιζερα φθινοπωρα και τους κλειστοφοβικους χειμωνες της ζωης μας.Το μυθο που φορτωνει σ'ενα μονο εικοσιτετραημερο ολες τις παραλογες και λογικες προσδοκιες των τριακοσιων σαραντα πεντε γκριζων ημερων που αποτελουν την πραγματικη ζωη μας.<br /><br />Μονο ενας ερωτας νομιζω εχει φορτιστει ως εννοια, τοσο παραλογα, οσο οι διακοπες. Αν το καλοσκεφτουμε, μας λενε οι ψυχαναλυτες, θα ανακαλυψουμε μια απιστευτη αναλογια.<br /><br />Ο μεσος ανθρωπος περιμενει απο τον ερωτα ο,τι ακριβως περιμενει και απο τις διακοπες: το θαυμα.Οσο λιγοτερο ικανοποιημενοι νιωθουμε απο τη ζωη μας, τοσο μεγαλωνει η ενταση της ελπιδας μας.Κατι θα γινει ξαφνικα, καποιον(καποια) θα συναντησω μια μερα και θα τ'αφησω πισω μου ολα αυτα.Θα βαδισω στα σοκακια του παραδεισου.Οι ψυχαναλυτες εχουν απολυτο δικιο. Εδω υπαρχει μια σαφης θρησκευτικη αποχρωση.Δεν κουναμε ουτε το μικρο μας δαχτυλακι για να κανουμε την κανονικη ζωη μας συναρπαστικη, ικανοποιητικη και γεματη.Ζουμε μερες ομοιομορφες, ελπιζοντας απλως απο μεσα μας οτι μια μερα, Παρασκευη και 13, το θαυμα θα συντελεστει απο μονο του, ο Θεος θα μας αποκαλυψει το προσωπο του και -το καλυτερο- δε θα μας δωσει ουτε καν δεκα εντολες αλα Μωυση.Ο Θεος θα ειναι ψηλος,μελαχρινος και ευφυεστατος και ο παραδεισος θα ειναι η Μυκονος - αντε η Τζαμαικα αν εισασταν καλο παιδι ολο το χρονο. Εσεις δε χρειαζεται να δημιουργησετε τις προυποθεσεις. Ξαπλωστε και περιμενετε.Η μακρα παραδοση του χριστιανισμου μας εχει πεισει:<<Ζητησε και θα βρεις>>.Και η αρχαιοτης ρε παιδια?Την ξεχασαμε τη Θεα Αθηνα, που μας προειδοποιουσε η φουκαριαρα να ζηταμε τη βοηθεια της μονο εφοσον εχουμε κουνησει και μεις το χερακι μας?<br /><br />Την ξεχασαμε φυσικα, οπως ξεχναμε ολα οσα δεν μας συμφερουν, οσα θελουν προσπαθεια και δουλεια και προσωπικη υπευθυνοτητα.Ουτε καν επιχειρουμε να ζησουμε την εκπληξη στο μικρο φτωχο εικοσαημερο που βαρυφορτωνουμε με προσδοκιες.Οι αρρωστημενα αισιοδοξοι την περιμενουμε απο τον ουρανο και οι ρεαλιστες απο το Travel Plan.Θυμαμαι πριν λιγα χρονια που πηγαμε με μια παρεα απο το σχολειο εκδρομη σε ενα νησι.Θα ηταν οι τελειες διακοπες .Η ετσι τουλαχιστον νομιζαμε.Ελα ομως που ο καθενας ηρθε με μηδεν πνευμα συνεργασιας?Ο ενας ηθελε να παμε στο μουσειο,ο αλλος για μπανιο,ο τριτος να φαμε και παει λεγοντας.Με τα χιλια ζορια καταφεραμε να συνενοηθουμε.Νοικιασαμε δωματιο σε ξενοδοχειο της κακιας ωρας.Φαγαμε 7 μερες μεχρι σκασμου σε μια ταβερνουλα διπλα στην θαλασσα που βρωμουσε ψαριλα και ενος ταβερνιαρη που απεχθανοταν το Image του ταβερνιαρη γιατι μικρος ηθελε να γινει χορευτης στη Λυρικη. Στο τελος επιστρεψαμε μαυρισμενοι(μεσα κι εξω), που για ακομη μια χρονια το (ασαφεστατο,ειναι η αληθεια)ονειρο μας δεν εγινε πραγματικοτητα.<br /><br /> Η ματαιωση ομως, ευτυχως,δεν κρατησε πολυ.Μπορει η πρωτη σταγονα βροχης να σκοτωσε το καλοκαιρι, αλλα στη θεση του γεννηθηκε παραυτα το ζουμεροτατο οραμα του επομενου καλοκαιριου.Ολοι αυτο δεν κανουμε? Για εναν ολοκληρο βροχερο χειμωνα περιμενουμε στις ουρες των λεωφορειων, βλεπουμε τις νεες σειρες του Mega, δουλευουμε οχταωροα, δινουμε εξετασεις μονο με τη μιση μας καρδια σε λειτουργια. Η αλλη μιση (γιατρε!) ψαχνει εντατικα τις πιθανοτητες που εχει για μια θεση στον παραδεισο του επομενου καλοκαιριου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-441469814007750969?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-35828655156826456572009-08-25T00:48:00.000-07:002009-08-25T02:46:46.603-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SpOetNSFhUI/AAAAAAAAAuo/YYkZrv6eQeo/s1600-h/baby.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 262px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SpOetNSFhUI/AAAAAAAAAuo/YYkZrv6eQeo/s400/baby.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373813279879955778" border="0" /></a><br /> Ειμαι υπερβολικα χαρουμενος.Οχι απλα χαρουμενος.Πολυ πολυ πολυ ....χιλιες φορες πολυ χαρουμενος.Γιατι θα αναρωτηθειτε?Πολλοι και διαφοροι λογοι ,που ομως αθροιζονται σε ενα αποτελεσμα,οτι επανεφερε τη ζωη μου στο δρομο που θελω εγω.Δεν υπαρχει τιποτα καλυτερο απο το να ξερεις οτι οριζεις εσυ τη ζωη σου ,και να νιωθεις περηφανος που εχεις τη δυναμη να το κανεις.Λενε οτι τα πραγματα γινονται πολυ χειροτερα πριν καλυτερευσουν.Στη δικη μου περιπτωση δν μπορουσε να ειναι πιο ακριβες!!!!!<br /> Δεν σημαινει οτι ολα θα ειναι ροδινα απο δω και περα,ποτε δεν ειναι,οσο ζεις τουλαχιστον.Αλλα ειναι ωραιο να ξερεις οτι τα βηματα που κανεις τα εχεις επιλεξεις εσυ και κανενας αλλος.<br /><br />Πηρα 2 μαθηματα αυτο το μηνα .<br /><br /><br />Το πρωτο εχει να κανει με την επιλογη μου να αλλαξω σχολη.Με μεγαλη μου χαρα εμαθα οτι περασα στο Παιδαγωγικο οπως ηθελα.Το μαθημα ομως το πηρα πιο πριν .Και ειναι ενα και απλο.<br /><br />Οι ανθρωποι απεχθανομαστε την αλλαγη.Προσεξτε!Οχι την αλλαγη στον εαυτο μας μονο!Αλλα και την αλλαγη στους αλλους.Με παραξενεψε ιδιαιτερα το ποσο κριτικη εισεπραξα για την επιλογη μου απο ανθρωπους που τους ξερω ελαχιστα.Ατελειωτες προειδοποιησεις,συμβουλες για το λαθος που παω να κανω.<br />"Ελα ρε χαζε,απ'το ΗΜΜΥ θα βγαλεις πολλα λεφτα ενω σαν δασκαλος σχεδον τιποτα(ειναι οι ιδιοι που πιστεουν οτι τα λεφτα δεν φερνουν την ευτυχια λολ!)."<br />"Ρε συ ως δασκαλος δεν εχεις καμμια κοινωνικη αναγνωριση ενω απο το Πολυτεχνειο ολοι θα σε σεβονται"<br /><br />κτλ κτλ.<br /><br />Αυτο που καταλαβα ειναι οτι στα λογια ειναι ευκολες οι αλλαγες .Στην πραξη ειναι πιο δυσκολες γιατι εχουμε να αντιμετωπισουμε εκτος απο τον εαυτο μας και τους αλλους.Και ειναι ενας ακομη λογος που ενιωσα περηφανος ,που καταφερα να μην λυγισω στις εξωτερικες πιεσεις.<br /><br />Το 2ο μαθημα το πηρα εντελως απροσμενα.<br /><br />Πηγαμε σε μια καφετερια στην θαλασσα με μια φιλη μου απο το χωριο να τα πουμε μιας και ειχα καιρο να την δω.Προς εκπληξη και των 2 μας ,το παιδι που ηρθε να παρει παραγγελια ηταν ενας παλιος συμμαθητης μας (σε αλλο τμημα) που στη 3η γυμνασιου μου ειχε κανει τη ζωη δυσκολη λογω πειραγματων κτλ.Αλλα πολυ δυσκολη μιλαμε!!!<br /><br />Μιας και δεν ειχε πολυ κοσμο,καθισε μαζι μας ειπαμε τα νεα μας,καναμε πλακα.Γυρναει ξαφνικα και μου λεει (στο περιπου) οτι θελει να μου ζητησει συγγνωμη για τοτε ,οτι απλα ηταν χαζος για οτι εκανε λογω αγνοιας.<br /><br />Του απαντησα οτι τωρα ειναι περασμενα ξεχασμενα.<br /><br />Οταν εφυγε με ρωτησε η φιλη μου πως μπορεσα να τον συγχωρεσω.Μπορεσα να τον συγχωρεσω διοτι καταλαβαινω οτι ο ρατσισμος ,η διακριση κτλ οποιασδηποτε μορφης πηγαζει απο την αγνοια.Αν πηγαζε απο καθαρο μισος δεν θα μπορουσα να τον συγχωρεσω.Αλλα κατανοω οτι οι ανθρωποι πολεμουμε οτι δεν γνωριζουμε διοτι κατα βαθος το φοβομαστε.Βεβαια αυτο δεν σημαινει οτι δικαιολογουνται οι πραξεις τους και πρεπει να προσπαθουμε να ενημερωνουμε τους καθηγητες για το φαινομενο του Bullying αλλα σιγουρα το να μπορεις να συγχωρησεις τον αλλο ειναι μεγαλη υποθεση.<br /><br />Ααααχχχ δεν ξερω ,αυτη η χρονια μου φαινεται οτι θα ειναι μια καταπληκτικη χρονια.Ηδη ολα εχουν αρχισει και φτιαχνουν σε ολους τους τομεις.<br /><br />Σας αφηνω με το τραγουδι της Tamar -New Day Που ακουγεται στο player και ειδικα με τους στιχους του ρεφρεν.<br /><br />"Say goodbye, say goodbye to the way I was before<br />Say hello, say hello to a new way<br />I was lost, but I found what I was looking for<br />Waking up, waking up to a new day<br />To a new day "<br /><br />Φιλακια!<br /><br />Y.Γ.:Α και να μην ξεχασω συγχαρητηρια σε οσους περασατε αλλα και σε οσους δεν περασαν,να μην απογοητευονται υπαρχουν πολλοι δρομοι.Αλλωστε και να περασεις με την πρωτη δεν εγγυαται απαραιτητα την ευτυχια(πχ εγω)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-3582865515682645657?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-38752698800012203252009-07-27T06:14:00.000-07:002009-07-27T06:50:33.257-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sm2wjCiMHaI/AAAAAAAAAuM/vx9fSFodHvc/s1600-h/life+is+not+fair+unfair-thumb.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sm2wjCiMHaI/AAAAAAAAAuM/vx9fSFodHvc/s400/life+is+not+fair+unfair-thumb.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363136847290310050" /></a><br />....και οσο πιο γρηγορα το καταλαβεις τοσο το καλυτερο.<br /><br />Παραδεξου το :Θελεις η ζωη να ειναι δικαιη και εχεις την δικη σου προσωπικη ιδεα για το τι ειναι δικαιοσυνη.Αν εισαι υγιειης,αν εχεις τν γκομενο που πιστευεις οτι σου αξιζει,αν οι ανθρωποι εκτιμουν τα οσα προσφερεις,αν εχεις τα λεφτα που θελεις κτλ,τοτε πιστευεις οτι η ζωη ειναι δικαιη.Αν εισαι αρρωστος,αν δεν εχεις τον γκομενο που θελεις ή γενικα δεν εχεςι γκομενο,αν οι ανθρωποι δεν εκτιμουν τα οσα προσφερεις ,αν δεν εχεις λεφτα κτλ τοτε η ζωη δεν ειναι δικαιη.Αν ισχυουν τα παραπανω για σενα,πιστεψε με δε εισαι μονος.Οι περισσοτεροι ανθρωποι συνδεουν την "δικαιοσυνη" με τα καλα αποτελεσματα και την "αδικια" με τις περιστασεις της ζωης τους που δεν γινονται οπως τις θελουν.<br /><br />Σε ολους μας εχουν παρουσιαστει ευκαιριες οπου μπορει να κερδισουμε το πανω χερι ειτε μεσω γνωριμιων,ειτε λογω καποιων αλλων περιστασιων ειτε λογω ειδικων ταλεντων που μας εχει δωσει η φυση.Ελαχιστοι εως κανεναν αρνειται να τα χρησιμοποιησει προς οφελος του ,αναλογιζομενος οτι θα αδικησει καποιον αλλο.Ολοι μας δικαιολογουμαι τον εαυτο μας οταν ειναι να διαπραξουμε καποια αδικια.<br /><br />Ειχα εναν θειο ο οποιος ειχε γεννηθει με μια μορφη αναπηριας.Σε ολη του την ζωη ο,τι εκανε ,καθε σκεψη του ,πραξη του ,επιθυμια του συναντουσε ως εμποδιο την αναπηρια του αυτη.Πεθανε 58 ετων ,δυστυχισμενος και μονος του.Δεν αφησε ποτε κανεναν να τον πλησιασει μην θελοντας να γινει βαρος.Ηταν γεματος πικρια για το ποσο αδικα του φερθηκε η ζωη.<br /> <br /> Το ιδιο προβλημα ειχε και ενας αλλος κατοικος εδω στην επαρχια ο οποιος ομως παντα ηταν με ενα χαμογελο στα χειλη ,ηταν καλος με τους ανθρωπους και γενικα το προβλημα του το αντιμετωπιζε με χιουμορ και χαμογελο μια ζωη.Ε ,ειναι 65 ετων με γυναικα και 2 παιδια .Παραδεχεται οτι η ζωη ειναι αδικη αλλα επειδη ακριβως το αποδεχεται κανει οτι μπορει με αυτα που εχει.<br /><br />Το ιδιο συμβαινει και με οσους δεν εντασσονται στις αποδεκτες σεξουαλικες νορμες της κοινωνιας.Σκεψεις οπως :<br />"Για τους στρεητ ολα ειναι πιο ευκολα"<br />"Οι γκει δεν κανουν σχεσεις"<br />"Γιατι να γεννηθω σε λαθος σωμα"<br />"Αν ημουν στρεητ θα ειχα οικογενεια τωρα"<br />"Ουτε τα αυτονοητα δικαιωματα δεν εχουμε"<br />¨"Γιατι να ειναι τοσο λιγοι οι τοπ"<br />και η λιστα συνεχιζεται για πολυ.<br /><br />Να ξεκαθαρισω οτι οι παραπανω σκεψεις πολλες φορες εχουν βαση στην πραγματικοτητα.Αλλα το λαθος που κανουμε ειναι να τις αφηνουμε να περιοριζουν τη ζωη μας,να παγιδευουν το μυαλο μας και κατ'επεκταση να μας εμποδιζουν να κυνηγησουμε την ευτυχια οι οποια μπορει να βρισκεται καπου αλλου.<br /><br />Ας αφησουμε τους φιλοσοφους και τους θεολογους να αφιερωσουν τη ζωη τους στο να ορισουν τι ειναι δικαιο και τι οχι.Αφιερωστε την δικη σας ενεργεια στο να ζειτε τη ζωη σε πιο πρακτικους ορους-για παραδειγμα,τι δουλευει και τι οχι ως προς την αποκτηση τις ευτυχιας για τον καθενα ξεχωριστα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-3875269880001220325?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-87922036915736015922009-07-08T01:11:00.001-07:002009-11-09T13:09:47.999-08:00<object width="450" height="480" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-69a8ba80aa0d5" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v24.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D00069a8ba80aa0d5%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330345382%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D2CA52F440A59DDC1953D0F8C446AC9612D981EA4.324A0F8A3F5F49921FB68E05B3E9D77CEC36ABF8%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D69a8ba80aa0d5%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dl4reGzeeyU1oPzhOYpA3YHk_ycM&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="450" height="480" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v24.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D00069a8ba80aa0d5%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330345382%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D2CA52F440A59DDC1953D0F8C446AC9612D981EA4.324A0F8A3F5F49921FB68E05B3E9D77CEC36ABF8%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D69a8ba80aa0d5%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dl4reGzeeyU1oPzhOYpA3YHk_ycM&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br /><br /><br />Αξιζει να το δειτε αυτο το βιντεο.Οταν το πρωτοειδα ανατριχιασα ολοκληρος.Τοσο απλο και τοσο σημαντικο.Ειτε ειστε γονεις ειτε οχι αξιζει να το δειτε διοτι ειναι το πιο απλο αλλα και το πιο σημαντικο μαθημα της ζωης.Εδω και 1.5 χρονο που λειτουργει αυτο το μπλογκ εχουν επικοινωνησει μαζι μου 4 μητερες που ανησυχουσαν οτι τα παιδια τους ειναι γκει.<br /><br />Δεν τους εδωσα καποια συμβουλη γιατι δεν ειμαι ειδικος ,20 χρονων ειμαι απλα τις αποψεις μου λεω.Αν ομως με ρωτουσαν τωρα θα τις εβαζα να δουν αυτο το βιντεο.Εγω παντως το εχω δειξει στην οικογενεια μου,στους φιλους μου και τωρα και εδω.<br /><br />Αυτο το βιντεο αφιερωνεται σε ολους,οχι μονο στους γονεις αλλα σε ολους τους ανθρωπους.Ελπιζω οτι οσοι με διαβαζουν θα κανουν τον κοπο να δουν το βιντεο,και να εφαρμοσουν την αρχη που μεταδιδει.Οτι πρεπει να αντιμετωπιζουμε καθε ανθρωπο οπως θα αντιμετωπιζαμε και τον εαυτο μας.Με σεβασμο και ενδιαφερον.<br /><br />Γιατι αυτο ψαχνουμε ολοι οι ανθρωποι κατα βαθος.Να δουμε οτι αυτα που λεμε,κανουμε,δειχνουμε εχουν αντικρυσμα και σε αλλους ανθρωπους.Δεν εχω συναντησει ανθρωπο που να ξεφευγει απο αυτον τον κανονα.Και ουτε νομιζω πως θα συναντησω!<br /><br />Δεν θελω να πω πολλα ,αλλωστε το βιντεακι τα λεει ολα.<br /><br />Φιλια σε ολους ,καλο καλοκαιρι ,κανουμε ενα μικρο διαλειμμα.Ευχομαι να εχετε καπου στο μυαλο σας αυτο το βιντεο k να περασετε το μηνυμα και σε αλλους!!!<br /><br />Υ.Γ.:Στο μεταξυ ειναι πιο δυσκολο να φτιαξεις υποτιτλους μονος σου απο οτι νομιζα,αλλα αναγκαστηκα να το κανω γιατι ηθελα να το δουν και οσοι δεν ξερουν αγγλικα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-8792203691573601592?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-66122089869782665752009-06-23T07:33:00.000-07:002009-06-23T08:51:08.112-07:00<object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-e9ddb265b808a1be" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v19.nonxt6.googlevideo.com/videoplayback?id%3De9ddb265b808a1be%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330345382%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D6A2393F1088990189A6835D9DB72FE40AC1474F4.81B99345174C066776A1D432602698E96C4852D2%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De9ddb265b808a1be%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DHzIv5bqqFqbx4sOenCijsxvdxPk&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v19.nonxt6.googlevideo.com/videoplayback?id%3De9ddb265b808a1be%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330345382%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D6A2393F1088990189A6835D9DB72FE40AC1474F4.81B99345174C066776A1D432602698E96C4852D2%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De9ddb265b808a1be%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DHzIv5bqqFqbx4sOenCijsxvdxPk&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br />Ολοι θυμομαστε το τραγικο τσουναμι του 2004 που σκορπισε το θανατο σε πανω απο 300000<br />ανθρωπους.Το βιντεο δυσκολευτηκα τραγικα να το βρω,και δεν νομιζω οτι θα το βρειτε αλλου.<br /><br />Ενα απο τα θυματα του τραγικου συμβαντος ηταν και ο συντροφος ενος στενου συνεργατη της Οπρα.Οπως θα δειτε στο παραπανω βιντεο η Οπρα φιλοξενησε τον συνεργατη της για να μιλησει για την τραγικη αυτη εμπειρια.Αξιζει πραγματικα να το δειτε ολο το βιντεο και οχι μονο διοτι το εψανα καιρο...<br /> <br />Το αξιοσημειωτο της υποθεσης ειναι οτι μετα την προβολη της εκπομπης η εκφραση συμπαθειας προς το προσωπο του γκει συνεργατη της Οπρα Nate Bergus ηταν τεραστια.Και ολα αυτα μετα απο την εγκριση νομοθεσιας που απαγορευε τους γκει γαμους στις ΗΠΑ και προσπαθειες συντηρητικων πολιτικων να κατοχυρωσουν συνταγματικα την απαγορευση τους.<br /><br />Ενα χρονο μετα την προβολη της εκπομπης ,η Οπρα φιλοξενησε και παλι τον Νεητ ,δορυφορικα αυτη τη φορα καθως τον ακολουθουσε καμερα σε επισκεψη του στον τοπο οπου χαθηκε ο συντροφος του.Και παλι η εκδηλωση συμπαραστασης του κοινου ηταν τεραστια.<br /><br />Ειδικοι των media ειπαν οτι καμμια αλλη ιστορια για γκει γαμο ή σχεση δεν εχει λαβει τοση στηριξη και προσοχη.<br /><br />Θα αναρωτηθειτε ισως τι μας νοιαζει εμας?Ισως και τιποτα.Απλα βλεποντας αυτο το βιντεο με εκανε να καταλαβω οτι αν τολμησουμε να μοιραστουμε τις σκεψεις μας,τις σχεσεις μας,τον πονο μας χωρις να φοβομαστε θα μπορεσουμε να κανουμε μεγαλες αλλαγες.Διοτι αν κατι μιλαει καλυτερα και απο το πιο καλογραμμενο κειμενο,καλυτερα και απο τον πιο ευγλωττο ομιλητη,ειναι το συναισθημα.Το συναισθημα ειναι ιδιο για ολους.Ειτε χαρα ειτε λυπη,πονος κτλ.Και ισως ειναι ο μονος τροπος να γεφυρωσουμε το χασμα επικοινωνιας μεταξυ μας...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-6612208986978266575?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-58736546488283034562009-06-19T22:56:00.000-07:002009-06-19T22:58:27.951-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sjx6eBNAukI/AAAAAAAAAto/_95Ag5R8LIE/s1600-h/compassion.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 360px; height: 360px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sjx6eBNAukI/AAAAAAAAAto/_95Ag5R8LIE/s400/compassion.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349285113546979906" /></a><br />"Ξοδεψα τα καλυτερα μου χρονια,δινοντας στους ανθρωπους απολαυσεις,βοηθωντας τους να περνουν καλα και το μονο που παιρνω ως ανταλλαγμα ειναι αντιμετωπιση ως εγκληματια."<br /> Αυτα ειναι λογια του Αλ Καπονε.Ναι,ο πιο γνωστος γκανγκστερ της αμερικης.Ο Καπονε δεν καταδικασε τον εαυτο του.Το αντιθετο.Θεωρουσε τον εαυτο του ως ενα δημοσιο ευεργετη-εναν παρεξηγημενο ευεργετη.<br /><br />Το ιδιο πιστευε και ο Dutch Schultz,αλλος ενας γκανγκστερ,λιγο πριν πεσει νεκρος γαζωμενος με σφαιρες στην πολη Newark.Πιστευε ,οπως ειχε πει σε μια συνεντευξη του σε εφημεριδα οτι ηταν δημοσιος ευεργετης.<br /><br /> Οποιος δει,διαβασει ή ακουσει συνεντευξεις βαρυποινιτων,θα δει οτι ελαχιστοι απο αυτους πιστευουν οτι ειναι κακοι ανθρωποι.Ειναι απλα ανθρωποι οπως εσυ και γω.Ετσι εξηγουν,εκλογικευουν.Μπορουν να σου εξηγησουν γιατι επρεπε να ληστεψουν την τραπεζα ή να πατησουν την σκανδαλη.Ειτε με σωστα ειτε με λανθασμενα επιχειρηματα προσπαθουν να δικαιολογησουν την αντικοινωνικη τους συμπεριφορα,πολλες φορες πιστευοντας οτι δεν θα επρεπε να ειναι καν μεσα στη φυλακη.<br /><br />Εαν ο Αλ Καπονε,Ο Dutch Schultz και οι απελπισμενοι αντρες και γυναικες πισω απο τα σιδερα δεν κατηγορουν τον εαυτου τους για τιποτα -τι συμβαινει με τους ανθρωπους που εσυ και γω ερχομαστε σε επαφη?<br /> Απο τις 100 φορες,τις 99 οι ανθρωποι δεν κριτικαρουν τον εαυτο τους για τιποτα,ασχετως ποσο λαθος μπορει να ειναι΄.<br /> <br /> Η κριτικη ειναι ανεξοδη διοτι βαζει το ατομο που την δεχεται σε αμυνα και συνηθως τον κανει να θελει να δικαιολογησει των εαυτο του.Η κριτικη ειναι επικινδυνη,διοτι πληγωνει την πολυτιμη περηφανεια ενος ανθρωπου,πληγωνει την αξια του, και δημιουργει αποστροφη προς το ατομο που του ασκει κριτικη.<br /> Ερευνες εχουν αποδειξει οτι τα ζωα που επιβραβευονται για τις σωστες τους πραξεις μαθαινουν πολυ πιο γρηγορα και σωστα απο τα ζωα που τιμωρουνται για τις αρνητικες τους πραξεις.Το ιδιο συμβαινει και στους ανθρωπους.<br /> Ειμαι σιγουρος οτι θα βρειτε πολλα παραδειγματα στην καθημερινη σας ζωη οπου η κριτικη σας ειχε τα αντιθετα αποτελεσμετα απο αυτα που περιμενατε ή ελπιζατε να εχετε.Ετσι ειναι...Η ανθρωπινη φυση σε ολο της το μεγαλειο,ληστες,δολοφονοι κτλ κατηγορουν ολους τους αλλους εκτος απο τον εαυτο τους.<br /> Ολοι λειτουργουμε με τον ιδιο τροπο.Ετσι τηη επομενη φορα που εσυ και εγω θα μπουμε σε πειρασμο να κριτικαρουμε,ας θυμηθουμε τον Αλ Καπονε,τον Dutch Schultz και τοσους και τοσους αλλους.Ας συνειδητοποιησουμε οτι η κριτικη ειναι σαν τα ταχυδρομικα περιστερια.Παντα γυριζει πισω.Ας καταλαβουμε οτι το ατομο το οποιο θα διορθωσουμε και θα καταδικασουμε πιθανον θα προσπαθησει να δικαιολογησει τον εαυτο του,και θα μας καταδικασει με την σειρα του.<br /> <br /> Γνωριζεις καποιον που θα ηθελες να αλλαξεις και να βελτιωσεις.Μπραβο!Δεν ειναι κακο.Ειμαι υπερ σου, αλλα γιατι δεν ξεκινας με τον εαυτο σου.Και εγωιστικα να το δεις, αυτο ειναι πολυ πιο παραγωγικο απο το να προσπαθεις να βελτιωσεις τους αλλους, και ναι λιγοτερο επικινδυνο.Οταν εχουμε να κανουμε με ανθρωπους ας θυμομαστε οτι δεν εχουμε να κανουμε με πλασματα της λογικης,αλλα με πλασματα του συναισθηματος ,πλασματα γεματα με προκαταληψεις, παρακινουμενα απο περηφανεια και ματαιοδοξια.<br /><br />Καθε ηλιθιος μπορει να ασκησει κριτικη, να καταδικασει και να παραπονεθει-και οι περισοττεροι ηλιθιοι αυτο κανουν.<br />Χρειαζεται ομως χαρακτηρα και αυτοσυγκρατηση για να κατανοεις και να συγχωρεις.<br />Αντι να καταδικαζουμε ανθρωπους ,ας προσπαθουμε να τους κατανοησουμε.Ας προσπαθησουμε να καταλαβουμε γιατι κανουν ο,τι κανουν.Αυτο ειναι πολυ πιο κερδοφορο και συναρπαστικο απο την κριτικη .Αν μη τι αλλο καλλιεργει συμπαθεια,ανεκτικοτητα και καλοσυνη....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-5873654648828303456?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-53260279929984774982009-06-09T06:45:00.000-07:002009-06-09T08:41:17.415-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Si5u6SK5aNI/AAAAAAAAAtI/TY1wW_hjfNM/s1600-h/birthday20.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 385px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Si5u6SK5aNI/AAAAAAAAAtI/TY1wW_hjfNM/s400/birthday20.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345331755324369106" /></a><br /> Ναι αγαπητοι αναγνωστες,χθες 8 Ιουνιου εκλεισα 20 χρονια σε αυτο το πλανητη.Πολλα εχουν αλλαξει μεσα σε αυτα τα 2 χρονια απο τοτε που εφυγα απο την επαρχια.Γνωρισα ατομα ,ιδεες ,εμπειριες.Κερδισα πολλα και εχασα πολλα.Αλλα απο πολλες πλευρες νιωθω οτι μολις τωρα ξεκιναω .Και καπως ετσι ειναι.Πηρα μια μεγαλη αποφαση στη ζωη μου.Θα αλλαξω σχολη.Εχω καταλαβει μεσα απο το χαμογελο του παιδιου οτι αυτο που θελω να κανω ειναι να προσφερω.Και η σχολη που ημουν δεν θΑ μπορουσε να μ το προσφερει αυτο.Οποτε θα κανω 10% για να παω στο παιδαγωγικο.Ελπιζω οσοι 18χρονοι με διαβαζουν και ειδικα αυτοι που εχουν βγαλει και πολυ καλο βαθμο να ακουσουν μια συμβουλη.Μην αφησετε το βαθμο σας να σας παγιδευσει και επιλεξετε απλα την ανωτερη σχολη που "πιανεται".Απλα σκεφτειτε τι μπορειται να φανταστειτε τον εαυτο σας να κανει για μια ζωη.Και με βαση αυτη τη σκεψη επιλεξτε.Εχω ηδη γραψει 75 ποστ.Αποφασισα λοιπον να παραθεσω μερικα απο αυτα για αυτους που δν κανουν απο μονοι τους αναδρομες σε μπλογκς(εγω οταν ανακαλυπτω ενα μπλογκ,εχω το κολλημα να το διαβαζω ολο)με ενα μικρο σχολιο απο κατω.Δεν σημαινει οτι τα συγκεκριμενα ποστ ειναι τα πιο καλογραμμενα,απλα ισως ειναι καποια που αγαπω εγω πολυ.Ξεκιναμε με χρονικη σειρα:<br /><br />1. <a href="http://elementstv.blogspot.com/2008/02/bullyingsounds-familiar.html">Bullying:Sounds familiar?</a><br />Ενα απο τα πρωτα μου ποστ,δεν αποτελει δειγμα καλης γραφης ,αλλα παραμενει ενα θεμα που θα επρεπε να απασχολει πολυ την κοινωνια και τον lgbt αγωνα.Πρεπει να υπαρξει μεγαλυτερη ενημερωση στα σχολεια για το θεμα αυτο,και οι καθηγητες να μην κανουν συνεχως τα στραβα ματια.<br /><br />2.<a href="http://elementstv.blogspot.com/2008/03/blog-post_23.html">Θελουμε στ'αληθεια σχεση?</a><br /> Ειμαι ιδιαιτερα περηφανος για την τελευταια παραγραφο,γιατι συμφωνω απολυτα με αυτην μεχρι σημερα.<br /><br />3. <a href="http://elementstv.blogspot.com/2008/06/mile-in-each-others-shoes.html">Α mile in each other's shoes</a><br />Επι ευκαιριας του Gay Pride 2009 το ποστ απο την περσινη μου εμπειρια.Η διαπιστωση παραμενει ακομη η ιδια και μεγαλης σημασιας.Η εστω και προσωρινη "ανταλλαγη παπουτσιων" μου εδωσε δυναμη και πιστη στον αγωνα ολων μας,και σιγουρευτηκα οτι δεν ειμαστε παραλογοι να διεκδικουμε τα αυτονοητα!<br /><br />4.<a href="http://elementstv.blogspot.com/2008/09/blog-post_30.html">Ισοτητα μεσω αφομοιωσης?Δεν θα παρω...</a><br /> Δεν εχουν αλλαξει και πολλα .Ακομη και τωρα βλεπω οτι μπερδευουμε τις εννοιες ισοτητα με την αφομοιωση ....<br /><br />5.<a href="http://elementstv.blogspot.com/2008/12/remember-remember-6th-of-decemberby.html">Remember ,remember the 6th of December!</a><br />Ενα τελειο ποστ της Sparrow.Κριμα που η εντονη αυτη περιοδος ξεχαστηκε τοσο γρηγορα....<br /><br />6.<a href="http://elementstv.blogspot.com/2008/10/blog-post.html">Τι μπορει να αλλαξει την φυση ενος ανθρωπου?</a><br />Ακομη αναρωτιεμαι...<br /><br />Και τελος ....<br /><br />7.<a href="http://elementstv.blogspot.com/2009/02/blog-post_12.html">Τι θα γινω αμα δεν μεγαλωσω?</a><br />Εγω τελικα το ανοιξα το παραθυρο...Εσεις?<br /><br /> Συνειδητα επελεξα να μην γραφω πολυ προσωπικα ποστ.Προσπαθω καθε ποστ να ειναι διαφορετικο απο τα αλλα οσο αυτο ειναι δυνατον βεβαια.Τα περισσοτερα γραφονται εκεινη τη στιγμη ,μερικα εχουν γραφτει μετα απο σκεψη και προετοιμασια.Ολα ομως κατι εχουν να πουν.Σε μενα και ελπιζω και σε σας.Ενας πολυ καλος μου φιλος ειπε οτι διαβαζοντας τα,και γνωριζοντας με,βλεπει ενα υποτυπωδη χαρτη της ζωης μου.Και ετσι ειναι...οτι γραφω το γραφω επειδη με απασχολει και επειδη θεωρω οτι ειναι αξιο να απασχολησει και αλλους.Ευχαριστω οσους με διαβαζουν,και χαιρομαι οταν ξερω οτι σας εχει αγγιξει καποιο απο τα θεματα.Συνεχιζουμε δυνατα.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-5326027992998477498?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-34554162399243002882009-06-06T16:23:00.000-07:002009-06-06T16:35:47.839-07:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6-3X5hIFXYU&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/6-3X5hIFXYU&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br />Καταρχην δειτε το παραπανω βιντεο.Πολλα ερωτηματα στριφογυριζουν στο μυαλο μου.Ισχυει?Υπαρχει κινδυνος να γινει κατι τετοιο?Δεν μπορω να βαλω τις σκεψεις μου σε μια ταξη.Επικρατει μεγαλη συγχυση στο μυαλο μου.Απο τη μια ειμαι υπερ της πληρους αποδοχης ολων των αποψεων,θρησκειων ,εθιμων,ιδεολογιων κτλ.Απο την αλλη το γεγονος οτι οι πληθυσμοι που εισερχονται στην ευρωπη παραμενουν εντελως αυτονομοι και χωρις καμμια διαθεση να αφομοιοσουν καποια στοιχεια του δυτικου πολιτισμου ,με ανησυχει.Δεν με νοιαζει αν παρεξηγηθω.Ναι αν με βαλεις να διαλεξω προτιμω εκατομυρια φορες τον Δυτικο πολιτσμο απο τον Ισλαμικο νομο.Δεν ξερω αν εχω λαθος εικονα αλλα αυτος ο θρησκευτικος φανατισμος με τρομαζει.Απο την αλλη βεβαια δεν ειμαι υπερ της αποψης του βιντεο,να οχυρωθουμε πισω απο καποια θρησκεια (χριστιανισμο )ωστε να "πολεμησουμε"την δικη τους.<br /> Ισως αυτο που με απασχολει περισσοτερο ειναι,το γεγονος οτι η απολυτη ελευθερια του λογου,μοιαζει ταυτοχρονα και σαν να πηγαινεις αοπλος στη μαχη ......<br /><br /> Οποιος θελει ας μοιραστει την αποψη του,ειλικρινα ειμαι τοσο μπερδεμενος που δεν μπορω να το αναλυσω.Νιωθω σαν να ειναι μπρος γκρεμος και πισω ρεμα(ιδεολογικα προς το παρον τουλαχιστον).Καμμια ιδεα?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-3455416239924300288?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-20999621144020361522009-06-04T12:14:00.000-07:002009-06-04T12:20:53.807-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sigees647MI/AAAAAAAAAs4/hiacx-1E-ek/s1600-h/firehearthzzczcxzcedited.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sigees647MI/AAAAAAAAAs4/hiacx-1E-ek/s400/firehearthzzczcxzcedited.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343554470678162626" border="0" /></a><br /> Βρισκομαι στο διαμερισμα μου στην Αθηνα.Ενα υποτονικο φως εισερχεται στο δωματιο.Ο γατος μου ο Ερνεστο<br /> πηδαει πανω στο κρεβατι και νιαουριζει παραπονιαρικα.Διπλα μου ο κολλητος μου .<br /> Εγω-Ποιος θα τον φροντισει αυτον?<br /> Κολλητος-Θυληκο ειναι.Και δεν υποτιθεται οτι αυτα φροντιζουν τον εαυτο τους απο μονα τους?<br /> Εγω-Μια ανωτερη δυναμη που μας οδηγα?<br /> Κολλητος- Ειμαι αρκετα σιγουρος πως δεν εννοουσα αυτο.<br /> Εγω-Υπαρχει κατι που υποτιθεται οτι πρεπει να κανω.<br /> Κολλητος-Α,ναι.Μεγαλη αποσταση να διανυσεις.Η μικρη κυρια Μαφετ μετρα αναποδα απο το 730.<br /> Εγω-Υπεροχα.Γριφοι.<br /> Κολλητος-Συγγνωμη.Το κεφαλι μου φταιει.Πολλα καινουργια πραγματα.<br /> Ο κολλητος κοιταει το σπασμενο παραθυρο.<br /> Κολλητος-Δεν θα το φτιαξουν ποτε,ετσι?<br /> Εγω-Εσυ πως πας?<br /> Κολλητος-Ουλη.Σβηνει.Ολα σβηνουν.Θες μια αλλη συμφωνια?Ανθρωπινη αδυναμια.Δεν χανεται ποτε.Ουτε η δικια του.<br /> Δειχνει τον Ερνεστο.<br /> Εγω-Στο μυαλο σου ειμαστε ή στο δικο μου?<br /> Κολλητος-Δεν ξερω.Ερχεται εκεινη η ωρα.<br /> Κοιταζω τα κουτια μετακομισης τριγυρω και τα πεταμενα ρουχα στο πατωμα.<br /> Εγω-Πως θα τα χωρεσεις ολα αυτα?<br /> Κολλητος-Δεν προκειται.Ειναι δικα σου.<br /> Εγω-Δεν μπορω να τα χρησιμοποιησω ολα αυτα.<br /> Κολλητος-Παρε ο,τι χρειαζεσαι.Εισαι ετοιμος?<br /> Με αγγιζει στο μαγουλο και εξαφανιζεται.Ξυπναω....<br /><br /><br /><br /><br /> Καλοκαιρινη Νυχτα. Παρκακι-Εκκλησια. Καθισμενοι σε ενα παγκακι...<br /><br /><br /> Πρωην-Δεν ξερω τι του βρισκεις ειλικρινα.Ειναι το αγορι σου τωρα δηλαδη?<br /> Εγω-Δεν ειναι δικη σου υποθεση ,οποτε μην ανακατευεσαι.<br /> Πρωην-Τον αγαπας?<br /> Εγω- Χριστε μου!Θα μου κανεις ανακριση καθε φορα που εχω αγορι?<br /> Πρωην-Αχα!Ειναι το αγορι σου δηλαδη!<br /> Εγω-Δεν ειναι....αλλα ειναι στην καρδια μου.<br /> Πρωην-(Ειρωνικα)Ανακουφιστηκα τωρα.<br /> Εγω-Ποια ηταν η κορυφωση της σχεσης μας?Οταν με προδωσες ή οταν σε χωρισα?Εχω πληρη επιγνωση<br />του "εκπληκτικου"ιστορικου μου στον ερωτα.Και οχι ,δεν βλεπω γαμο στην Τηλο μαζι του.Και δεν νομιζω<br />οτι εχει καμμια σημασια τωρα.Ξερεις μεσα σε ολη αυτη την παρανοια ,νομιζω πως καποια πραγματα αρχιζουν<br />να βγαζουν νοημα.Και το ερωτικο.....ξερεις,παντα φοβομουν οτι κατι πηγαινε στραβα με μενα,επειδη δεν μπορουσα<br />να κανω μια σωστη σχεση.Ισως δεν προοριζομαι για κατι τετοιο...<br /> Πρωην-Επειδη εισαι γκει?<br /> Εγω-Επειδη....κοιταξε να δεις.Ειμαι ζυμαρι...δεν εχω ακομη τελειωσει να ψηνομαι...δεν εχω φτασει ακομη,<br />σε αυτο που θελω να ειμαι.Και ισως περνωντας αυτη τη δυσκολια,και την επομενη και την επομενη κτλ,ισως να<br />συνηδειτοποιησω οτι ειμαι ετοιμος,εχω ψηθει!Και αν θελησω καποιος να με φαε...να απολαυσει τον ζεστο,νοστιμο εαυτο μου,τοτε πολυ ευχαριστως.Αυτο θα ειναι τοτε....<br /> Πρωην-Σκεψεις για το ποιος μπορει να απολαυσει....πρεπει να συνεχισω με την αναλογια ζυμαριου-ψησιματος?<br /> Εγω-Δεν σκεφτομαι τοσο μακρια.Αυτο ειναι το νοημα...<br /> Πρωην- ....Πρεπει να φυγω.Να προσεχεις τον εαυτο σου...<br /> Αρχισε να απομακρυνεται.<br /> Εγω-Περιμενε...σκεφτομαι ,καποιες φορες το μακρινο μελλον...<br /> Πρωην-Κατι ειναι κι'αυτο....<br /> Εγω-Πολυ μακρια στο μελλον ομως....μετα από χρόνια ή και ποτέ.<br /> Πρωην-(Καθως απομακρυνεται)Ισως να τα πουμε τοτε λοιπον.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-2099962114402036152?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-7496001221223717072009-06-02T05:52:00.000-07:002009-06-02T11:50:54.886-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SiUu9XiY9MI/AAAAAAAAAsw/yPwP7CaJwh4/s1600-h/the-fool.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 223px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SiUu9XiY9MI/AAAAAAAAAsw/yPwP7CaJwh4/s400/the-fool.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342728164770116802" border="0" /></a><br />To παρακατω κειμενο δεν ειναι για ολους.Ειναι γραμμενο με μια abstract διαθεση.Τα θεματα απο τα οποια περιστρεφεται και τα οποια ισως να μην γινουν κατανοητα,ειναι οι φιλιες που χανονται,οι φιλιες που ερχονται,το παρελθον μας(σχολικο ,ερωτικο κτλ),η εγκαταλειψη των γονιων μας οταν φευγουμε απο την επαρχια για να σπουδασουμε,οι ρολοι που ενσαρκωνουμε σε ενα εργο που πολλες φορες δεν ειμαστε ετοιμοι να παιξουμε,καθως και η αιωνια μαχη μεταξυ του καλυτερου εαυτου μας,με τον χειροτερο εαυτο μας!<br /><br /><br />Ξύπνησα απότομα.Απεναντι μου αντικρυσα...εμενα.<br />-"Μολις εστρωσα αυτο το κρεβατι",μου ειπε.<br />-Για ποιον?,ρωτησα.<br />Αναλογιστικε για 2 δευτερολεπτα.<br />-Νομιζα πως εσυ θα μου ελεγες.<br />-"Τα παιδια δεν ειναι εδω ετσι?Θα καθομασταν να δουμε ταινιες",ειπα.<br />-"Τους έχασες",μου απαντησε.<br />-Οχι ,οχι.Νομιζω πως θελουν να τους βρω.<br />Κοιταξα το ρολοι .7:30<br />-"Ειναι τοσο αργα",ψιθυρισα.<br />-"Ωχ αυτο το ρολοι ειναι χαλασμενο.Οριστε!"<br />Μου εδωσε μια καρτα ταρω .<br />-"Δεν θα τα χρησιμοποιησω ποτε αυτα!",αποκριθηκα.<br />-''Νομιζεις πως ξερεις.Τι θα συμβει.Τι εισαι.Ουτε καν εχεις αρχισει.",μου ειπε ο αλλος μου εαυτος.<br />-"Πρεπει να βρω τους αλλους",μονολογησα.<br />-"Να εισαι πισω πριν την αυγη!",μου φωναξε.<br />Κατεβηκα τις σκαλες ,ανοιξα την εξωπορτα και βρεθηκα στους διαδρομους της σχολης.Τα παιδια ετρεχαν βιαστικα για το μαθημα.<br />"Εχετε δει τους φιλους μου?",ρωτησα χωρις να παρω απαντηση.Τοτε την ειδα.Καθοταν μεσα στον τοιχο !Μονο το κεφαλι της προεβαλλε απο το ανοιγμα.<br />-"Μαμα?"<br />-"Γεια σου γλυκε μου",απαντησε με ενα χαμογελο.<br />-"Γιατι ζεις μεσα στον τοιχο?"<br />-"Μια χαρα ειμαι ,μην ανησυχεις για μενα."<br />-"Μοιαζει να ειναι βρωμικα"<br />-Οχι ,ετσι φαινεται σε σενα.Εφτιαξα λεμοναδα και εμαθα να παιζω Sudoku.Πηγαινε να βρεις τους φιλους σου.''<br />-"Νομιζω πως κινδυνευουν"<br />Αρχισε να γελαει.<br />-"Συγνωμη,γαργαλαει το ποδι μου ενα ποντικι!<br />-"Δεν νομιζω πως πρεπει να ζεις εκει μεσα",της ειπα νιωθωντας τυψεις.<br />Ξαφνικα ειδα τον πρωην μου να βγαινει απο την μπροστινη εισοδο.Τον ακολουθησα καθως ακουγα την μανα μου να λεει:"Ισως θα μπορουσες να με βοηθησεις να βγω απο δω"<br />Τα βηματα μου χωρις να το καταλαβω με οδηγησαν σε μια ερημο.Ψυχη τριγυρω.<br />-"Δεν θα τους βρω ποτε εδω.¨,μονολογησα.<br />Τοτε τον ειδα.Ηρθε προς το μερος μου.<br />-"Εννοειται πως δεν θα τους βρεις εδω.Γιαυτο ηρθες."<br />-"Δεν εισαι στο ονειρο μου.",του ειπα.Τον παρατηρησα για μια στιγμη.Ομορφος οπως παντα.<br />Διπλα μου ,αντικρυσα τον εαυτο μου ξανα .Ντυμενος με κουρελια , με περιτρυγιριζε σαν αγριμι.<br />-"Ειμαι δανεικος.Καποιος πρεπει να μιλησει γιαυτον",μου ειπε δειχνοντας τον εαυτο-αγριμι μου.<br />-"Γιατι με ακολουθεις?",ρωτησα.<br />-"Δεν σακολουθω."<br />-"Που ειναι οι φιλοι μου?",ρωτησα ξανα.<br />-"Κανεις τις λαθος ερωτησεις",αποκριθηκε.<br />-"Καν'τον να μιλησει.",ειπα.<br />Αρχισα να καταλαβαινω οτι εκεινος μιλουσε εκ μερους του εαυτου-αγριμι.<br />-"Δεν εχω λογο.Ουτε ονομα.Ζω πραττοντας τον θανατο.Τη ματωμενη κραυγη.Τη διαμπερη πληγη."<br />Εβγαλε μια δυνατη κραυγη.Εκλεισα τα αυτια μου με τα χερια μου.Ενστινκτωδως εκλεισαν και τα ματια μου.Μολις τανοιξα ειδα τον κολλητο μου.Ειμασταν αναμεσα σε κοκκινες κουρτινες.Σαν αυτες που εχουν στα θεατρα για την αυλαια.<br />-"Δεν πανε καλα τα πραγματα"....μου ειπε."Το εργο πρεπει να ανεβει ειτε το θελεις ειτε οχι"<br />-"Οχι,τιποτα δεν παει καλα.Παιζω σε εργο και ολη η οικογενεια μ ειναι εκει εξω.Και τι δουλεια εχει ο πρωην μου στην ερημο,τελος παντων?<br />Κολλητος-"Δεν καταλαβαινεις τιποτα ετσι?<br />Εγω-Με κυνηγαει κατι?<br />Κολλητος-Ναι....<br />Εγω-Τι θα κανω?Το εργο εχει ξεκινησει και εγω δεν ξερω τα λογια μου.<br />Κολλητος-Το εργο εχει ηδη ξεκινησει δεν ειναι αυτο το νοημα.Ολοι αναρωτιουνται για σενα.Για την αληθινη σου φυση.Αν το μαθουν,θα σε τιμωρησουν.Δεν μπορω να σε βοηθησω με αυτο....<br />Εγω-Τι με κυνηγαει.Σχετιζεται με κατι που επρεπε να κανω?<br />Κολλητος-Σσστ!!!<br />Μεσα απο την κουρτινα αρχισε να μου επιτειθεται ο εαυτος-αγριμι και να με ξεσκιζει με τα νυχια του.Ο πονος ηταν αφορητος.Ενα χερι με τραβηξε.Ηταν η αδερφη μου.Βρεθηκαμε στην αιθουσα του σχολειου που εκανα μαθημα στην τριτη λυκειου.<br />Αδερφη-Μεινε σκυφτος.Με τι εμοιαζε?<br />Εγω-Δν ξερω.Δεν ξερω τι με κυνηγα.<br />Αδερφη-Κατι πρεπει να εκανες.<br />Εγω-Οχι δεν κανω ποτε τιποτα.Σπανια ειμαι ατακτος.Ηρθα στο μαθημα,και το εργο αρχιζε.<br />Αδερφη-Το εργο τελειωσε εδω και ωρα.Γιατι φορας ακομη κοστουμι?<br />Εγω-Ποσες φορες θα εξηγησω οτι αυτα ειναι τα ρουχα μου?<br />Αδερφη-Ολοι ξερουν.Βγαλτα....<br />Εγω-Οχι τα χρειαζομαι.<br />Με μια κινηση μου τραβαει τα ρουχα και παει και καθεται σε ενα θρανιο.Το μονο αδειο θρανιο αφου σε ολα τα αλλα καθονται οι παλιοι μου συμμαθητες.Γυμνος και τρομαγμενος τους κοιταω.Δεν βγαινει φωνη απο μεσα μου.Πριν το καταλαβω δεχομαι ξανα επιθεση απο τον εαυτο αγριμι.Αρχιζει να με ξεσκιζει με τα νυχια του.Ειμαι σιγουρος οτι θα πεθανω.Παιρνω μια βαθια ανασα.<br /><br />Ξυπνησα...το ρολοι σταματημενο στις 7:30,θελει αλλαγη μπαταριας.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-749600122122371707?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-10414358877353518372009-05-28T04:47:00.000-07:002009-05-28T05:09:30.283-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.hamogelo.gr/"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 306px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sh5-vjZUGkI/AAAAAAAAAsQ/kXd5x8F_0iM/s400/xamogelo_300.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5340845563528354370" border="0" /></a><br /> Σε προηγούμενο <a href="http://elementstv.blogspot.com/2009/05/blog-post.html">ποστ</a> έγραφα για την απόγνωση που ένιωσα φέτος,για τη μαύρη περίοδο που πέρασα μέχρι να πάρω απόφαση να κάνω αλλαγές στη ζωή μου.Μία από τις αποφάσεις που πήρα είναι να γίνω εθελοντής στο Χαμόγελο του παιδιού.<br /> Χθές είχα την πρώτη μου επαφή σε ένα από τα σπίτια φιλοξενίας της οργάνωσης ,και πραγματικά είναι μια από τις σημαντικότερες εμπειρίες της ζωης μου.Δεν θα μοιραστώ την εμπειρία αυτή μεσα απο το μπλογκ ,όχι ακόμη τουλάχιστον, διότι μόλις τώρα ξεκινάω.Θα παραθέσω τις εμπειρίες εθελοντών, με την ελπίδα ότι θα παρακινήσουν και άλλους να προσφέρουν σε παιδιά που το έχουν ανάγκη.Να πω μόνο ότι δεν χρειάζεται να έχεις λεφτά για να προσφέρεις, διάθεση και αγάπη χρειάζεται, και την πεποίηθηση ότι "Ο,τιδήποτε συμβαίνει σε εκείνον τον άνθρωπο,συμβαίνει και σε μένα".Είναι αλήθεια οτι όταν βοηθάς στην θεραπεία κάποιου άλλου,βοηθάς και στην θεραπεία του εαυτού σου.Τουλάχιστον έτσι λειτουργεί για μένα.<br /> Ορίστε οι ιστορίες τους....<br /><br /><span class="text"><p><strong><br />1.</strong> Μετράω κάποιους μήνες παρουσίας μου στο σύλλογο «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Πολλά άκουγα για την προσφορά του συλλόγου σε περιστατικά που αφορούσαν θέματα υγείας πολυδάπανα, κακοποίησης, βίας παιδιών κ.α. Αυτό όμως που ένιωσα όταν άρχισα να μπαίνω στους κόλπους αυτής της ομάδας τόσο των παιδιών όσο και των ατόμων που τα περιστοίχιζαν ήταν κάτι το ξεχωριστό. Αυτά που είπα στον εαυτό μου όταν τις πρώτες ημέρες βρισκόμουν σ’ αυτό το χώρο ήταν ότι, για να στηρίξει κάποιος εθελοντής το έργο του Συλλόγου αυτού είναι να έχει τεράστια αποθέματα αγάπης, να προσφέρει χωρίς ποτέ να σκεφτεί και να περιμένει το αντάλλαγμα ή την ανταπόδοση. Είναι καταπληκτικό (και θα μιλήσω πιο πολύ για το πρόγραμμα ημερήσιας φροντίδας που παρακολουθώ έξι μήνες που είμαι στο Σύλλογο) να βλέπεις εννέα παιδιά να σου χαμογελούν ερχόμενα φορτωμένα με τις σάκες τους από το σχολείο. Να πέφτουν πάνω σου, να σ αγκαλιάζουν και ν΄ αναζητούν και αυτά την αγκαλιά, την θαλπωρή και την φροντίδα που τους αξίζει. Τότε αναρωτιέσαι. Μπορώ εγώ να σταθώ αντάξια των αναγκών που έχουν αυτά τα παιδιά; Μπορώ να τους προσφέρω; Αυτά τα ερωτήματα θα πρέπει να τα κάνει στον εαυτό του κάθε εθελοντής. Εκεί έχεις να κάνεις με ψυχές και κόσμους μικρών παιδιών ευαίσθητων.</p> <p align="justify"><br />Πολλές φορές λέω, ο Θεός να έχει καλά αυτούς τους ανθρώπους που ασχολούνται περισσότερες ώρες μ΄ αυτά τα παιδιά όπως για παράδειγμα η Ελένη που είναι υπεύθυνη για την φροντίδα αυτών των παιδιών. Υπεύθυνη, αρχίζοντας από το τι θα φάνε τα παιδιά, πως θα ντυθούν, πως θα συζητήσουν μαζί της για θέματα που τα απασχολούν, χωρίς να μείνει κανένα δυσαρεστημένο. Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι τελικά σ΄ ένα χώρο να ζουν μαζί διαφορετικοί χαρακτήρες και να έχεις καταφέρει να επικρατεί μέσα σ’ αυτόν ένά πνεύμα συνεννόησης και αλληλοβοήθειας; Πολύ σημαντικό. Πολλές φορές δύσκολο να επιτευχθεί. Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι αν μάθουν τα παιδιά εκτός απ’ το ότι όλοι στο Σύλλογο τα αγαπούν, να αγαπούν και αυτά όσα τους προσφέρονται; Πολύ σημαντικό. Γιατί σε λίγα χρόνια θα βγουν και αυτά στην κοινωνία, σε μια μεγαλύτερη ομάδα από αυτήν του Συλλόγου και θα ξέρουν να δώσουν και αυτά αγάπη και μεγάλα χαμόγελα σε όσους το χρειάζονται. Ο Σύλλογος «Το Χαμόγελο του Παιδιού» νομίζω ότι το έχει καταφέρει.</p> <p align="justify"><br />Γι’ αυτό κλείνοντας, όλοι μας θα πρέπει να κάνουμε αυτό που ξεκίνησε κάποτε ως ιδέα, σκοπό ο Ανδρέας Γιαννόπουλος. Σκοπός μας θα πρέπει να είναι να βλέπουμε όλο και περισσότερα χαμόγελα στα παιδικά πρόσωπα, όπως και εκείνο το χαμόγελο που μας δείχνει το σήμα του Συλλόγου, ένα χαμόγελο αισιοδοξίας. Σίγουρα τότε όλα θα είναι καλύτερα. </p> <p><br />Τώρα λοιπόν ξέρω πόσο σημαντικό είναι να σου χαμογελά ένα παιδικό προσωπάκι, και γι’ αυτό θα κάνω ότι μπορώ, γιατί το ΘΕΛΩ και νομίζω πως το ΜΠΟΡΩ.<br /><strong>Κατερίνα Κανελλοπούλου</strong></p> <p align="justify"><strong>Εθελόντρια</strong></p> <p align="justify"><strong></strong> </p> <p align="justify"><strong>2. </strong>Μια εθελόντρια κάνει σκέψεις…..</p> <p align="justify"><br />Θέλω ν’ απευθύνω λίγα λόγια της καρδιάς για ένα «Χαμόγελο» που φύτρωσε και άνθισε εδώ και λίγα χρόνια. Αυτό το χαμόγελο κατόρθωσε να ζεστάνει πολλές ψυχές, να επαναδραστηριοποίησει απογοητευμένες ζωές, να ξυπνήσει ευαισθησίες και να παραμερίσει εγωισμούς. Μ’ ένα μαγικό ραβδάκι, αγγίζει κάποιους και τους μεταμορφώνει από απλούς ανθρώπους σε εθελοντές.</p> <p align="justify"><br />Επιτρέψτε μου να σας περιγράψω πως είναι και πως αισθάνεται ένας τέτοιος άνθρωπος.</p> <p align="justify"><br />Ο εθελοντής – ντρία σπάει τα τείχη της περιχαρακωμένης και βολεμένης ζωής και βγαίνει έξω στην κοινωνία. Όχι για να την κατηγορήσει και να την ειρωνευτεί, αλλά για να την καταλάβει.</p> <p align="justify">Το πρώτο που ο ίδιος κατάλαβε είναι ότι ο άνθρωπος δε ζει μόνο για να έχει καλή δουλειά, σπίτι, αυτοκίνητο και τακτοποιημένη ζωή. Απομακρύνεται από τον εαυτούλη του και γυρεύει να μάθει ποιος είναι ο «πλησίον». Είναι αυτός που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνος, που έχει ανάγκη, που ταλαιπωρείται.</p> <p align="justify"><br />Εκεί καλείται ο εθελοντής να προσφέρει αγάπη και όχι οίκτο, γιατί οίκτο νιώθει όποιος είναι ανίκανος να αγαπήσει. Όταν το καταφέρει αυτό αρχίζει να γίνεται ένας ελεύθερος και συνειδητοποιημένος άνθρωπος – πολίτης που δε θέλει να είναι αμέτοχος, αλλά καθίσταται συμμέτοχος και υπεύθυνος.</p> <p align="justify"><br />Ως ελεύθερος λοιπόν άνθρωπος θέτει τον εαυτό του κάτω από κανόνες και κατευθύνει την προσφορά του όπου του ζητηθεί χωρίς εγωισμούς και ματαιοδοξίες.</p> <p align="justify"><br />Συστρατεύεται στην προσπάθεια πολλών άλλων και συνεχίζει να παλεύει. Και πότε έρχεται η ανταμοιβή;</p> <p align="justify"><br />Αυτό το «χαμόγελο» που αφύπνισε την ψυχή του, χαρίζει στιγμές χαράς πολύτιμες όταν βλέπει παιδικά μάτια και χέρια να τον αγκαλιάζουν.</p> <p><br />Σας ευχαριστώ.<br /><strong>Γεωργία Κωτσάκη. Εθελόντρια</strong></p> <p align="justify"><br /><strong>3.</strong> Και ποιος δεν έχει ακούσει για «Το Χαμόγελο του Παιδιού», και ποιος δε γνωρίζει την τεράστια και σημαντικότατη προσφορά του στην κοινωνία μας.</p> <p align="justify"><br />Η δική μου επαφή και γνωριμία με «Το Χαμόγελο του Παιδιού» έγινε όταν παρουσιάστηκα σαν αναπληρώτρια Νηπιαγωγός σε νηπιαγωγείο του Πύργου. Αφορμή για όλο αυτό που μου συνέβη ήταν δύο παιδιά της τάξης μου, τα οποία φροντίζει και περιποιείται καθημερινά «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Η καθημερινή μου επαφή με τα δύο συγκεκριμένα παιδάκια στη τάξη και έπειτα από μικρές και απλές κουβεντούλες που κάναμε μεταξύ μας κατάλαβα ότι «Το Χαμόγελο του Παιδιού» δεν ήταν γι’ αυτά ένας απρόσωπος Σύλλογος που απλά τα βοηθούσε. «Το Χαμόγελο του Παιδιού» είναι γι’ αυτά το σπίτι τους, είναι θα μπορούσα να πω η οικογένεια τους. Και αυτό γιατί εκεί βρίσκουν ό,τι έχει μια πραγματική οικογένεια. Ξεκινώντας από απλές βασικές ανάγκες, φαγητό, καθαριότητα, ιατρική φροντίδα, ηρεμία ξεγνοιασιά και φυσικά μια μεγάλη αγκαλιά γεμάτη αγάπη. Είναι συγκλονιστικό και σχεδόν αφοπλιστικό να βλέπεις μικρές φατσούλες να μιλούν με τόσο αγάπη για «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Και όταν κάποιες φορές μέσα στην τάξη αναφερόμαστε στην οικογένεια τα παιδιά αυτά μιλούν για το «Σύλλογο»</p> <p align="justify"><br />Όλα αυτά με άγγιξαν βαθιά και θέλησα να προσφέρω ό,τι περνούσε από το χέρι μου, οτιδήποτε μου ζητούσαν θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη. Πραγματικά ήρθα σε επαφή με τους υπεύθυνους του Συλλόγου οι οποίοι με υποδέχτηκαν με χαρά και έκαναν και εμένα μέλος της δικής τους μεγάλης οικογένειας.</p> <p align="justify"><br />Έτσι άρχισα να έχω συχνή επικοινωνία με όλα τα παιδιά που φροντίζει ο Σύλλογος και αναπόφευκτα να δένομαι μαζί τους και να τα νοιάζομαι πραγματικά. Νιώθω ότι τα παιδιά με περιμένουν και αν τύχει κάποια φορά να μην πάω, νιώθω τόσο άσχημα, σε σημείο που μπορώ να πω πως νιώθω τύψεις. Η δική μου μικρή βοήθεια προς «Το Χαμόγελο του Παιδιού» είναι να διαβάζω με τα παιδιά τα μαθήματα της επόμενης ημέρας του σχολείου. Μαζί γράφουμε τις ασκήσεις της γλώσσας, των μαθηματικών, μαζί διαβάζουμε την μελέτη περιβάλλοντος. Παρεούλα προσπαθούμε και δίνουμε τον δικό μας αγώνα για το καλύτερο.</p> <p align="justify"><br />Από τα παιδιά εισπράττω τόσα πολλά συναισθήματα που νιώθω τόσο γεμάτη και τόσο πλούσια μέσα μου. Αυτά που μου προσφέρουν είναι ασύγκριτα περισσότερο και ουσιαστικότερα απ’ ότι δίνω εγώ σ’ αυτά, και ας μην το ξέρουν. Aγγιξαν και μίλησαν στην ψυχή μου όπως κανένας άλλος, με έκαναν περισσότερο άνθρωπο και με έκαναν να δω τη ζωή μέσα από τα χαμόγελα των παιδιών.</p> <p><br />Τα ευχαριστώ από την καρδιά μου!<br /><strong>Χρύσα Παπαλεωνιδοπούλου - Εθελόντρια<br /><span class="text"></span></strong></p><strong><span class="text"> <p><strong><br />4.</strong> «Λέγομαι Ζέρβα Ιωάννα και μου ζήτησαν να γράψω λίγα λόγια για την εμπειρία μου ως εθελόντρια στο τμήμα του ΧτΠ στο Παίδων. Λίγα λόγια;; Δύσκολο, αλλά θα προσπαθήσω. Ήθελα ανέκαθεν να ασχοληθώ με τα παιδιά και πιο συγκεκριμένα με τα παιδιά που για κάποιους λόγους έπρεπε να ‘εγκλωβιστούν’ κάποια περίοδο της ζωής τους σε νοσοκομείο. Αν η παραμονή στο νοσοκομείο είναι κάτι επώδυνο για έναν ‘μεγάλο’ πόσο μάλλον για ένα παιδί. Δε γνώριζα πολλά παρά μόνο ότι ήθελα πολύ να βοηθήσω και να προσφέρω. Ξεκίνησα και πήγα. Συμπλήρωσα την αίτηση για να γίνω εθελόντρια και με καλέσανε. Σοκ! Τι θα κάνω, θα τους αρέσει η παρέα μου, κι αν με βαριούνται, κι αν .. Ευτυχώς, πριν πέσω στα βαθιά, οι υπεύθυνες του τμήματος φρόντισαν να με ενημερώσουν σχετικά με τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσω και κυρίως για την άσχημη ψυχολογία του παιδιού. Το πρώτο κιόλας απόγευμα με τα παιδιά στάθηκε ικανό να με κάνει να καταλάβω ότι τελικά δε θα προσέφερα εγώ στα παιδιά με την παρέα μου, αλλά τα παιδιά σε μένα. Ένα χαμόγελό τους ήταν ικανό να μου φτιάξει τη διάθεση και να με κάνει να ξεχάσω ό,τι με προβλημάτιζε. Μόνος μου πλέον στόχος ήταν και παραμένει να τους επιστρέφω το καλό που μου κάνουν. Όπως εκείνα με κάνουν να ξεχνιέμαι και μου χαρίζουν δύναμη, έτσι κι εγώ θέλω να καταφέρω να ξεχάσουν έστω και για λίγο τον πόνο τους, σωματικό και ψυχικό, και να μου σκάσουν ένα χαμόγελο... ένα χαμόγελο το οποίο όσο απλό κι αν ακούγεται δεν μπορεί να εκτιμηθεί. Είναι ικανό να σε μετατρέψει στον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο στη γη... Τρόποι για να φέρει κανείς το χαμόγελο στο πρόσωπό τους; Υπάρχουν πολλοί, είτε με φυσική παρουσία είτε όχι. Όρεξη και διάθεση να υπάρχει.»</p> <p align="center"><strong>Ιωάννα Ζέρβα – Εθελόντρια<br /></strong></p> <dir> <dir> <p><br /><strong>5.</strong> «Τα παιδιά μοιράζονται τα απογεύματά τους κατά τη διάρκεια παραμονής τους στο νοσοκομείο με τους εθελοντές και τα μόνιμα μέλη της ομάδας μας, με δημιουργική απασχόληση. Παίζουν, δημιουργούν και ίσως ξεχνούν για λίγο την ασθένειά τους. Η αλήθεια στα μάτια των παιδιών και το χαμόγελό τους μας λέει να συνεχίζουμε, το Χαμόγελο όλων σας το κάνει πράξη! Ας συνεχίσουμε λοιπόν να χαμογελάμε! Αξίζει!» </p></dir></dir> <p align="center"><strong>Βάλια Καλογρίδη και Κατερίνα Ζαννετίδη,</strong></p> <p align="center"><strong>Εθελόντριες Δημιουργικής Απασχόλησης στο Νοσοκομείο</strong></p><span style="font-family:Arial;font-size:85%;"> <p> </p></span></span></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-1041435887735351837?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-58367234602671817732009-05-23T12:30:00.000-07:002009-05-23T13:13:25.509-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/ShhY21r9f6I/AAAAAAAAAsA/8hLeleDXAUM/s1600-h/Hope.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 303px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/ShhY21r9f6I/AAAAAAAAAsA/8hLeleDXAUM/s400/Hope.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5339115057395367842" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;">Το παρακατω κειμενο αφιερωνεται σε οσους βλεπουν και σε οσους θελουν να δουν!!!<br />ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ:<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"> </span></span></span></span></span>Μεγαλη τεχνη να νταντευεις την κοινη γνωμη και να φροντιζεις να μην παρει το κακο δρομο.<br />Γιατι η κοινη γνωμη ειναι σαν μικρο παιδι, σαν ενα μικρο που μεγαλωνει και θελει μεγαλη προσοχη στην διαπεδαγωγηση της.Δεν πρεπει να την αφηνεις μοναχη, γιατι τοτε μεσα στην ακινησια και τη στασιμοτητα το μετωπο της γεμιζει κακες σκεψεις που κανεις δεν ξερει που βγαζουν και που οδηγουν.<br /> Η κοινη γνωμη θελει να τη νανουριζεις, να την παρηγορεις, να την γεμιζεις με αισιοδοξια, να την κρατας ενημερη για τα καινουργια επιτευγματα, να την κανεις να αισθανεται υπερηφανη, να την κανεις να θελει να γευτει με χιλιες δυο αισθησεις τα καινουργια πραγματα, να της υπενθυμιζεις το σκληρο παρελθον, οταν λιποψυχα και γονατιζει, να την κλαδευεις, οταν ξεφευγει ποτε ποτε μεσα στο θυμο της, και καθε τοσο να της δινεις καινουργια παιχνιδακια για να εχει να ασχολειται.Δεν πρεπει να την αφηνεις μοναχη στη μοναξια της, πρεπει παντα να της υποσχεσαι κατι καινουργιο για να΄χει να αναμενει....<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Μόνο εγώ βλέπω? </span></span> <span style="font-size:100%;"></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"></span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"> </span></span></span></span></span><span style="font-size:100%;">Δεν καταλαβαινω τιποτα πια!Μονο εγώ βλεπω; Μονο εγω σκεφτομαι;Μονο εγω αναγνωριζω αυτο που συμβαινει μπροστά στα μάτια μου;.......<br /><br /> Τελικα κανεις δεν μπορει να δει!Αυτο πλεον ειναι ζητημα κυτταρικο!Αμα δεις τι συμβαινει, αυτοματως βρισκεσαι εκτος.Αμα δεις ειναι σαν να υπογραφεις την καταδικη σου!Γι'αυτο ολοι στρεφουν το βλεμμα κι αφηνουν πισω τα σημαδια!Δεν θελουν να ξερουν!Δεν τους βοηθα σε τιποτα αυτο!Να ξεχνιουνται θελουν και να περνανε οσο πιο ανωδυνα μπορουν!Αν σταθεις λιγακι και αναγκαστεις να δεις, οι ισορροπιες χαλανε, η ζωη σου ανακατευεται κι αυτο που φοβοσουν μια ζωη, τελικα καποτε ερχεται και σου χτυπαει την πορτα.Κανεις δε θελει να αποχωρησει κακην κακως απο το πανηγυρι.Κανεις δε θελει να αφησει το λιβαδι με τις και ευκαιριες και να κουρνιασει στις αποκρημνες πλαγιες μιας αυτογνωσιας.Γιατι να γινει ερημιτης μεσα στις φωταψιες, στις γευσεις και τους ηχους;Γιατι να προτιμησει τους δρομους με τα σκουπιδια, τις βροχες και τα χιονια απο το ζεστο του σαλονι με το τζακι και τους αναπαυτικους καναπεδες;<br /> Οχι αληθινες σκεψεις, μονο ελαφρια συναισθηματα,συνεχης κινηση, ποτε ποδαροδρομος, παντα μεσα σε ενα αυτοκινητο, παντα πισω απο το τζαμι ενος αυτοκινητου.Διαρκης ροή, παντα κυνηγημενοι απο υποχρεωσεις και φιλοδοξιες, παντα κυνηγημενοι απο το χρονο, ασφαλεις, αναμεσα σε προσωπα που διαφημιζουν καθημερινως την αγαπη τους και την αφοσιωση τους.Ολα προσωπικα, ολα ιδιωτικα, τιποτα να μην φτανει εξω απο το φραχτη της προσωπικης αυλης.Μικρα, χρησιμα για την επομενη κινηση, για το επομενο ξυπνημα την αλλη μερα, για τον επομενο ερωτικο σπασμο, για να μενει το μυαλο στη θεση του και οι κουβεντες στο στομα ιδιες και αμετακινητες σαν αθανατες καραμελες που δεν λενε να λιωσουν.<br /> Φοβαμαι να σπρωξω το μυαλο μου παρακατω.Φοβαμαι να κατεβω κι αλλο αυτη τη σκαλα.Ολοι να περπατανε πανω σε τεντωμενο συρματοσκοινο σαν υπνοβατες ξεγελασμενοι ,που δε βλεπουν το χαος κατω απο τα ποδια τους.Τσεκουρια και σκεπαρνια τα προσωπα και τα χερια τους.Καρδια ενθουσιασμενου τρελου, γεματη πριονιδι και τυφλο δυναμιτη,ετοιμη να απελευθερωσει απο στιγμη σε στιγμη το λυκανθρωπο του μοιραιου για να απολαυσει μεσα σε αιματα και φονους την απελπισια της.Ποσο ευκολα μπορεις να διευθυνεις τετοια αδεια καυκαλα, τετοιες παραμορφωμενες υπαρξεις και να τις κανεις οικοδομικο υλικο για τις οποιες φιλοδοξιες σου!Τι σημασια εχουν οι κραυγες, ο πονος, τι σημασια εχουν οι θρηνοι και η μαυρη απελπισια, με τοσα χιλιομετρα που τρεχει η συνηθεια τιποτα δεν ακουγεται.Κανεις δεν παιρνει χαμπαρι.Κανεις δεν θελει να παρει χαμπαρι.Μηπως υπαρχει και τιποτα αλλο να κρατηθεις? Ολα εχουν χρησιμοποιηθει και ξαναχρησιμοποιηθει.Και μονο αιμα και θανατο εφεραν. Πως να ξεφυγεις; Δρομολογημενο το μικρο σου πακετο.Μονο η φθορα και η τρελα υποσχονται μια καποια ελευθερια.Δωρο αδωρο σε μια εποχη που ολοι λενε οτι νικαει η ζωη.<br /> <br /> Ερχεται ομως η στιγμη που τιποτα δεν εχει σημασια και το νερο ξεχυνεται στο δρομο, με μοναδικο σκοπο να σμιξει με το χωμα και να γινει λασπη!Αλλα κι αυτο που φαινεται σαν μια κινηση προς τα εμπρος στους πολλους αναποφασιστους φανταζει μεγας φοβος και φραγμος.Ετσι συνεχιζουν απτοητοι τη σωτηρια προς στιγμην υπνοβασια τους, μεχρι να αρπαξουν καποτε φωτια και να κατακαουν.<br /> Τωρα εγω τι καθομαι και τα ψειριζω ολα αυτα;Δεν παω καλυτερα φορτωμενος τις πετρες μου να πεσω να πνιγω;Εχουν αυτοματοποιηθει ολα τοσο πολυ, που μοιαζουν να ειναι ολα φυσικα.Τι θελω να αποδειξω με την σκεψη μου ;Μηπως θελω να αποδειξω οτι κατι δεν τελειωσε ακομα?Μηπως θελω να αποδειξω οτι υπαρχει γιατρεια?Δεν επρεπε να περασω τα παιδικα μου χρονια στην εξοχη.....Απο εκει κραταει αυτη η δροσια, απο εκει κραταει αυτη η ορμη που σε τιποτα πια δε χρησιμευει.Μοναχα λιγη δυναμη για μια περιγραφη.Μηπως αυτη η περιγραφη ειναι καποια απελευθερωση;<br /><br /></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><br /><br /><br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-5836723460267181773?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-26803563222184284272009-05-15T10:36:00.000-07:002009-05-15T11:12:16.823-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sg2v4-bNWgI/AAAAAAAAArg/bsvvn0qHNrE/s1600-h/2006052501_road_to_heaven_qkcc.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sg2v4-bNWgI/AAAAAAAAArg/bsvvn0qHNrE/s400/2006052501_road_to_heaven_qkcc.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336114526868560386" border="0" /></a><br /> Το εχεις ζησει?Μαλλον ναι.Ολοι το εχουμε ζησει καποια στιγμη.Μια περιοδο στη ζωη μας οπου ολα μας φαινονται(ειναι?) μαυρα.Μια περιοδος που αφηνουμε τα παντα και τους παντες και κλεινομαστε στον εαυτο μας.Οπου το σπιτι μας ,μετατρεπεται σε κελι.Φτανουμε στα ορια καταθλιψης.Δεν φαινεται ελπιδα στο οριζοντα και οι προτροπες για αισιοδοξια ειναι το μεγαλυτερο ανεκδοτο που μπορουν να μας πουν εκεινη τη στιγμη.<br /><br /> Μερικοι λενε οτι ολα συμβαινουν για καποιο λογο,αλλα εγω πιστευω οτι η ζωη ειναι εντελως χαοτικη και οτι να'ναι και τελικα τον λογο υπαρξης καποιων καταστασεων των βρισκουμε μονοι μας επειδη θελουμε να τον βρουμε .Εμεις δινουμε νοημα στις εμπειριες μας.Οποτε οταν περνουμε μια σκοτεινη περιοδο στην ζωη μας,οχι δεν πιστευω οτι συμβαινει λογω καποιου ανωτερου σκοπου που θα μας οδηγησει σε ενα δρομο δοξας και επιτυχιας.Πιστευω ομως οτι οταν φτασεις στον πατο ,δεν εχεις που να πας παρα μονο προς τα πανω.'Η να μεινεις στο πατο.Και βεβαια πιστευω οτι με την θεληση μας μπορουμε να ανεβουμε ξανα ψηλα.<br /><br /> Συνεβη κατι παρομοιο και σε μενα φετος .Καπου ενιωσα οτι εχασα τον δρομο μου.Τωρα ξερω που οφειλεται αυτο.Οταν στη ζωη σου αλλαζουν τελειως ολα τα δεδομενα σου,πολλες φορες χρειαζεται να επαναπροσδιορισεις τον εαυτο σου.Και αυτο δεν ειναι παντοτε ευκολο για ολους.Για πολλους χρειαζεται πρωτα να χασουν καθε ιχνος του "παλιου" τους εαυτου ωστε να ανακαλυψουν τον καινουργιο .Και εκει ειναι που περνας την μαυρη σου περιοδο.Η ταυτοτητα που ειχες για χρονια ή και για δεκαετιες ισως πλεον να μην ισχυει.Δν μπορεις πλεον να ταυτιζεσαι με εκεινη την ιδεα που ειχες για τον εαυτο σου αλλα δν μπορεις να πεις και ποιος εισαι τωρα.<br /><br /> Δεν εχω βηματα ή συμβουλες για το πως να ανακαλυψεις τον νεο σου εαυτο .Ισως το μονο που μπορω να πω ειναι οτι αν περνας μια τετοια περιοδο να κανεις υπομονη και καποια στιγμη θα μπορεσεις να ανεβεις ξανα.Ειναι περιεργο το πως την μια στιγμη μπορει να βλεπεις την πιο ασχημη ,σκληρη και ματαιη πλευρα της ζωης και την επομενη να δεις την πιο ομορφη ,γλυκεια και χαρουμενη πλευρα της.Το θεμα ειναι οτι αξιζεις να περασεις και απο τις 2 αυτες φασεις τις ζωης σου γιατι χωρις τη μια δεν θα εκτιμησεις την αλλη.Ετσι συνεβη και σε μενα ,οπως σε ολους.Απο τη μια στιγμη στην αλλη σπαει κατι μεσα σου που σε κανει να τα βλεπεις ολα καλυτερα.<br /><br /> Εν μερει,αυτο το ποστ αφιερωνεται στα παιδια που δινουν τωρα Πανελληνιες.Ξερετε,διπλα στο σπιτι μου ειναι ενα φροντιστηριο.Βλεπω αυτο το καιρο το αγχος των παιδιων για τις εξετασεις.Και τα κρυφα τους ονειρα για ενα καλυτερο μελλον.Για την περιφημη φοιτητικη ζωη οπου ολα ειναι ελευθερα και ωραια,και νιωθεις οτι μπορεις να κανεις ο,τι θελεις.Αναρωτιεμαι,αν μπορουσα θα τους προειδοποιουσα για το τι τους περιμενει?Θα τους ελεγα για την θλιψη και την προδοσια που θα αντιμετωπισουν?Οχι,εχοντας δει αρκετο απο το δρομο αυτο ξερω πως πρεπει να τον ταξιδευεις.Το μυστικο ειναι να προχωρας μπροστα,να αφηνεις πισω σου τον φοβο και τις τυψεις που μας φυλακιζουν,και μας εμποδιζουν απο το να απολαμβανουμε ενα ταξιδι το οποιο θα τελειωσει πολυ πιο γρηγορα απ'ότι νομιζουμε.Θα υπαρχουν απροσμενες λακουβες στη διαδρομη,εκπληξεις που δεν τις περιμενουμε,αλλα αυτο μαλλον ειναι και το νοημα της ζωης, δεν νομιζετε?<br /><br />Καλη επιτυχια σε ολους τους μαθητες.Ειτε περασετε εκει που θελετε ειτε οχι ,η ζωη δεν τελειωνει και θα ερθουν πολλες ευκαιριες παρακατω ,περιμενοντας εσας να τις αξιοποιησετε.Φιλια!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-2680356322218428427?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-18396097549168530842009-04-30T06:45:00.000-07:002009-04-30T07:38:48.058-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sfm3rMbfq3I/AAAAAAAAArY/RkWwHolja8I/s1600-h/men1.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 308px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sfm3rMbfq3I/AAAAAAAAArY/RkWwHolja8I/s400/men1.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330493586668497778" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sfm3mJANQBI/AAAAAAAAArQ/NGdPj2NhH9o/s1600-h/feminism_cartoon.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 339px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Sfm3mJANQBI/AAAAAAAAArQ/NGdPj2NhH9o/s400/feminism_cartoon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330493499849392146" border="0" /></a><br /> Δεν θα αναλυσω σε βαθος το θεμα,απλα θα γραψω 3-4 ερωτηματα που με εχουν απασχολησει ανα καιρους...<br /><br /><ol><li>Το φεμινιστικο κινημα, πολυ σωστα , υποστηριζει πως η γυναικα αντιμετωπιζεται ως αντικειμενο του σεξ.Ο αντρας?Δεν αντιμετωπιζεται ως αντικειμενο επιτυχιας(και του σεξ καποιες φορες αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα)?Αν ενας αντρας δεν ειναι επιτυχημενος ,δεν εχει πολλα λεφτα δεν θεωρειται αρκετα αντρας (τουλαχιστον απο μεγαλη μεριδα αντρων και γυναικων).</li><li>Γιατι ο αντρας δεν εχει δικαιωμα στον καλλωπισμο?Ή γιατι θεωρειτε θυληπρεπες το να φροντιζει πολυ την εμφανιση του.Εβλεπα στην Τατιανα ενα θεμα για τους μετροσεξουαλ ,και εξοργισμενος παρακολουθησα καποιους αντρες μεγαλυτερης γενιας να επιτειθενται στους νεαρους μετροσεξουαλ καλεσμενους λεγοντας τους οτι το να ξυριζεσαι ,η να βαζεις μεικ απ(πχ για σπυρακια) δεν σε κανει αρκετα αντρα.Το εντυπωσιακο ηταν οτι και πολλες κοπελες υποστηριζαν οτι δεν τους αρεσει ενας αντρας αν περιποιειται τον εαυτο του πολυ....Γιατι αυτο?</li><li>Γιατι θεωρειται γυφτια ενας αντρας να μην πληρωσει στο 1ο ραντεβου με μια κοπελα ολο το λογαριασμο?Και γιατι ποτε μια κοπελα δεν προσφερει λουλουδια σε εναν αντρα?</li><li>Γιατι οι αντρες δεν κλαινε ?Αυτοι δεν εχουνε ψυχη?</li><li>Γιατι ο πατερας εχει τρομερα λιγοτερα δικαιωματα απο τη μανα οσον αφορα την κηδεμονια ενος παιδιου?</li><li>Γιατι ο αντρας πρεπει να ειναι παντοτε ο κυνηγος?</li><li>Γιατι ο αντρας να πηγαινε στρατο εφοσον δεν το επιθυμει και απο ποτε ο στρατος σε κανει αντρα?(Αλλα εχω ακουσει εγω)</li></ol><br /><br />Αυτα ειναι μερικα απο τα ερωτηματα που με εχουν απασχολησει ανα καιρους.Δν ειναι επιθεση προς τις γυναικες και τον φεμινισμο ,ισα ισα πολλα απο τα ερωτημα εχουν και την αντιστοιχη φεμινιστικη αποψη.Πχ το 6 θα μπορουσε να ειπωθει και ως "Γιατι μια γυναικα που κυνηγα θεωρειται απελπισμενη?".Μπορει σε καποιους να φανουν αναχρονιστικα τα ερωτηματα αυτα.Σιγουρα εχουμε προχωρησει αρκετα και πολλα απο τα παραπανω φαινομενικα εχουν αρχισει να βελτιωνονται.Αλλα κατα τη γνωμη μου θελουμε καιρο ακομη μεχρι να ξεριζωθουν τελειως απο τα μυαλα μας τα στερεοτυπα αυτα και ιδιαιτερα σε χωρες σαν την Ελλαδα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-1839609754916853084?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-83042013439892749062009-04-17T00:38:00.000-07:002009-04-17T01:03:12.310-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Seg3pSEDmNI/AAAAAAAAArI/QyoqdXgwutM/s1600-h/God.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 285px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Seg3pSEDmNI/AAAAAAAAArI/QyoqdXgwutM/s400/God.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325567741728626898" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Seg3eiFJQ7I/AAAAAAAAArA/UdnAot8iOfg/s1600-h/tiropita+tetragoni.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 399px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/Seg3eiFJQ7I/AAAAAAAAArA/UdnAot8iOfg/s400/tiropita+tetragoni.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325567557049598898" border="0" /></a><br /> Με τη μεταφυσικη εγω ,απο μικρος ειχα μια πολυ περιεργη σχεση.Στον Θεο,ας πουμε,ουτε πιστευα ουτε δεν πιστευα.Κατ'αρχας μου φαινοταν πολυ υποπτος ο εξαναγκασμος.Γιατι για να λεμε του στραβου το δικιο μας αναγκαζαν γονεις και δασκαλοι να πηγαινουμε εκκλησια. Αυτο το εβρισκα κομματακι παραξενο εκ μερους του Θεου.Ολοκληρος αντρας (γιατι ως αντρα και μαλιστα ηλικιωμενο μας τον παρουσιαζανε) ισαμε κει πανω και χρειαζεται εμενα να παω στην εκκλησια να προσευχηθω?Ασε που δεν καταλαβαινα τιποτα.Ολοι αυτοι οι ψαλμοι μου φαινονταν τοσο μα τοσο ακαταλαβιστικοι.Θα μου πεις ,ολα θες να τα καταλαβαινεις πια?Ε αν δεν καταλαβαινεις ,βαριεσαι.Χαζευεις λιγο το λαχανι μαλλι της κυριας μπροστα,γεμιζεις με λιωμενο κερι τα παπουτσια της διπλανης ,ε και μετα ξαναβαριεσαι.<br /><br /> Μετα ηταν και αυτο το κλιμα που μυριζε τιμωρια και καθολου δεν μου αρεσε.Ολα τα ζουμερα,τα νοστιμα ,τα ωραια ηταν αμαρτωλα.Να παρακους τη μανουλα?Αμαρτια(εδω συμφωνουσε και η μανουλα.Να κουτσομπολευεις την φιλη σου τη χριστινα?Αμαρτια(εδω συμφωνουσε και η χριστινα).Να βαρας σφαλιαρες τον συμμαθητη σου τον γιωργο επειδη σε βαρεσε και αυτος?Αμαρτια.Ο καλος χριστουλης γυρνουσε και το αλλο μαγουλο να τον χαστουκισεις ξανα.Ναι αλλα εγω δεν επαιζα ξυλο με τον Χριστο ,με τον Γιωργο επαιζα και αν γυρνουσα το αλλο μαγουλο θα ετρωγα χαστουκι ξανα.Επειτα και αυτες οι υποσχεσεις του ,λιγουλακι απιστευτες.Μεγαλα λιβαδεια ,με τρεχουμενα νερα,πουλακια ψαρακια κτλ....Λεπτομερειες ομως δεν μας ελεγε.Γκομενους θα εχει?Κοκα κολα?Φαστ φουντ?Σινεμα?<br /><br /> Να μην τα πολυλογω ,καταλαβατε το πνευμα.Ημουν καπως αντιρρησιας συνειδησεως ως βρεφος....Υπηρχε ομως ενα σοβαρο θεμα που το συζητουσα διεξοδικα με φιλους και τα αδερφια μου διοτι απο μικρος οργανωνα φιλοσοφικες συζητησεις(sic!).Και αν υπαρχει Θεος?Αν πραγματι παρακολουθει τις ζωες μας καθημερινα και δεν χανει επεισοδιο οπως εμεις παρακολουθουσαμε Ζινα?Αν δεν εχει χασει επεισοδιο απο τις ζωες μας και μας κανει κακη κριτικη τη μερα της Κρισης?Αντιο παραδεισε ,κακως ηρθες Κολαση.Αποφασισαμε λοιπον με τα παιδια της γειτονιας να βρουμε μια μεση λυση.Θα κρατουσαμε λοιπον μια πισινη ,στην περιπτωση που η μερα της Κρισης ερθει.Θα πηγαιναμε λοιπον στην εκκλησια λιγο πριν τη μεταλαβια ,θα καναμε βολτες στο προαυλιο να μας δει και η δασκαλα να ανακουφιζεται,να τρωμε μια απο τις θεικες τυροπιτες που πουλουσε ο κυρ Θυμιος σε καλυτερη τιμη στους εκκλησιαζομενους και θα φευγαμε για παιχνιδι.<br /><br /> Η ιδια σταση με ακολουθει μεχρι σημερα.Αλλοι απο τους φιλους μου εγιναν πολυ πιστοι ,αλλοι πολυ απιστοι.Εγω καπου στη μεση.Οταν ζοριζομαι ,τραβαω δεκα προσευχες και ανακουφιζομαι.Οταν ειμαι στα καλα μου,λεω τι θεος ρε παιδια και πρασινα αλογα,στο χερι μας ειναι ολα.Πως να βοηθησει και αυτος τοσους και τοσους?Μετα ομως δειλιαζω.Βρισκω την σταση μου εξαιρετικα οπορτουνιστικη.Θοδωρη,παρε θεση,λεω τωρα που εχεις ακομη θεση στο παραδεισο γιατι στα 70 μου,θα τη δωσουν σε αλλο.Στο τελος ομως,κερδιζει ο σκεπτικιστης μεσα μου.Και υποσχομαι στον εαυτο μου να ειμαι καλος χωρις να προσβλεπω σε μια θεση στο παραδεισο.Αυτο αλλωστε ειναι και η μεγαλυτερη μαγκια.Να κανεις το καλο και να το ριχνεις στο γιαλο.Τωρα αν υπαρχει θεος και βλεπει και το εκτιμησει αυτο ακομη καλυτερα.Θα ανεβω ενα ανοιξιατικο πρωινο στον παραδεισο,ο ηλιος θα ειναι σχεδον καλοκαιρινος,θα φοραμε λινα λευκα κοστουμακια και θα μασουλαμε τις τυροπιτες του κυρ Θυμιου.Γιατι αν εχω μια και μοναδικη βεβαιοτητα για το αν καποιος θα παει στον παραδεισο αυτο ειναι για τον κυρ Θυμιο.Αν βεβαια φτιαχνει ακομη αυτες τις θεικες τυροπιτες.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-8304201343989274906?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-73267301491162287352009-03-21T15:10:00.000-07:002009-03-21T15:31:23.152-07:00Δειτε αυτο το βιντεο ....<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Pup-0dBhRsc&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Pup-0dBhRsc&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />Σε αυτο το βιντεο η Tyra ,παρουσιαζει καποιους γκει και το μισος που ισως νιωθουν για τον εαυτο τους.Με εκανε να αναρωτηθω κατα ποσο αυτες οι σκεψεις περνουν απο το μυαλο μας, απλα δεν το παραδεχομαστε ποτε.<br /> Το αξιοσημειωτο της ολης υποθεσης ειναι οτι καθε ενα απο αυτα τα παιδια εχει ως υπερτατο ονειρο, το στερεοτυπικο ονειρο που μας περνα η κοινωνια : Γυναικα,κουτσουβελα,ενα αμαξακι ,ενα καλο σπιτακι και μια δουλιτσα.Οχι οτι το ονειρο αυτο δεν ειναι αξιο να το κυνηγα καποιος αλλα πιστευω οτι ειναι κριμα να υπαρχουν ατομα που μισουν τον εαυτο τους μονο και μονο γιατι η κοινωνια δεν ειναι ακομη αρκετα ανοιχτομυαλη.Ειναι γνωστο οτι η μεγαλυτερη ομοφοβια βρισκεται μεσα στους γκει και αυτο φαινεται και απο το γεγονος οτι θεοποιουμε ο,τιδηποτε στρεητ.<br /> Ενα απο τα παιδια στην εκπομπη εχει ορισει μια συγκεκριμενη ημερομηνια γυρω στα 30 που θελει να γινει στρεητ ή τουλαχιστον ετσι ισχυριζεται.Θελει καποια στιγμη οικογενεια ,και ο μονος δρομος ειναι απ'οτι νομιζει ,ο στρεητ δρομος.Ασε που οι γκει ανω των 30 του φαινονται περιεργοι(?) και οτι σαλιαριζουν πισω απο 16χρονα(??????).Προφανως και το μυαλο του ειναι ακομη κατηλλειμενο απο στερεοτυπα που αναπαραγει η ετεροκανονικη κοινωνια μας.<br /> Ο δευτερος "φοβαται"τους γκει.Αυτο πιστευω οτι ειναι και το πιο συχνο φαινομενο στους νεους ανθρωπους που το εχω συναντησει και το εχω νιωσει και γω πολλες φορες.Πολλοι φοβομαστε να βρισκομαστε σε γκει κυκλους ,ισως γιατι υποσυνειδητα φοβομαστε οτι θα μας απορριψουν ,οτι ταιριαζουμε και γενικα παλι κυριαρχουν τα στερεοτυπα που εχουμε για τους γκει.Φοβομαστε οτι δεν ανηκουμε στο στερεοτυπο των γκει και οτι γιαυτο το λογο θα απορριφθουμε .Αφηστε που αν την πεσεις σε γκει ,και σε απορριψει,δεν εχεις το αβανταζ να πεις "Σιγα,αφου ειναι στρεητ".<br /> Μετα παρουσιαζεται ενα ζευγαρι οπου μια ετεροφυλοφιλη γυναικα εχει παντρευτει τον ομοφυλοφιλο καλυτερο της φιλο.Και wait for it.....εχουν και παιδι μαζι!!!!Αν και στην αρχη φαινεται οτι πηραν την καλυτερη αποφαση στη ζωη τους,στην πορεια καταλαβαινεις οτι μια στρεητ και ενας γκει don't mix and match.<br /> Το θεμα ειναι οτι υπαρχουν πολλοι γκει που μισουν τον εαυτο τους για αυτο που ειναι ,ιδιαιτερα εφηβοι.Σκεφτονται οτι ειναι ατυχοι γιατι οι στρεητ τα βρισκουν ολα πιο ευκολα .Δεν χρειαζεται να κρυβονται , δεν χρειαζεται να αναρωτιουνται αν καποιος ειναι στρεητ ή γκει διοτι εν δυναμει ολοι ειναι στρεητ κτλ.Δεν αρνουμαι οτι σιγουρα το να εισαι γκει σου προσδιδει καποιες δυσκολιες παραπανω.Οι δυσκολιες αυτες ομως ειναι τελικα τεραστιες μονο στο μυαλο μας.Στην πραγματικοτητα ισχυει "Ο τολμων νικα".Και ειτε στρεητ ειτε γκει η ζωη ειναι δυσκολη για τον καθενα.Κανεις δεν τα εχει ολα ευκολα ακομη και αν φαινεται ετσι.<br /> Γι'αυτο καλο ειναι να δουλεουμε με τα προσοντα και τις ικανοτητες που εχουμε και να αγαπαμε τον εαυτο μας διοτι στην τελικη μονο αυτον εχουμε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-7326730149116228735?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-82510500163907207742009-03-08T07:24:00.000-07:002009-03-08T08:18:49.694-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SbPhpCUtIpI/AAAAAAAAAqI/gWIOf4b9yG8/s1600-h/Casino+Chips.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 337px; height: 291px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SbPhpCUtIpI/AAAAAAAAAqI/gWIOf4b9yG8/s400/Casino+Chips.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5310836480714547858" border="0" /></a><br /> Ισως ειναι οι 2 λεξεις που αγαπησε περισσοτερο απο καθετι η ανθρωποτητα.Για παντα.Μονο το ρημα αλλαζει καθε φορα μπροστα απο τις 2 αυτες λεξεις.<<Θα σε αγαπω για παντα>>,ειπε η μαμα στο νεογεννητο μωρακι της ,αψηφωντας την σιγουρα της θνησιμοτητας της.<<Θα σε προστατευω για παντα >> ,συμπληρωσε ο ευτυχισμενος μπαμπας.Και ετσι το μωρο σταματησε να κλαιει.Ο φοβος του για τον αγριο και μεγαλο αυτον πλανητη στον οποιο ηρθε ,εξαφανιστηκε και αντικατασταθηκε απο τη σιγουρια και τη πιστη του σε αυτες τις 2 λεξουλες, <<για παντα>>.<br /> <br /> Και μεγαλωνει.Μεγαλωνουμε.Ο κοσμος γυριζει γεματος δυνατοτητες και εκδοχες,και μεις στο κεντρο του ετοιμοι να δρομολογηθουμε σε χιλιαδες εναλλακτικες κατευθυνσεις.Θελουμε να δοκιμασουμε μια ή πεντε ή πενηντα.Επιλεγουμε αριθμο ,ριχνουμε τα ζαρια και περιμενουμε να δουμε τι εχουμε κερδισει.Αμα χασω,θ'αλλαξω παιχνιδι ,σκεφτομαστε.Σκεφτομαστε ομως λαθος.Η ελλειψη πειρας ,βλεπετε...Γρηγορα μας δινουν να καταλαβουμε οτι η ζωη μονο παιχνιδι δεν ειναι.Δν μπορεις να αφηνεις το μελλον σου στην τυχη.Των φρονιμων τα παιδια πριν πεινασουν μαγειρευουν(και ψωνιζουν).Ή τουλαχιστον ετσι λεει το ρητο.Και βρισκουν λεφτα για να ψωνισουν.Και βρισκουν δουλεια για να βρουν λεφτα για να ψωνισουν.Πρεπει λοιπον να διαλεξεις μια κατευθυνση στο σχολειο ,μια δεσμη μαθηματων,και ολα τα αλλα να τα ξεχασεις.Για να δωσεις εξετασεις στο πανεπιστημιο ,πρεπει να αρχισεις απο νωρις την εξειδικευση-ζουμε σε μια απαιτητικη εποχη.Ή μαθηματικος ή φιλολογος.Ή γιατρος ή δικηγόρος.Ή πολιτικός ή d.j.Mπορεις να διαλεξεις οτι θελεις,αλλα να ξερεις οτι θα το διαλεγεις για παντα.<br /> <br /> Και το παιδι -εμεις- διαλεγει.Αναγκαστικα.Ατσαλα οπως διαλεγουμε συνηθως οταν μας βαζουν το μαχαιρι στο λαιμο,οταν μας πιεζει ο χρονος.Με κριτηρια που λιγα χρονια μετα θα μας προκαλουσαν δακρυα απ'τα γελια,ή σκετα δακρυα.Διαλεγουμε πχ. να γινουμε μαθηματικοι γιατι ετυχε το τεστ στην αλγεβρα τη μερα που ημασταν διαβασμενοι και βρεθηκαμε με μεγαλο βαθμο στα μαθηματικα τελειωνοντας την 3η γυμνασιου.Ή γιατι ειχαμε στριμμενη φιλολογο.Ή γιατι ο κουκλος της ταξης διαλεξε τεχνολογικη.Η γιατι μαθαμε οτι τα εικαστικα δεν διδασκονται επαρκως στα σχολια οποτε ας διαλεξω κατι πιο σιγουρο.Η μονη βεβαιοτητα που εχουμε ειναι πως πρεπει να διαλεξουμε συντομα, και οτι η επιλογη αυτη θα μας κυνηγαει για παντα.<br /> <br /> Διαλεγουμε λοιπον και μετα αρχιζουμε να κυνηγαμε αυτο που διαλεξαμε χωρις πολλες δευτερες σκεψεις - γιατι οι δευτερες σκεψεις ειναι αχρηστες ,ασε που πονανε κιολας.Εγκαταλειπουμε πισω μας ,την βιολογια που τοσο μας εξιταρε(ποσοι μπορουν να γινουν ερευνητες βιολογοι;),το σκι (πως θα ζησεις στα βουνα καλε,αγριανθρωπος εισαι?), την αγγειοπλαστικη (αυτο ειναι χομπυ για losers,εχεις ακουσει εσυ κανενας να θελει να γινει αγγειοπλαστης?), τα φιλμ που θελαμε αλλα δεν γινεται να γυρισουμε(ποιος σου φουσκωσε τα μυαλα βρε βλακα,που νομιζεις οτι εισαι ο νεος Αλμοδοβαρ), αγραφτα μυθιστορηματα(γινε εσυ ηλεκτρολογος μηχανικος τωρα και γραφε τα απογευματα ποιος σε εμποδιζει?).<br /> Οι γονεις μας ,οπως και οι γονεις τους πριν απο αυτους ,μας αναγκασαν να θυσιασουμε ολες τις ευκαιριες μας και να διαλεξουμε κατι στα τυφλα υπογραμμιζοντας μας ταυτοχρονα πως ειμαστε τροποντινα αναγκασμενοι να κανουμε το ιδιο πραγμα για παντα.Εφιαλτικο ε?Το κανουμε ομως σχεδον ολοι,σαν υπνωτισμενοι.Ειναι η ζεστη ανασα της ασφαλειας ,το αντιδωρο για τη βιαιη στερηση του μελλοντος μας και των ευκαιριων μας.Μια καριερα,πιστευουμε ,μας εξασφαλιζει υλικα για παντα.Και λησμονουμε οι δεν ειναι ακριβως καριερα το να κανεις το ιδιο και το ιδιο για ενα μισθο,ο οποιος μας εξασφαλιζει μια μετρια επιβιωση.Σιγα,τι θα χαναμε δηλαδη...<br /> <br /> Κι υστερα ερχονται βροχη οι αλλες <<για παντα>> αποφασεις μας.Δεν πρεπει να κανουμε σοβαρη σχεση με αυτην ή αυτον ,γιατι ειναι πολυ φτωχος,πολυ μικρος,πολυ ομορφος,πολυ νευρικος ,πολυ ευαισθητος ,πολυ λιγος.Η σχεση(γαμος) ειναι σοβαρη υποθεση."Παντρευεσαι" καποιον και ζεις μαζι του για παντα.Τα λαθη δεν επιτρεπονται.Ουτως ή αλλως ο ερωτας εχει ημερομηνια ληξεως, σου υπογραμμιζουν στοματα πεπειραμενα.Ποια δυναμη τους κανει να παραβλεπουν οτι ολα εχουν ημερομηνια ληξεως?Και τα νιατα και η ομορφια και οι λογαριασμοι στην τραπεζα....Και ετσι απορριπτεις αυτον που αγαπας και ερωτευεσαι και κρατας αυτον που πιστευεις οτι θα κρατησει.Και μενεις ισως για παντα ανικανοποιητος ,επειδη φιλοδοξησες να εξασφαλισεις βιον ανθοσπαρτον και κανονικον για παντα.<br /> Η ζωη σου κυλαει, κι ετσι που εισαι απροετοιμαστος για το απροσδοκητο, το βρισκεις συνεχως μπροστα σου.Εκνευριζεσαι.Δεν καταλαβαινεις τιποτα.Γιατι εισαι ανεργος, αφου θυσιασες τα νιατα σου για ενα καλο βιογραφικο?Γιατι αρρωσταινεις καθε τοσο αφου τρως φρουτα και λαχανικα?Γιατι εισαι μονος στο κρεβατι σου αφου ανεχτηκες τα παντα για να κρατησεις το συντροφο σου για παντα?<br /> Τις νυχτες δεν κοιμασαι πια κι αρχιζεις να εχεις ονειρα εγχρωμα και συντομα,σαν αστραπες.Και, αν εισαι τυχερος, συναντας μπροστα σου μια μερα αυτους τους στιχους που τους διαβαζεις σαν χρησμο:<br /><br /> <span style="font-style: italic;">Εκεί σου λένε διάλεξε.<br /> Είναι ευκολία αυτό ή πρόβλημα;<br /> Διαλέγεις και μετά πώς το σηκώνεις το<br /> βάρος το ασήκωτο που έχει η εκλογή σου;<br /> Ενώ εκείνο το έτυχε τι πούπουλο...<br /> Στην αρχή.<br /> Γιατι μετά σε γονατίζουν οι συνέπειες.<br /> Ασήκωτες κι αυτές.<br /> Κατά βάθος είναι σαν να διάλεξες.<br /><br /><br /> <span style="font-family:verdana;">*Κική Δημουλά, <<Η εφηβεία της λήθης>>.</span> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-8251050016390720774?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-17920599975307729912009-02-26T03:55:00.000-08:002009-02-26T03:58:59.951-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SaaD83Km4GI/AAAAAAAAApQ/O3LFrzt3enE/s1600-h/grenade.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 328px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SaaD83Km4GI/AAAAAAAAApQ/O3LFrzt3enE/s400/grenade.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307074292526538850" border="0" /></a><br /><span class="postbody">Δεν θα πώ τιποτα δικό μου σχετικά με την φασιστική επίθεση με χειροβομβίδα στο στέκι μεταναστών .Η ανάλυση του Κούλογλου με καλύπτει απόλυτα...<br /><br /><br />"</span><span class="postbody">Η επίθεση, χθές το βράδυ, με χειροβομβίδα στο «Στέκι των Μεταναστών» στα Εξάρχεια αποτελεί την πιο σημαντική πολιτική εξέλιξη των ημερών.<br /><br />Είναι πιο σημαντική και από την πρόσφατη απόδραση Παλαιοκώστα στον Κορυδαλλό. Η τελευταία αυτή περίπτωση ήταν απλώς μια ακόμη απόδειξη της πλήρους διάλυσης της αστυνομίας και της κρατικής μηχανής- έργο της σεμνής και ταπεινής νεοδημοκρατικής κυβέρνησης. Η χθεσινή επίθεση σηματοδοτεί την ενεργή επανεμφάνιση του παρακράτους στα πολιτικά πράγματα με σκοπό το ξεκίνημα ενός νέου κύκλου αίματος."<br /><br /><br />Απλά αίσχος...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-1792059997530772991?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-76469412845981629922009-02-12T11:19:00.000-08:002009-02-12T11:54:54.096-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SZR9frm1M4I/AAAAAAAAAoc/CxP3-qO6o7Q/s1600-h/grow.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 248px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SZR9frm1M4I/AAAAAAAAAoc/CxP3-qO6o7Q/s400/grow.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302000644556927874" border="0" /></a><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Αφιερωμενο σε μια φιλη.Ευχαριστω για ολα.Αλλα και σε ολους εσας που φοβαστε να κανετε αλλαγες....</span></span><br /><br /><br />Πριν απο χρονια ειχα εναν φρονιμητη που αρνιοταν να βγει.Πονουσε,πρηζοταν ,ξεπρηζοταν,και παλι απ'την αρχη.Αποτελεσμα ομως μηδεν.Τωρα ξερω,υποδηλωνε εμμεσα την αρνηση μου να ενηλικιωθω.Τοτε πιστευα οτι υποδηλωνε πως χρειαζομουν επειγοντως οδοντιατρο.Ανοιξα λοιπον τον χρυσο οδηγο και βρηκα ενα ονομα στην τυχη.Γειτονας ηταν.Πηγα ως εκει με τρεμαμενα ποδια και χτυπησα το κουδουνι .Μου ανοιξε ενας μειλιχιος πενηνταρης,απ'αυτους που επιδρουν κατευναστικα στο νευρικο συστημα των ασθενων.Με παρελαβε χαμογελαστος ,με καθισε στην πολυθρονα,εκανε μια ενδελεχη επισκοπηση πεδιου και αποφανθηκε οτι επρεπε να αποκαλυψουμε τον φρονιμητη που επαιζε μαζι μου κρυφτο.Εκλεισα λοιπον τα ματια ,ανοιξα το στομα και αφεθηκα στα τιμια και εμπειρα χερια του- τι αλλο μπορουσα να κανω?<br /><br />Περιμενα μοιρολατρικα το χτυπημα του τροχου επι καμποσα λεπτα,πιαστηκε το σαγονι μου στο ααααα.... αλλα τιποτα.Τελικα αναγκαστηκα να ανοιξω τα ματια μου.Ο οδοντιατρος ειχε αποστρεψει το βλεμμα απο το ορθανοιχτο στομα μου και χαζευε το ανοιξιατικο πρωινο απο το παραθυρο απορροφημενος.Μια λυπη στο προσωπο του σε αναγκαζε να σεβαστεις τη σιωπη.Περιμενα.Σε λιγο με πηρε η ακρη του ματιου του και στραφηκε .Μου χαμογελασε.<br />''Σκεφτομαι'' μου ειπε.Κουνησα το κεφαλι ελπιζοντας να του δωσω να καταλαβει οτι δεν ζητουσα εξηγησεις.''Πως το εκανα αυτο?''συνεχισε.''Γιατι διαλεξα να περασω ολα μου τα πρωινα κοιταζοντας σκοτεινα στοματα και σαπια δοντια?''Με κοιταξε σοβαρα με τα γλυκα του ματια σαν να περιμενε απο μενα ενα χρησμο.Δεν ηξερα τι να του πω.Ψελλισα μονο ,''Να ρθω αυριο?''.Σηκωσε τους ωμους χαμογελωντας μια ιδεα.''Εγω?''μου εκανε στο τελος,''εγω να ερθω αυριο?''.Ανασηκωθηκα και εβγαλα το χαρτινο πετσετακι.Εκεινος εξακολουθουσε να κοιταζει τη λιακαδα.Φευγοντας του εδωσα το χερι.''Καλη τυχη'' του ειπα και κατι μεσα μου μου ελεγε πως τη χρειαζοταν.Εφυγα απο το ιατρειο του χωρις να ενοχληθω.Ηξερα οτι αυτη τη μερα δεν προκειται να την ξεχασω ευκολα.Ηταν μεγαλη τιμη για μενα.Τρια χρονια μετα ξαναπερασα απο το δρομο τυχαια.Τη στιγμη που ειδα την εισοδο με τον μαραζωμενο φυκο και το φιστικι χαλακι ολη η σκηνη γυρισε ατοφια.Ειχα δει το εργο,τωρα ηθελα να δω και το τελος.Ετρεξα στα κουδουνια.Το δικο του ελειπε.Χαμογελασα μεχρι τ'αφτια.Βιαστηκα ομως,οπως παντα.Κατω απο τα κουδουνια υπηρχε ενα χαρτακι κολλημενο προσεχτικα με σελοτειπ:''Το οδοντιατριο του κ.Ταδε μεταφερθηκε επι της οδου Ταδε''.Εκανα μεταβολη και εφυγα.Το δρομακι εμοιαζε ξαφνικα στενοτερο κι ανηλιαγο.Σαν να θυμηθηκε οτι καποιος εδωσε μια μαχη και την εχασε.<br /> Καμμια μαχη δεν παει χαμενη τελικα.Εγω παραδειγματος χαριν ,δεν τον λησμονησα ποτε τον αποηχο της.Τον θυμηθηκα ξανα σε λιγους μηνες ,τοτε που επρεπε να διαλεξω τι θα κανω στη ζωη μου.Δεν ειχα ιδεα τι ηθελα.Ηξερα μονο τι δεν ηθελα.Και ειχα και μια εικονα οδηγο.Εναν πενηνταχρονο να αποστρεφει το βλεμμα απο πονεμενα στομματα.Ενα κεφαλι σαν ηλιοτροπιο να κυνηγα την λιακαδα για να σωθει.Και χαριζω απο τοτε την ιστορια σε οποιον την χρειαζεται.Την λεω τωρα και σε σας.Σε ολους και ολες εσας που σπουδαζετε κατι που αγωνιατε αν ειναι πραγματικα αυτο που θελετε.Σε οσους εχετε ξεκινησει ενα δρομο αλλα αναρωτιεστε τα βραδια αν αξιζει τον κοπο να τον τραβηξετε μεχρι το τελος.Αναρωτηθειτε λοιπον.Μηπως κοιτατε το παραθυρο συχνοτερα απο το κανονικο?Τοτε φοβαμαι πως ηρθε η ωρα να το ανοιξετε και να βγειτε.Ενταξει,ενα ρισκο παντα υπαρχει.Μπορει το παραθυρο να βρισκεται στον πεμπτο.Η ασφαλεια ομως ειναι μονο μια φρεναπατη,οπως η μονιμοτητα,το για παντα.Κανεις δεν μπορει να περασει απο το ιδιο ποταμι.Το ποταμι αλλαζει.Ουτε εμεις οι ιδιοι ειμαστε ιδιοι.Καθε εφτα χρονια ολα μας τα κυτταρα εχουν αλλαξει,ειμαστε καινουργιοι.<br /> Αφ0υ λοιπον ολα αλλαζουν και αυτο ειναι το μονο που δεν μπορουμε να αλλαξουμε στη ζωη,ας το κανουμε μονοι μας.Ας διαλεξουμε εμεις τις αλλαγες για να μην τις υποστουμε.Ας διαλεξουμε εμεις τον τροπο με τον οποιο θα περασουμε το 60% της μοναδικης μας ζωης.Και -εννοειται- δεν υπαρχει πιο σωστη κοινοτυπια απο το ''Ποτε δεν ειναι αργα''........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-7646941284598162992?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-50209596409940326902009-02-04T18:47:00.000-08:002009-02-04T18:51:46.931-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SYpUGDsjD7I/AAAAAAAAAoU/ozDT6FQ0Vk0/s1600-h/red-pill-or-blue-pill.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 225px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SYpUGDsjD7I/AAAAAAAAAoU/ozDT6FQ0Vk0/s400/red-pill-or-blue-pill.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299140374602911666" border="0" /></a><br />Αν υπηρχε ενα χαπι αυτη τη στιγμη ,που θα μπορουσε να σας κανει στρεητ,θα το παιρνατε?Ναι ή οχι?Θα θελατε να υπαρξει τετοιο χαπι για μελλοντικες γεννιες?Απαντηστε ειλικρινα.Η συμμετοχη μετραει εστω και ανωνυμα θελω αρκετες αποψεις.Ειλικρινα ομως....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-5020959640994032690?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-79762117714347568842009-01-29T12:38:00.000-08:002009-01-29T12:49:30.939-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SYIWFoZq3OI/AAAAAAAAAoM/HRuYTWcJbh0/s1600-h/duncanlong65.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SYIWFoZq3OI/AAAAAAAAAoM/HRuYTWcJbh0/s400/duncanlong65.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296820397741366498" border="0" /></a><br />Χθες το βραδυ ειδα ενα ονειρο...Ονειρευτηκα οτι ειμαι νεκρος.Μην με ρωτησετε πως γινεται αυτο απλα το ονειρευτηκα.Δεν θυμαμαι πολλα .Θυμαμαι μονο οτι....<br />ημουν ευτυχισμενος.Οπου και αν ημουν,ημουν χαρουμενος.Σε γαληνη.Ηξερα οτι οσοι σημαινουν κατι για μενα,ηταν καλα.Το ηξερα.<br />Ο χρονος δεν σημαινε κατι ,τιποτα δεν ειχε μορφη αλλα και παλι εγω ημουν.Και ενιωθα ζεστασια και αγαπη.<br />Ειχα τελειωσει.Ημουν ολοκληρωμενος.Δεν καταλαβαινω απο θεολογια ,απο διαστασεις κτλ.Αλλα νομιζω πως ημουν στον παραδεισο.<br />Και τωρα δεν ειμαι...Μολις ξυπνησα ενιωσα να αποτραβιεμαι απο κει.<br />Ολα εδω ειναι σκληρα,και εκτυφλωτικα και βιαια.Οσα νιωθω ,οσα ακουμπω,αυτο ειναι η Κολαση.Ακομη και το να περνω απο τη μια στιγμη στην αλλη ,λεπτο προς λεπτο,μερα με την μερα,γνωριζοντας τι εχασα.......<br />Το πιο σκληρο πραγμα στον κοσμο,ειναι να ζεις σ'αυτον....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-7976211771434756884?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-50701427109490657592009-01-18T04:04:00.000-08:002009-01-18T06:35:47.318-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SXMoXbHs8jI/AAAAAAAAAn8/psdVacuB7gw/s1600-h/0000-3882-6%7ELittle-Red-Riding-Hood-Posters.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SXMoXbHs8jI/AAAAAAAAAn8/psdVacuB7gw/s400/0000-3882-6%7ELittle-Red-Riding-Hood-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5292618369972630066" border="0" /></a><br /> Αν διαβασετε διαφορες βιογραφιες μεγαλων προσωπικοτητων ,θα αρχισετε να πιστευετε οτι η επιτυχια ερχεται με προσεγγιση απο πανω προς τα κατω.Πρωτα θετεις στον εαυτο σου τις δυσκολες και σημαντικες ερωτησεις.Μετα ,ακολουθει μια περιοδος διαυγειας και συνειδητοποιησης οπου βρισκεις το νοημα της ζωης σου.Επειτα αρχιζεις να δουλευεις προς τον στοχο σου και ολα παιρνουν τον δρομο τους.<br /> Ολα αυτα βεβαια μεσα απο βιογραφιες και ταινιες.Η ζωη ομως νομιζω ειναι τελειως διαφορετικη .Ο δρομος προς την προσωπικη ευτυχια και ολοκληρωση δεν ειναι ποτε τοσο ισιος.Περιεχει διακλαδωσεις ,αγκαθια ,εμποδια κτλ .Ετσι δεν ειναι καθολου περιεργο να νιωθουμε οτι εχουμε χαθει μεσα στο δασος και δεν ξερουμε πως να βρουμε το δρομο μας.Αναρωτιομαστε τι πορεια να ακολουθησουμε στη ζωη μας,αν η δουλεια μας ειναι η σωστη για μας,αν βρισκομαστε μεσα σε μια καλη σχεση ή εξω απο μια.Πολλες φορες δεν ξερουμε καν αν εχουμε ενα λογο να σηκωθουμε απο το κρεβατι μας.<br /> Η προσεγγιση απο πανω προς τα κατω προυποθετει να εχεις μια καθαρη ιδεα του ποιος εισαι και τι θελεις να πετυχεις.Αυτο δεν ειναι παντα ευκολο .Υπαρχουν 3 "κανονες "που μπορουμε να χρησιμοποιουμε για να επανελθουμε πισω στο δρομο μας.<br /><ol><li>Ακουστε τα συναισθηματα σας.Αυτο μπορει πολυ ευκολα να παρερμηνευθει.Δεν σημαινει να "πνιγουμε "απο τα συναισθηματα μας.Ειναι πολυ πιο απλο.Ο,τιδηποτε κανουμε στη ζωη μας εχει ενα συναισθηματικο αντικτυπο προς εμας.Οταν κατι δεν μας κανει να αισθανομαστε καλα,τοτε δεν πρεπει να το κανουμε.Ακομη και η αμφιβολια σημαινει οτι δεν πρεπει να το κανουμε.Ειδικα οταν αμφιβαλλεις και δεν ξερεις τι να κανεις,σταματα για λιγο ,καθαρισε το μυαλο σου ,και περιμενε μεχρι να ξερεις τι να κανεις.Αν και νομιζουμε οτι ολοι αναζητουμε την ευτυχια ,οι περισσοτεροι πνιγομαστε μεσα στη δυστυχια μας.Αντι να κατευθυνομαστε προς τα θετικα συναισθηματα παραλυουμε απο τα αρνητικα.</li><li>Κανενος ο δρομος δεν ειναι ευκολος.Κανενας δεν τα βρισκει ολα ετοιμα.Ολοι εχουμε εμποδια και αποτυχιες .Το μυστικο ειναι να καταλαβεις τι σου λενε οι αποτυχιες.Ενα μαθημα που σου λεει καθε αποτυχια ειναι οτι πρεπει να αλλαξεις πορεια.Οχι αυτο δεν σημαινει να τα παρατησεις προς τον στοχο σου.Ειναι σαν ενα προβλημα φυσικης.Αν προσπαθεις συνεχεια να το λυσεις με το ιδιο τροπο ,δεν υπαρχει περιπτωση να φτασεις ποτε σε σωστο αποτελεσμα.Πρεπει να επανεξετασεις τα δεδομενα σου,το τι ζηταει το προβλημα απο σενα,και ποιο ειναι το αποτελεσμα που επιδιωκεις.Ετσι ειναι και με τη ζωη. Καθε φορα που αποτυγχανουμε καλο ειναι να ρωταμε τον εαυτο μας ,τι πρεπει να μαθουμε απο την αποτυχια μας. Γιατι στην αρχη τα προβληματα που μας παρουσιαζονται μπορει να ειναι απλα.Αν ομως δεν μαθουμε απο τη αρχη το μαθημα που θελουν να μας δωσουν,τοτε αυτα θα επανελθουν σε μεγαλυτερο βαθμο.</li><li>Χθες το βραδυ μιλουσα με μια φιλη μου και προσπαθουσαμε να καταλαβουμε τι ειναι αυτο που αξιζει να θυμαται καποιος τις τελευταιες ωρες πανω στη γη.Η απαντηση της μου αρεσε παρα πολυ.Αυτο που θυμομαστε ειναι οι σχεσεις μας με τους αλλους ανθρωπους.Ουτε τα ρουχα,ουτε τα παιχνιδια μας,ουτε οι γευσεις κτλ δεν μας εντυπωνονται τοσο πολυ οσο οι σχεσεις μας με τους αλλους ανθρωπους.Επομενως το 3ο μαθημα της ζωης ισως ειναι οτι πρεπει να επιδιωκουμε να μοιραζομαστε τη ζωη μας με αλλους ανθρωπους.Οπως πολυ σωστα με ρωτησε η φιλη μου,"Ποτε εχεις νιωσει πιο χαρουμενος ,οταν εισαι με αλλους ή οταν εισαι μονος σου?"Για μενα τουλαχιστον η απαντηση ειναι το πρωτο.Οποτε να μην ξεχναμε να μοιραζομαστε την ευτυχια μας με αλλους ανθρωπους,καθως και να επιδιωκουμε να δινουμε ευτυχια και στους ιδιους...</li></ol>Τελος να πω οτι η ζωη εχει πολλα περισσοτερα μαθηματα να μας διδαξει,τα οποια δεν μπορουν να καλυφθουν μεσα σε λιγες γραμμες.Σημασια εχει να αφησουμε τη ζωη να μας τα διδαξει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-5070142710949065759?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-41841483305760472972008-12-15T12:51:00.000-08:002008-12-15T12:59:42.889-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SUbFM18NDII/AAAAAAAAAho/WESHiOfCTDw/s1600-h/a07_17349747.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 253px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SUbFM18NDII/AAAAAAAAAho/WESHiOfCTDw/s400/a07_17349747.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280124437567179906" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SUbE07SRiPI/AAAAAAAAAhg/tuCBAJGFKJE/s1600-h/a35_17294295.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 236px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SUbE07SRiPI/AAAAAAAAAhg/tuCBAJGFKJE/s400/a35_17294295.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280124026685065458" border="0" /></a><br />ή "Το χρονικό μιας εβδομάδας που πιστέψαμε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο".<br /><br /><b>Σάββατο 6/12/08, ώρα 21.00.</b> Είμαστε μαζεμένοι στο σπίτι ενός φίλου στο Παγκράτι, ακούμε ιστορίες. Τι επαγγέλεσαι? Αναρχικός. Χτυπάει το τηλέφωνο: "Ρε μαλάκα τρέχα, οι μπάτσοι δολοφόνησαν ένα παιδί στα Εξάρχεια. Γίνεται χαμός". Παγωμάρα. Ανοίγουμε ραδιόφωνο. "15χρονος νεκρός Τζαβέλα και Μεσολογγίου από σφαίρα ειδικού φρουρού" (3 ώρες πριν, ακριβώς στο σημείο που "εξοστρακίστηκε" η σφαίρα πίναμε καφέ)<br /><br /><b>Κυριακή 7/12/08, ώρα 13.00</b>. Έξω από το Μουσείο πολλές χιλιάδες κόσμου μαζεμένοι για την πορεία στη ΓΑΔΑ. Μπαίνουμε στην Αλεξάνδρας, φλέγονται τα πάντα, παιδιά δίπλα μας σπάνε τη βιτρίνα των Starbucks, δύο αντιπροσωπείες αυτοκινήτων παραδομένες στις φλόγες. Κόλαση (παρ' το όπως θες).<br />Στο ύψος της Ασκληπιού οι μπάτσοι σπάνε την πορεία στη μέση. ΜΑΤ στην πλάτη μας, κλούβες να κλείνουν το δρόμο μπροστά. Δακρυγόνα και χημικά πέφτουν στα πόδια μας και μας πνίγουν, μόνη διέξοδος τα στενά προς Εξάρχεια. Μαθαίνουμε το maalox. Βασικό διάλυμα 1 προς 1 για τα δακρυγόνα στα μάτια και στο στόμα. Και για τις περιστασιακές καούρες στο στομάχι.<br />Η πορεία διαλύεται πριν φτάσει στη ΓΑΔΑ.<br /><br /><b>Δευτέρα 8/12/08, ώρα 18.00</b>. Όλο το βράδυ η Αθήνα καιγόταν. Κάμποσες χιλιάδες κόσμου μαζεύεται στα Προπύλαια και στην Ομόνοια. Προορισμός άγνωστος, κλίμα τεταμένο. Δίπλα μας, γωνία Πανεπιστημίου &amp; Πατησίων, το ισόγειο της Εθνικής Τράπεζας έχει αρπάξει φωτιά. Μία γυναίκα βγαίνει στο μπαλκόνι του πρώτου, της φωνάζουμε "Φύγε, βγες έξω!". Ένα παιδί (το νεαρός είναι πλέον βρισιά) κρατάει χυμό από τη σπασμένη βιτρίνα του Γρηγόρη στο ένα χέρι, τασάκι μεταλλικό για όπλο στο άλλο. Φαινόταν εκτός τόπου και χρόνου. "Μα δεν γίνονται έτσι οι δουλειές αγόρι μου" του λέει μια γνωστή "τσεκούρι χρειάζεται!".<br />Το ΚΚΕ περιφρουρεί το μπλοκ του (οι τύποι είναι ΜΑΤατζήδες από μόνοι τους), μπαίνουμε στο μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ. Συναντάμε τον Αλαβάνο στο δρόμο να απομακρύνεται.<br />Ξεκινάμε, μπαίνουμε Σταδίου, μπάτσοι παντού σε όλα τα κάθετα στενά πετάνε πάλι αμέτρητα δακρυγόνα, η ατμόσφαιρα γίνεται αποπνικτική. Ένα μαγαζί Vodafone λεηλατείται μπροστά στα μάτια μας, τους γιουχάρουμε. Οι μπάτσοι το βλέπουν, αλλά δεν κάνουν τίποτα. Συνεχίζουν να πετούν δακρυγόνα πάνω μας, στο Σύνταγμα διαλυόμαστε.<br />Το δέντρο "ανάβει" λίγα λεπτά αργότερα. Χωρίς τον Κακλαμάνη. Καλές γιορτές.<br /><br /><b>Τρίτη 9/12/08, ώρα 12.00</b>. Η Αθήνα καίγεται. Το πολυτεχνείο στην Πατησίων βρίσκεται υπό κατάληψη. Αποφασίζεται πορεία από την πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου προς Προπύλαια και Σύνταγμα. Κόσμος από τα μπαλκόνια μας χειροκροτεί και φωνάζει "Μπράβο παιδιά, μαζί σας" (σήκω απ' τον καναπέ σου, αρχίδι, και βγες μαζί μας στο δρόμο!). Κλούβες παντού, οι δρόμοι κλειστοί. Στα Προπύλαια γινόμαστε πολλοί.<br />Αρχή Σταδίου, σταματά η πορεία από ΜΑΤ. Χωρίς λόγο πετάνε ασφυξιογόνα και δακρυγόνα με σπρέι στα πρόσωπά μας, μας χτυπάνε. Δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε, βήχουμε και φτύνουμε αίμα, αναγκαζόμαστε να υποχωρήσουμε προς τα πίσω και να βαδίσουμε προς Πατησίων για νέο συντονιστικό.<br /><br /><b>Τετάρτη 10/12/08, ώρα 11.00</b>. Συγκεντρώσεις σε Μουσείο και Ομόνοια με σκοπό να συναντήσουμε ΓΣΕΕ &amp; ΑΔΕΔΥ μπροστά στη Βουλή. Το Σύνταγμα βουλιάζει από κόσμο, ακούγεται παντού "Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η βουλή". Η ιστορία επαναλαμβάνεται, με πέτρες, μπουκάλια και δακρυγόνα. Οι μαθητές πολλοί, πιο δραστήριοι, πιο αποφασισμένοι από εμάς, τους φλώρους των πανεπιστημίων.<br />Όμως το κλίμα στα ΜΜΕ έχει αρχίσει να αλλάζει. Δεν αναφέρεται πουθενά αριθμός διαδηλωτών (που ήταν κάποιες δεκάδες χιλιάδες), βλέπουμε πλέον μόνο τους "κουκουλοφόρους", τους καμένους κάδους και τις σπασμένες βιτρίνες. Απογοήτευση.<br />Στο πολυτεχνείο έχει ήδη αποφασιστεί η δημιουργία ραδιοφωνικού σταθμού και site για ενημέρωση του κόσμου. Κάμποσες χιλιάδες φυλλάδια μοιράζονται στους δρόμους, ακολουθεί όλο το βράδυ πετροπόλεμος στα στενά, η άσφαλτος έχει "ποτίσει" από τους τόνους δακρυγόνων. Το "Εδώ πολυτεχνείο, εδώ πολυτεχνείο" επίκαιρο ξανά -ποιος το περίμενε- στο internet αυτή τη φορά.<br /><br />Τις επόμενες ημέρες η κατάσταση επαναλαμβάνεται. Και συνεχίζεται. Είναι μια κοινωνική εξέγερση? Ίσως. Τα ΜΜΕ δεν ήταν και δεν είναι με το μέρος μας. Δεν είμαστε κουκουλοφόροι, αλλά φάγαμε τα δακρυγόνα των ΜΑΤ επειδή διαδηλώσαμε. Δεν υπάρχει όμως πολιτικό αντίκτυπο, δεν υπάρχει πολιτική πρόταση ικανή να απορροφήσει την οργή. Το "Κάτω η Δημοκρατία, ζήτω η Αναρχία" που ήταν αναρτημένο στα κάγκελα του Πολυτεχνείου δεν ήταν αρκετό. Γιατί και οι αναρχικοί έχασαν την μπάλα.<br />Κι ας ήταν (και) η ιστορία εναντίον μας, πιστέψαμε ότι αυτή ήταν η εβδομάδα που θα άλλαζε τον κόσμο.<br /><br />Γιατί οι άσχημες πόλεις όμορφα και εύκολα καίγονται. Οι καναπέδες όμως?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-4184148330576047297?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-44638763209066444372008-12-07T01:35:00.000-08:002008-12-07T01:36:54.051-08:00ΝΤΡΟΠΗ Σ'ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ.<br />ΝΤΡΟΠΗ Σ'ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ.<br />ΑΠΛΑ ΝΤΡΟΠΗ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-4463876320906644437?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-90908217445236924332008-12-02T14:25:00.000-08:002008-12-02T14:38:37.295-08:00Διαβαστε πρωτα το ποστ του <a href="http://phoivos86.blogspot.com/">Gay And The City </a>και θα συνεχισω παρακατω.<br /><h3 class="post-title entry-title"> <a href="http://phoivos86.blogspot.com/2008/08/blog-post.html">«Όλοι ψάχνουμε το κάτι καλύτερο»</a> </h3> <p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_m9YgacH8uvM/SLrZAEZMYJI/AAAAAAAAAD8/wEKZgNqnxy0/s1600-h/15_man_giving_flower_to_girlfriend_or_boyfriend.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_m9YgacH8uvM/SLrZAEZMYJI/AAAAAAAAAD8/wEKZgNqnxy0/s200/15_man_giving_flower_to_girlfriend_or_boyfriend.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240739711601631378" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Ημερομηνία:</span> Παρασκευή 22 Αυγούστου<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ώρα:</span> 20.30<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τοποθεσία:</span> Goody’s-Αγίας Σοφίας-Θεσσαλονίκη<br /></p><br /><br />Έχω ραντεβού με τον κολλητό. Έχει αργήσει και έχω καθίσει μόνος να φάω κάτι στα γρήγορα, αφού το shopping-safari που έκανα όλη την ημέρα ούτε χρόνο μου άφησε για κάτι τέτοιο, ούτε δυνάμεις για κάτι περισσότερο.<br /><br />Σκέφτομαι: «<span style="font-style: italic;">Τρώω μόνος. Μόνος; Γιατί μόνος;</span>» Οι τελευταίες σκέψεις στριφογύριζαν στο κεφάλι μου. Και όχι τόσο για το ότι έτρωγα μόνος. Σε μια μεγάλη πόλη όπως η Θεσσαλονίκη, δεν είναι σπάνιο να δεις κάποιον να τρώει μόνος του. Αλλά είμαι «μόνος» γενικότερα... Γιατί; Και δεν είμαι ο μόνος «μόνος». Πολλοί γνωστοί και φίλοι μου είναι μόνοι. Για καιρό μόνοι. Τι φταίει;<br /><br />Η πρώτη φράση που μου ήρθε στο μυαλό, ήταν μια ατάκα της φίλης μου της Ν., που την άκουσα μερικές μέρες πριν: «<span style="font-style: italic;">Όλοι ψάχνουμε αυτό το κάτι καλύτερο</span>». Ψάχνουμε. Άρα δεν το έχουμε. Το post αυτό δεν απευθύνεται σε όσους το έχουν βρει το «κάτι καλύτερο» και το κρατούν σαν θησαυρό, αλλά σε αυτούς που το βρήκαν και το έχασαν ή το έχουν αφήσει να φύγει ή ακόμα το ψάχνουν.<br /><br /><br />Κι αν το έχεις βρει και πλέον δεν το έχεις; Τότε πως σκέφτεσαι; Πως επηρεάζεται η ζωή σου; Είτε συγκρίνεις όλους τους επόμενους με αυτό το «κάτι καλύτερο», με αποτέλεσμα να μη σε καλύπτει τίποτα. Νιώθεις ανικανοποίητος από κάθε προσπάθεια να γνωρίσεις κάποιον άνθρωπο. Προκαλείς δυστυχία στον εαυτό σου και τους συντρόφους σου, επειδή πάντα η ανάμνηση του «κάτι» θα είναι λίγο ή πολύ καλύτερη.<br /><br />Η΄ μήπως αισθάνεσαι τυχερός; Τυχερός γιατί ανήκεις σε εκείνη τη μικρή ομάδα ανθρώπων που είχαν την τύχη να τον βρουν, ακόμα κι αν δεν είναι μαζί του πλέον. Τυχερός που η τύχη σου έκλεισε έστω και μία φορά το μάτι και σε άφησε να νιώσεις πως είναι να είσαι ολόκληρος. Εσύ και το άλλο σου μισό, μαζί, έστω και για μία στιγμή.<br /><br /><br />Κι αν ανήκεις σε αυτούς που ακόμα το ψάχνουν, σε αυτούς που περιμένουν να δουν τα πυροτεχνήματα τη στιγμή που όλη η φύση θα τους ψάλει το hallelujah με τη φωνή της Gloria Gaynor και τις πεταλούδες να χορεύουν Kylie; Γιατί το ψάχνουμε, αλήθεια; Γιατί ποτέ δε μας φτάνει αυτό που έχουμε και θέλουμε ακόμα περισσότερα; Γιατί πάντα βρίσκουμε ελαττώματα στους συντρόφους μας. Ελαττώματα που αφορούν είτε την εμφάνιση, είτε το ντύσιμο, είτε τις μουσικές επιλογές τους, είτε την τσέπη, τη διασκέδαση, τη μόρφωση, κτλ κτλ. Εμείς δεν έχουμε ελαττώματα;<br /><br /><br />Μήπως η απάντηση βρίσκεται στο ότι αναγνωρίζουμε υποσυνείδητα τα δικά μας ελαττώματα και προσπαθούμε να τα καλύψουμε «γεμίζοντας» τα κενά μας από τα προτερήματα του wanna-be συντρόφου; Μήπως η αυτοκριτική μας είναι τόσο επιδερμική που δε μας επιτρέπει να αναγνωρίζουμε ελαττώματα στον εαυτό μας;<br /><br />Δε θεωρώ κακό το να προσπαθεί κάποιος για το καλύτερο. Αλλά το καλύτερο έρχεται με το να αφήνεις τον «παλιό», που είχε τα δικά του ελαττώματα, και να ψάχνεις για τον «νέο», που θα κουβαλάει καινούρια, δικά του ελαττώματα; Τα οποία μάλιστα, αργά ή γρήγορα θα αναγνωρίσεις; Ή μήπως έρχεται με το να επενδύουμε σε αυτόν που έχουμε δίπλα μας, ώστε να φτάσουμε κάποια στιγμή που θα «αποζημιωθούμε» για όσα έχουμε επενδύσει, από αυτά που έχει να προσφέρει ο άλλος; Γιατί δεν δίνουμε ευκαιρίες στον εαυτό μας, δίνοντας ευκαιρίες στον άλλο;<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_m9YgacH8uvM/SLrZTTZaIpI/AAAAAAAAAEE/na5BmnMo-LA/s1600-h/man_with_a_shopping_cart.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_m9YgacH8uvM/SLrZTTZaIpI/AAAAAAAAAEE/na5BmnMo-LA/s200/man_with_a_shopping_cart.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240740042046579346" border="0" /></a>Μήπως η μεγάλη ποικιλία, η αστείρευτη προσφορά, η αβίαστη ευκολία στην «αγορά συντρόφου» μας έχει κάνει (πέρα από θύματα της βιτρίνας και του εκθαμβωτικά λαμπερού – μύες/ μήκος/ αυτοκίνητο/ κτλ) να μην δίνουμε αξία σε ό,τι έχουμε, αλλά να βγαίνουμε αμέσως για «ψώνια», μόλις ανακαλύψουμε το πρώτο ελάττωμα στο «προϊόν»;<br /><br />Αυτό το «κάτι καλύτερο» που είπε η Ν. είναι το ωραίο σώμα; Το ωραίο χαμόγελο; Το ακριβό αμάξι; Οι πολλές γνωριμίες; Ο καθένας έχει μια δική του απάντηση. Ωστόσο, ενώ μπορεί να ακούσεις χιλιάδες διαφορετικές περιγραφές για το «κάτι καλύτερο», λεπτομερείς και σχολαστικές, λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να σου πουν ότι αυτό το «κάτι καλύτερο» το βρήκαν σε έναν άνθρωπο, ακόμα κι αν δεν είναι μαζί του.<br /><br /><br />Τελικά ο κολλητός μου ήρθε, βγήκαμε σε ένα καινούριο σχετικά gay club της Θεσσαλονίκης με σκοπό να περάσουμε καλά οι δύο μας, χωρίς να ψάχνουμε για το «καλό ή το καλύτερο». Η τραγική και όμορφη ειρωνεία είναι πως εκείνο το βράδυ γνώρισα και το παιδί που είμαστε τώρα μαζί...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ΣΥΝΕΧΕΙΑ Elementstv:</span><br />Σε λιγο καιρο θα μπει το 2009 .Ο κοσμος προχωραει ασχετα αν δεν το παραδεχομαστε.Ειμαστε σχετικα ελευθεροι ανθρωποι ,με μια τεραστια γκαμα επιλογων για τη ζωη μας στη διαθεση μας.Ομως αντι να ειμαστε πιο ευτυχισμενοι,τα επιπεδα απαισιοδοξιας και δυστυχιας παραμενουν πιο ψηλα απο ποτε.<br /> Μαθαμε οτι οι επιλογες που κανουμε στη ζωη μας καθοριζουν την πορεια μας προς την ευτυχια.Για να μην ξεφυγω ομως,ας παρουμε για παραδειγμα το κειμενο του Gay And The City.Ενα μεγαλο προβλημα των συγχρονων σχεσεων ειναι οτι εχουμε υπερβολικα πολλες επιλογες ή τουλαχιστον ελπιζουμε οτι εχουμε.Πως να επιλεξεις καποιον για μια ζεστη και ειλικρινη σχεση οταν στην παρακατω γωνια μπορει να κρυβεται ο αντρας της ζωης σου?<br /> Το πρωι εκανα μια βολτα στο κεντρο.Καποια στιγμη καθως περιμενα το λεωφορειο ειδα πολλους περαστικους μαζεμενους σε ενα σημειο.Με μεγαλη περιεργεια ,πηγα προς τα κει να δω τι στο καλο παρατηρουσαν με τοση προσηλωσα.Ε λοιπον ολοι τους συμμετειχαν στο γνωστο παιχνιδι "Εδω παπας ,εκει παπας,που ειναι ο παπας?".Και καθως επεφταν τα 50 ευρα,αρχισα να αναρωτιεμαι...<br />"Μηπως ολοι μας παιζουμε ενα παιχνιδι "Που ειναι ο παπας"?"<br />Το μυστικο του παιχνιδιου αυτου οπως και σε ολα τα παιχνιδια τζογου ,ειναι η ελπιδα των ανθρωπων οτι θα κερδισουν.Και για αυτο και αυτοι που κερδιζουν καποια χρηματα ,περιμενουν παντα τα περισσοτερα.<br /> Ετσι και εμεις.Κερδιζουμε μια σχεση,την αγαπη ενος ανθρωπου,αλλα οχι δεν μας φτανει.Γιατι αλλωστε να μεινουμε εδω και να μην παμε για τα εκατομμυρια?<br /><br /> Οπως και στον τζογο ομως,ετσι και στις σχεσεις,αυτος που παντα περιμενει το καλυτερο,ειναι και αυτος που μενει στον Ασσο....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-9090821744523692433?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-71291105830512212202008-11-29T02:39:00.000-08:002008-11-29T02:41:54.727-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/STEcU5yGDDI/AAAAAAAAAgo/zGI2TI4NuD4/s1600-h/whodunnit.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 324px; height: 216px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/STEcU5yGDDI/AAAAAAAAAgo/zGI2TI4NuD4/s400/whodunnit.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274027784061455410" border="0" /></a><br />Η πρωινη συζητηση στο γυμναστηριο της γειτονιας ηταν μονοτονη.Οποιαδηποτε αλλη μερα,ο Αντωνης Παρασκευοπουλος θα<br />περιεγραφε το αυστηρο προγραμμα γυμναστικης του--Δευτερα:ποδια; Tριτη:Στηθος και χερια; Τεταρτη: Ωμους και πλατη;<br />και επαναληψη τις επομενες 3 με την ιδια σειρα, με τις Κυριακες ελευθερες.Η Ρουλα Γεωργιαδη,αλλη μια τακτικη πελατισσα<br />στο γυμναστηριο,παντα ανελυε<br />την διαιτα που ακολουθουσε πιστα -- φρουτα μεχρι το μεσημερι,μετα υδατανθρακες μεχρι τις 5 ,ακολουθουμενοι απο<br />πρωτεινες.Τιποτα ομως μετα ΤΙς 8 το βραδυ και καθολου γαλακτοκομικα.Η Νικη απο το μπαρ του γυμναστηριου ,θα παραπονιο<br />ταν σιγουρα για καποιον πελατη.("Μου ζητησε να του φτιαξω το ροφημα του χωρις ζαχαρη ή μελι και μετα παραπονιοταν<br />επειδη δεν ηταν αρκετα γλυκο.")Και ο Χρηστος,ενας απο τους ιδιοκτητες του γυμναστηριου, παντα θα κοροιδευε καποιον<br />για την φυσικη του κατασταση.("Κοιτα πως προεξεχει ο κωλος του Γιωργου οταν κανει διαδρομο.Του το εχω πει να κοψει τα<br />γλυκα αλλα δεν με ακουει.")Αλλα αυτη την παρασκευη ολα ηταν διαφορετικα.Αυτη την παρασκευη ολοι μιλουσαν για ενα φονο!<br /><br />"Δεν μπορω να πιστεψω οτι κανεις δεν ειδε τι εγινε,"ειπε η Ρουλα καθως σηκωνε τα βαρακια.Ο Αντωνης εκανε και αυτος<br />ενα σετ βαρακια,ενω η Νικη και ο Χρηστος καθοντουσαν στα δερματινα παγκακια του γυμναστηριου πινωντας τα πρωτεινουχα<br />ποτα τους.<br /><br />"Συνηθως τα πρωινα δεν εχει κοσμο,"ειπε ο Χρηστος,"μονο οι εργαζομενοι και εσεις οι 3 ειστε εδω."Ο Χρηστος ξεροκαταπιε<br />."Οι 2 σας δηλαδη ...Καημενε Γιωργο."<br /><br />Το προηγουμενο πρωινο γυρω στις 11.30,ο Γιωργος Καρατραντος ,ο τριτος απο τους 3 τακτικους πελατες,βρεθηκε στο πανω οροφο<br />του γυμναστηριου,σε ενα μηχανημα για τα ποδια.Η μορφη του ηταν ιδιατερως ασχημη ,αφου καποιος ειχε παρει μια ατσαλινη<br />πλακα 13 κιλων και του ειχε λιωσει το πισω μερος του κεφαλιου του.<br /><br />"Ο Γιωργος ηταν λιγο μαλακας,"παραδεχθηκε η Ρουλα."Την επεφτε σε ολες εδω μεσα.""Καποιες,γοητευοταν απο το στυλ του,"<br />"Κατι τετοιο ειχα ακουσει και γω,"ειπε ο Χρηστος."Ο Γιωργος θα την επεφτε σε καποια και μετα απο 1 βδομαδα θα πηγαινε<br />για την επομενη"<br /><br />"Υποθετω μπορουσες να τον πεις ομορφο.",συμπληρωσε η Νικη."Αν σου αρεσουν οι πολυ περιποιημενοι ανδρες,βεβαια.Ηταν πολυ<br />ψωνιο.Παντα περηφανευοταν για το οτι εκλεινε τις καλυτερες συμφωνιες στον επιχειρηματικο τομεα.Ο Γιωργος επενδυε<br />σε μικρες επιχειρησεις σωστα?"<br /><br />"Σωστα",ειπαν ο Χρηστος και ο Αντωνης μαζι αν και καπως διστακτικα.Κανεις απο τους 2 δεν ειχε οπτικη επαφη με τους αλλους.<br />"Ακουσα οτι μαλωνε με καποιον πριν το φονο."<br />"Εγω τον ακουσα,"ειπε ο Χρηστος.Τελειωσε το πρωτεινουχο ποτο του και μετα το πεταξε στο καλαθι των αχρηστων.<br /><br />"Τον ακουσες ενω εσυ ησουν κατω και αυτος πανω?",ειπε η Νικη με ενα ανησυχητικο τονο.<br /><br />"Ξερεις μωρε πως ακουγοταν η φωνη του.Εγω ημουν πισω απο το μπαγκο."Ο Χρηστος εδειξε το μπροστινο παγκο διπλα απο τις σκαλες<br />που οδηγουσαν στον πανω οροφο."Δεν μπορεσα να ακουσω σε ποιον μιλουσε.<br /><br />"Ουτε αν ηταν αντρας ή γυναικα?",ρωτησε η Ρουλα.<br />"Οχι.Αλλα αλλα ακουσα την ατσαλινη πλακα να χτυπαει κατι.Και μετα ησυχια.Τελειωσα την πασιεντζα μου στον υπολογιστη και πηγα<br />να ελεγξω.",ειπε ο Χρηστος.<br /><br />"Σωστα,"αναφωνησε ο Αντωνης."Εσυ τον βρηκες.Και δεν υπηρχε κανεις αλλος εκει?"<br />"Οχι.Αλλωστε μονο ενα δωματιο ειναι στον πανω οροφο.Οποιος το εκανε θα πρεπει να εφυγε απο τις πισω σκαλες προς τα αποδυτηρια.<br />Απο κει θα μπορουσε να παει οπουδηποτε,εξω ή μεσα στο γυμναστηριο.Ο συναγερμος στην πορτα κινδυνου δεν λειτουργει."<br />"Αρα ο δολοφονος θα μπορουσε να ερθει και να φυγει χωρις να τον δουμε",ειπε ο Αντωνης.<br />"Εγω δεν ειδα κανενα,"προσθεσε η Ρουλα."Εκανα διαδρομο στο δωματιο προπονησης,βλεποντας τηλεοραση.Δεν ακουσα τιποτα μεχρι<br />να ερθει το ασθενοφορο.."<br /><br />"Εγω ημουν στο δωματιο με τα βαρη ,γυμναζοντας τους ωμους μου,"ειπε ο Αντωνης,"μεχρι που ηρθε ο Χρηστος ,φωναζοντας μου να<br />καλεσω το 166."Μισο γελωντας αναφωνησε:"Δεν τελειωσα ποτε την γυμναστικη μου."<br /><br />"Δυστυχως ή ευτυχως εγω εχασα ολα τα γεγονοτα,"ειπε η Νικη."Ημουν στο πισω δωματιο ,πισω απο το μπαρ.Κανεις δεν φανταζεται<br />τι δουλεια απαιτει το γυμναστηριο.Καταλογοι και προετοιμασια.Ηρθε χθες ,ρε παιδι μ,ενας τυπος οπως ανοιγα το μπαρ,και ηθελε<br />ενα πρωτεινουχο ποτο -αμεσα!Λες και αυτα φτιαχνονται απο μονα τους"<br /><br />"Δεν πρεπει να τρως πρωτεινες το πρωι,"ειπε η Ρουλα με αηδια."Χρειαζεσαι τη φυσικη ζαχαρη των φρουτων."<br /><br />"Η διαιτα δεν κανει τιποτα χωρις ενα καλο προγραμμα γυμναστικης,"προσθεσε ο Αντωνης.<br /><br />Και ετσι,ολοι τους γυρισαν σπιτια τους πισω στις ζωες τους.Τη Δευτερα οι συζητησεις τους περιστρεφοταν παλι γυρω απο το ιδιο θεμα.<br />Αυτη τη φορα ομως ελειπε ενας.Ειχε συλληφθει--για φονο .<br /><br />Ποιος ειναι ο δολοφονος ?<br />ο Αντωνης Παρασκευοπουλος<br />Η Ρουλα Γεωργιαδη<br />Η Νικη<br />Ο Χρηστος<br /><br /><br />Οποιος θελει ας απαντησει,και αν γινεται να αφησει καποια εξηγηση για την απαντηση του.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-7129110583051221220?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-51530250296885321762008-11-26T10:20:00.000-08:002008-11-26T10:25:38.549-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SS2Ul4EcjNI/AAAAAAAAAgg/qPXqk8kdPyQ/s1600-h/6a00d8341c95e753ef00e54f6f04ca8834-800wi.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 254px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SS2Ul4EcjNI/AAAAAAAAAgg/qPXqk8kdPyQ/s400/6a00d8341c95e753ef00e54f6f04ca8834-800wi.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273034117147823314" border="0" /></a><br />Σε συζήτηση 2 ενήλικων ατόμων,όπου το θέμα δεν δέχεται μαθηματική απόδειξη,ειναι αδύνατον -ανεξαρτήτως επιχειρημάτων-να πείσει ο ένας τον άλλο για κάτι που διαφωνούσαν.Θεωρητικά η συζήτηση που διεξάγεται είναι ανούσια.Πρακτικά ειναι έκθεση απόψεων...<br /><br />Η ισχύς του νόμου αυτού αυξάνεται όσο αυξάνεται το επίπεδο μόρφωσης,δυστυχως....<br /><br /><div style="text-align: center;">Παρατηρήσεις<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η ισχύς του νόμου αποδεικνύεται περίτρανα καθημερινά σχεδόν σε όλες μου τις συζητήσεις.<br />Αν τελικά δύο άτομα που αρχικά διαφωνούσαν συμφωνήσουν είναι επειδή συμφωνούσαν εξαρχής αλλά λόγω διατυπώσεως αλλά και πορείας της συζήτησης δεν το είχαν αντιληφθεί.<br />Προφανώς είναι λογικό ως μορφωμένοι άνθρωποι να έχουμε μια σοβαρή άποψη και να θέλουμε να την στηρίζουμε όπως μπορούμε όμως σε όλα υπάρχουν όρια.<br />Τέλος να πω ότι αυτό που λέει ο νόμος αν και θλιβερό είναι αρκετά λογικό. Μέχρι τα 20 σου πολλές θέσεις και απόψεις έχουν κατασταλάξει μέσα σου. Πόσο μάλλον αν έχεις διαβάσει και λίγο παραπάνω. Προφανώς εάν συμφωνήσεις με τον άλλο κατά την διάρκεια της συζήτησης (ενώ στην αρχή διαφωνούσες) σημαίνει ότι δέχτηκες τα επιχειρήματά του! Σημαίνει ότι κατάφερε μέσα στο λιγοστό χρόνο που συζητούσατε να σου καταρρίψει όλα τα επιχειρήματα! Εαν μάλιστα συζητούσατε για κάποιο σημαντικό θέμα σημαίνει ότι με εκείνη την συζήτηση κατέρρευσε η όλη μέχρι τότε "κοσμοθεωρία" σου για το θέμα που συζητούσατε! Προφανώς αυτό μπορεί να γίνει με 3 τρόπους:<br />- Δεν είχες την σωστή θέση, το κατανόησες και ως απίστευτα ανοιχτόμυαλος δέχτηκες την νέα σωστότερη άποψη.<br />- Ο άλλος ήταν καταπληκτικός και φοβερά πειστικός ομιλητής που δεν μπόρεσες να αντιτάξεις τίποτα στα επιχειρήματά του.<br />- Δεν πείστηκες! Ότι και να σου έλεγε δεν θα σε έπειθε αλλά του είπες ότι πείστηκες για να σε αφήσει ήσυχο η πολυλογία του...<br /></div><br />Προφανώς όλα τα παραπάνω και ο γράφων εμπίπτουν στον ίδιο νόμο!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-5153025029688532176?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-53605056829491194952008-11-17T09:04:00.000-08:002008-11-17T09:42:16.413-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SSGs79hGalI/AAAAAAAAAZc/Qif3atf8bTI/s1600-h/kn0516ad.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 303px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SSGs79hGalI/AAAAAAAAAZc/Qif3atf8bTI/s400/kn0516ad.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269683185125845586" border="0" /></a><br />Διαμάχη έχει ξεσπάσει στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, μετά την απόφαση της διοίκησης να αφαιρέσει τα διακριτικά σήματα με τα δύο φύλα έξω από τις τουαλέτες, έτσι ώστε να μην προσβάλλονται οι τρανσέξουαλ.<br /><br />Οι γυναικείες τουαλέτες τώρα πια ονομάζονται απλά «τουαλέτες», ενώ των αντρών μετατράπηκαν σε «τουαλέτες με ουρητήρια». Την παράξενη αυτή πρωτοβουλία έλαβε το διοικητικό συμβούλιο του πανεπιστημίου, μετά από σωρεία παραπόνων εκ μέρους των τραβεστί φοιτητών.<br /><br />«Οι τραβεστί αντιμετωπίζονται με βία, όταν πηγαίνουν στις τουαλέτες και θέλαμε να τους παρέχουμε ένα μέρος όπου θα μπορούν να νιώθουν άνετα», λέει μία εκπρόσωπος του πανεπιστημίου.<br /><br />Ωστόσο, δεν δέχθηκαν όλοι οι υπόλοιποι φοιτητές με χαρά, αυτήν την αλλαγή. «Ενώ αυτά τα σήματα μπορεί να είναι κατάλληλα για τους ανθρώπους με διαφορετική σεξουαλικότητα, επίσης πιστεύω ότι πολλοί φοιτητές από διαφορετικές θρησκείες θα νιώθουν άβολα να χρησιμοποιούν κοινές τουαλέτες», σχολιάζει ένας 19χρονος σπουδαστής.<br /><br />Με αφορμη την παραπανω ειδηση αρχισα να σκεφτομαι για την πολιτικη ορθοτητα και αναυτη εχει καλυτερευσει ή χειροτερευσει την ζωη των ανθρωπων.<br /><br />Οχι "overweight, obese" αλλά "heavy".Οχι "Christmas break" αλλα "winter break".Οχι πουστης,ομοφυλοφιλος.Και τοσα και τοσα αλλα.<br /><br />Η ενσταση μου δεν βρισκεται τοσο στο να υπαρχει η πολιτικη ορθοτητα.Αλλωστε με βαση αυτην εχουμε εξευγενιστει.Η ενσταση μου εγκειται στο γεγονος οτι καποιες φορες χανουμε την ουσια και μενουμε στους τυπους .Τοτε ειναι που αρχιζει το πραγμα να βρωμαει.<br /><br />Προσωπικα θεωρω οτι η πολιτικη ορθοτητα δεν ειναι παντοτε υποκρισια.Πχ εμενα μου αρεσουν οι λεξεις γκει ,ομοφυλοφιλος και οχι πουστης ,αδερφη.Υπαρχουν πολλοι ομοφυλοφιλοι που επιμενουν να αυτοαποκαλουνται πουστηδες ,πισωγλεντηδες κτλ θεωρωντας πως ετσι απενοχοποιουν τις λεξεις.Εγω τεινω να διαφωνησω.Πιστευω οτι οι λεξεις δεν ειναι αθωες,και σημαινουν αυτο που η κοινη γνωμη πιστευει οτι σημαινουν.<br /><br />Ισως το καλυτερο ειναι να χρησιμοποιουνται οι λεξεις οπως,οπου και οποτε εμεις θελουμε.Πχ οι μαυροι μεταξυ τους αυτοαποκαλουνται νεγροι ,αλλα κατι τετοιο δεν το επιτρεπουν απο ανθρωπους εκτος κοινοτητας.Ισως και αυτο ειναι λαθος και διαιωνιζει διαχωρισμους,και καταστασεις,αλλα η αληθεια ειναι πως φαινεται η πιο ασφαλης επιλογη.Ο καθενας βεβαιως κανει οτι θελει.<br /><br />Εσεις τι πιστευετε?Ειναι αναγκαια η πολιτικη ορθοτητα και ιδιαιτερως σε γκει θεματα,ή απλα υποκρισια?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-5360505682949119495?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-82286022012188972102008-11-12T12:59:00.000-08:002008-11-12T13:27:45.403-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.tamaraguion.com/Images/Monogamy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 525px; height: 369px;" src="http://www.tamaraguion.com/Images/Monogamy.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Μονογαμικη Σχεση VS Ελευθερη Σχεση<br /><br />1.Υπευθυνη Μονογαμια<br />Εδω,και οι 2 συντροφοι συμφωνουν,ανοικτα και ειλικρινα,<br />οτι θα κρατησουν τη σχεση τους μονογαμικη.Οφειλουν να ειναι<br />ξεκαθαροι για το τι θεωρουν μονογαμικη σχεση-συνηθως σεξουαλικη<br />και συναισθηματικη επαφη μονο μεταξυ τους ...Αν καποιος απο τους 2<br />θελησει να "ανοιξει¨" την σχεση και σε τριτους πρεπει πρωτα να<br />συζητηθει και με τον/την συντροφο του.Αν καποιος απο τους 2 δισταζει<br />τοτε καλυτερα να παραμεινει μονογαμικη η σχεση.<br /><br />2.Υπευθυνη ελευθερη σχεση.<br />Για μια ελευθερη σχεση με αλλους,πρεπει να υπαρχει αμοιβαια θεληση<br />και απο τους 2.Συμφωνουν απο πριν,για το ποσο και ποια ελευθερια θα<br />επικρατει στη σχεση τους.Καποιοι δεν θελουν να ξερουν για τις δραστηριο<br />τητες του συντροφου τους εκτος σχεσης,καποιοι αλλοι το θελουν.Οι κανονες<br />ειναι πολυ σημαντικοι σε αυτη τη σχεση.<br /><br />3.Παραμενουμε πιστοι στο "συμβολαιο"<br />Ποτε να μην θεωρειτε οτι υπαρχει συμβολαιο στην σεξουαλικη αποκλειστικοτητα.<br />Καθε ζευγαρι πρεπει να καταλαβαινει απο μονο του ,ειτε παντρεμενο ειτε σε σχεση<br />,οτι αυτο δεν ειναι αρκετο να εξασφαλισει την μονογαμια.Γιαυτο ειναι καλο<br />να συμφωνουν απο πριν τι σημαινει γαμος ή σχεση.<br /><br />4.Απιστια<br />Η απιστια προκυπτει οταν καποιος απο τους 2 ΄παραβαινει τους κανονες που εχουν θεσει<br />στη σχεση τους.Ειδικα στα γκει ζευγαρια,παρατηρειται οτι δεν ενοχλουνται<br />τοσο πολυ απο την απιστια οσο οι ετεροφυλοι.Ισως οφειλεται στο γεγονος,οτι θεωρουν<br />την απιστια χαρακτηριστικο της αντρικης φυσης.Κατι που βεβαια ειναι λαθος.<br /><br />5.Παιζοντας με Ασφαλεια.<br />Οταν "παιζουμε"εξω απο μια σχεση,παντα φοραμε προφυλακτικο και παιρνουμε καθε προφυλαξη<br />εναντια στα ΣΜΝ.Δεν μας φταιει ουτε ο συντροφος μας να κολλησει καποια αρρωστια.<br /><br />6.Συναισθηματικο Κενο.<br />Μια δικλειδα ασφαλειας στην ελευθερη σχεση,αποτελει πολλες φορες ο ορος,οτι πρεπει<br />οι συναινουντες σε μια ελευθερη σχεση να επιλεγουν τους εξωτερικους συντροφους τους<br />με βαση μονο σεξουαλικα αισθηματα και να μην δινεται χρονος να γνωριστουν καλυτερα<br />προς αποφυγην συναισθηματικου δεσιματος.<br /><br />7.Περιμενοντας αρκετο καιρο...<br />Καποιοι βρισκουν χρησιμο να περιμενουν να "φθινει"πρωτα η σχεση και ιδιαιτερα το ρομαντικο<br />κομματι της,κατι που κρατα 1 με 1.5 χρονο συνηθως.Μετα μπορουν πιο ευκολα να ανοιχτουν<br />σε νεες εμπειριες γιατι ηδη εχουν θεσει τα θεμελια τους.<br /><br />8.Επαναπροσδιοριζοντας την σχεση.<br />Κατι αλλο που πολλα ζευγαρια ισως βρουν χρησιμο,ειναι να μην θετουν αδιαπραγματευτους κανονες<br />αλλα να τους μεταβαλλουν αναλογα με τις αναγκες τις σχεσεις τους.<br /><br />9.Επικοινωνια.<br />Φυσικα πανω απο ολα πρεπει να υπαρχει διαρκης και ουσιαστικη επικοινωνια στο ζευγαρι<br />γιατι αλλιως,πολλα μπορουν να πανε στραβα.Ιδιαιτερα σε μια ελευθερη σχεση πρεπει να μπορουν<br />να εξωτερικευουν οσα νιωθουν γιατι αλλιως θα κυριαρχησει η δυσπιστια,και η ζηλια.<br /><br />10.Γνωριζοντας τη προβληματα ακολουθουν μια ελευθερη σχεση.<br />Να γνωριζουμε οτι η ζηλεια ειναι σιγουρο οτι θα εμφανιστει καποια στιγμη.Πολυ θα αγωνιουν<br />για το αν ο συντροφος τους γουσταρε καποιον τριτο πιο πολυ.Εδω το μονο γιατρικο ειναι η επι<br />κοινωνια μεταξυ του ζευγαριου.Πχ αν ο συντροφος σου εχει καποιο σεξουαλικο φετιχ που<br />εσυ δεν γουσταρεις να το ικανοποιεις ,εχεις δυο επιλογες ειτε να το καταπιεσεις ή να τον<br />αφησεις να το ικανοποιησει αλλου.<br /><br />Πολλοι λενε οτι οι σχεσεις ειναι ηδη δυσκολες,γιατι να προσθεσεις και αλλους νταλκαδες<br />πανω απο το κεφαλι σου?Εξαρταται πως το βλεπεις.Για μενα ,η ελευθερια σε μια σχεση μπορει<br />να συντελεσει στην μακροβιοτητα τις σχεσεις αλλα μπορει και να ληξει αδοξα.Εξαρταται απο την<br />επικοινωνια που εχει το ζευγαρι και απο το ποσο εδραιωμενοι αισθανομαστε μες στην σχεση.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-8228602201218897210?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-8172532484232849572008-11-09T05:22:00.000-08:002008-11-09T05:24:06.601-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SRbka3Dw7dI/AAAAAAAAAYM/RyZVDj4Fy98/s1600-h/to_hell_with_monogamy_w.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 278px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SRbka3Dw7dI/AAAAAAAAAYM/RyZVDj4Fy98/s400/to_hell_with_monogamy_w.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266647964363845074" border="0" /></a><br /><br /> Ενα απογευμα που ειχα βγει για καφε με ενα φιλικο γκει ζευγαρι<br />ειχαμε απασχοληθει με το θεμα της μονογαμιας.Οι ιδιοι μου ειχαν δηλωσει<br />οτι ειναι μονογαμικοι ,κατι που ειχα θαυμασει εκεινη τη στιγμη.Μετα απο<br />αρκετο καιρο μου λενε οτι εκαναν ενα τριο.Φαινοταν πολυ χαρουμενοι για<br />τη δηλωση τους αυτη.Οταν τους ρωτησα αν ειχαν παψει να ειναι μονογαμικοι<br />η απαντηση τους ηταν "ΟΧΙ"...<br /> Ειχα αρχισει να μπερδευομαι.Τους ξαναρωτησα,μηπως δεν ειχαν ακουσει καλα.<br />Αποκριθηκαν πως μια χαρα ειχαν ακουσει και πως ειναι μονογαμικοι.Κανουν<br />που και που και κανενα τριο αλλα παντα μαζι,ποτε ξεχωριστα.Τωρα κατι αρχισα<br />να καταλαβαινω.Τωρα πλεον οταν ακουω για ενα ζευγαρι να δηλωνει μονογαμικο,<br />χρειαζομαι αυτη την διευκρινηση.<br /> Οσον αφορα τις ελευθερες σχεσεις,η κοινη γνωμη εχει αρχισει και αλλαζει.<br />Παλαιοτερα θεωρουταν οτι οταν εμπαινε καποιος τριτος σε μια σχεση,εστω και<br />εν γνωσει και των 2 ,σημαινε την αρχη του τελους για αυτη τη σχεση.Αλλα<br />πολλες γκει και στρεητ ελευθερες σχεσεις σημερα ειναι πολυ ευτυχισμενες.<br />Αντιθετως πολλα μοναμικα και "κλειστα" ζευγαρια,αντιμετωπιζουν σημαντικα<br />προβληματα ,λογω της αδυναμιας τους να δεχθουν τριτους στη σχεση τους.<br /> Δεν ειναι σωστο να κρινουμε ενα ζευγαρι αρνητικα μονο και μονο επειδη<br />ενδιαφερεται να νοστιμησει την σεξουαλικη του ζωη.Ισως το θεμα ειναι<br />ολοι να αρχισουν να συζητουν πιο ανοικτα για τη σεξουαλικη τους ζωη,<br />και ειδικοτερα τα ζευγαρια.Καλως ή κακως η εννοια της σχεσης<br />εχει ταυτιστει με τον περιορισμο μας στην σεξουαλικη μας ζωη.Ισως αυτο<br />πρεπει και μπορει να αλλαξει.Επειδη ειμαστε σε σχεση δεν σημαινει οτι<br />πρεπει να συμπεριφερομαστε σαν νεκροι.<br /> Το δυσκολο ειναι να συχρονιστουν οι αποψεις μεταξυ του ζευγαριου.Αν αυτο<br />γινει τοτε ισως μπορει να γινει και μια πολυ διασκεδαστικοι εμπειρια.<br />Εσεις?Θα θελατε να εχετε κατι τετοιο ?Ή θα νιωθατε φοβο μηπως και ερωτευτει<br />ο συντροφος σας το 3ο αυτο ατομο?Και τελικα πως οριζεται την μονογαμια?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-817253248423284957?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-69516954785503663362008-11-04T17:38:00.000-08:002008-11-04T17:47:07.932-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SRD7B4HdiyI/AAAAAAAAAWc/f3tKPaBPgto/s1600-h/anarchy_w.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SRD7B4HdiyI/AAAAAAAAAWc/f3tKPaBPgto/s400/anarchy_w.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264983974058232610" border="0" /></a><br />Προσπαθησα με πολλους τροπους να συμπτυξω το αρθρο που ανακαλυψα προσφατα αλλα ειναι αδυνατον να γινει,χωρις να υποπεσω σε γενικευσεις.<br /><br /> Το αρθρο αυτο λοιπον πραγματευεται το εξης ερωτημα .Ενα ερωτημα που ειχαμε θεσει σε καποιους γκει φιλους μας (οι οποιοι δηλωνουν αναρχικοι)εγω και η Sparrow.Προς μεγαλη μου εκπληξη διαπιστωσα οτι πολλες απο τις αποψεις μας ταυτιζοταν με αυτο το αρθρο σιγουρα οχι τοσο εξελιγμενες οσο εκθετονται εκει.<br /><br />Το ερωτημα λοιπον του αρθρου ειναι :<br /><br />"Είναι η ιδέα μιας αναρχικής κοινωνίας με μεγάλο πληθυσμό πραγματοποιήσιμη; "<br /><br />Ισχυρίζομαι οτι δεν είναι.<br /><br />Μάλιστα ο ισχυρισμός είναι οτι αν εφαρμόζαμε τον αναρχισμό, πρώτα θα εξαφανιζόμασταν σχεδόν τελείως, και μετά, απ’ τους ελάχιστους που θα είχαν μείνει, μια νέα μη-αναρχική κοινωνία θ’ αναφύονταν απ’ τις στάχτες της παλιάς. Διαβάστε, να δείτε γιατί.<br /><br /><br /><a href="http://www.foundalis.com/soc/anarchia.htm">Το αρθρο θα το δειτε αν πατησετε ΕΔΩ.</a><br /><br />Υ.Γ.:Ξερω οτι οι περισσοτεροι ισως να βαριεστε να διαβασετε ενα τοσο μεγαλο αρθρο αλλα καντε το κοπο ,ειναι πολυ ενδιαφερον και θα σας διευρυνει τους ιδεολογικους σας οριζοντες.Με το παρον ποστ δεν παιρνω θεση εναντιον των αναρχικων ,ουτε το αρθρο παιρνει αλλωστε,απλα το βρισκω εξαιρετικα ενδιαφερον.Οσοι το διαβασετε και θελετε να εκθεσετε αποψη ,τα σχολια ειναι παντα ελευθερα ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-6951695478550366336?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-87826323396718652652008-10-30T15:04:00.001-07:002008-10-30T15:36:49.780-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SQo2wEoj5mI/AAAAAAAAAUo/q4qNrkoHlKw/s1600-h/bisexual-full.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SQo2wEoj5mI/AAAAAAAAAUo/q4qNrkoHlKw/s400/bisexual-full.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263079314041333346" border="0" /></a><br /> Η αμφισεξουαλικοτητα ειναι παρεξηγημενη και απορριπτεται τοσο απο<br />τους ετεροφυλους οσο και απο τους ομοφυλοφιλους.Η ΛΟΑΤ κοινοτητα αντι-<br />μετωπιζει συχνα την αμφισεξουαλικοτητα ως διαφυγη καποιου απο την αλη-<br />θινη του ταυτοτητα ,η οποια πιστευουν συνηθως οτι ειναι ομοφυλοφιλικη,<br />και οτι ο αμφισεξουαλικος απλα δεν το παραδεχεται.Κατι παρομοιο πιστευουν<br />και οι ετεροφυλοι-το να εισαι αμφισεξουαλικος σημαινει οτι εισαι ομοφυλοφιλος.<br /><br /> Παρολο αυτα,οι αμφισεξουαλικοι διατεινονται οτι κατι τετοιο δεν ισχυει.<br />Επιμενουν οτι εχουν τη δικη τους ταυτοτητα και απο οτι φαινεται,την εχουν.<br /><br /> Για τους περισσοτερους αμφισεξουαλικους,υπαρχουν τουλαχιστον 4 σταδια<br />μεχρι να αποδεχτουν πληρως το ποιοι ειναι.<br />1.Συχγυση περι σεξουαλικοτητας...<br />Οι περισσοτεροι αμφισεξουαλικοι ,ξεκινουν με το να αισθανονται μπερδεμενοι<br />για την ελξη τους και για τα 2 φυλα,αναρωτωμενοι αν κατι τετοιο μπορει να υφισταται.<br />Πολλοι περνουν ολοκληρη τη ζωη τους σε αυτο το σταδιο,κρυβοντας τον σεξουαλικο<br />τους προσανατολισμο,νιωθωντας μονοι τους στη εσωτερικη διαμαχη των ελξεων τους.<br />Πολλοι αυτοπροσδιοριζονται ειτε ως στρεητ ειτε ως γκει,ωστε να νιωσουν αποδεκτοι<br />και να καταλαβουν την σεξουαλικοτητα τους.Επειδη τα συναισθηματα τους δεν<br />υπακουουν σε καμμια απο τις 2 κοινοτητες,νιωθουν εντονη εξωτερικη πιεση να<br />επιλεξουν μια απο τις 2 πλευρες.Χωρις καθολου προτυπα ή κοινοτητα για αυτους,<br />οι αμφισεξουαλικοι πρεπει να εχουν ισχυρη αυτοπεποιηθηση και πιστη στην ταυτοτητα<br />τους ωστε να προχωρησουν στο επομενο σταδιο.<br /> 2.Ανακαλυψη της αμφισεξουλικης ταυτοτητας και υιοθετηση της.<br />Σχεδον ολοι οι αμφισεξουαλικοι,αναγνωριζουν το γεγονος οτι ανακαλυπτοντας την<br />ταμπελα της αμφισεξουαλικοτητας,μπορεσαν να καταλαβουν και να αποδεχθουν τον<br />σεξουαλικο προσανατολισμο τους.Για καποιους,οι αρνητικοι χαρακτηρισμοι των<br />αμφισεξουαλικων ως ανηθικων,νευρωτικων και απιστων ατομων καθως και ως φορεων<br />του ιου του AIDS(απο τους ομοφυλοφιλους στους ετεροφιλους)τους αποτρεπει απο το<br />να υιοθετουν τον ορο αμφισεξουαλικοι και να δηλωνουν τις προτιμησεις τους.<br /> 3.Διατηρωντας μια σεξουαλικη ταυτοτητα.<br />Για τους περισσοτερους αμφισεξουαλικους,αυτο το βημα ειναι το πιο δυσκολο.ΔιανοητικαΚ<br />νιωθουν πολυ καλα ως αμφισεξουαλικοι,αλλα συναισθηματικα αντιμετωπιζουν μια δυσκολια<br />στο να ζουν στον αληθινο κοσμο ως αμφισεξουαλικοι.Συχνα,επιπληττονται απο οικογενεια<br />και φιλους,και απορριπτονται απο τους ερωτικους συντροφους τους διοτι ειναι αμφισεξουαλικοι.,<br />διαπιστωνουν οτι το να διατηρησουν την ταυτοτητα τους απαιτει δυναμη και κουραγιο.<br />Πολλοι προσπερνουν αυτα τα εμποδια ,δημιουργωντας τις δικες τους κοινοτητες και αναζητωντας<br />δεκτικους φιλους και συντροφους.<br /> 4."Αγκαλιαζοντας" την διαφορετικοτητα.<br />Οταν εχουν πλεον αποδεκτει την ταυτοτητα τους,προσπαθουν να την κοινοποιουν σε καθε<br />σημαντικη κοινωνικη εκφανση της ζωης τους.Οπως και οι ομοφυλοφιλοι ετσι και οι αμφισεξουαλικοι<br />πρεπει να πολεμουν συνεχως για την διασφαλιση των δικαιωματων τους και της αναγνωρισης τους,<br />οχι σε ενα αλλα σε 2 μετωπα.<br /><br />Τελος ,ας το εξετασουμε και απο τη δικη μας πλευρα .Οι περισσοτεροι ισως να πιστευουμε οτι δεν<br />θα ειχαμε προβλημα να ειναι ο συντροφος μας αμφιφυλοφιλος.Πιστευω οτι θα ειχαμε διοτι οπως<br />με καθε τι το διαφορετικο ετσι και αυτο το αντιμετωπιζουμε με δυσπιστια και επιφυλαξη.Ισως δεν<br />μπορουμε να κατανοησουμε πως γινεται καποιος να ελκεται και απο τα 2 φυλα.Ακομη ισως πολλοι,<br />πιστεουμε οτι οι αμφισεξουαλικοι δεν αντιμετωπιζουν διαφορετικα προβληματα απο μας.Αμεσως αμεσως<br />πεφτουμε στην κατηγορια που περιγραφω στην αρχη ,οτι δηλαδη τους θεωρουμε ενα βημα πριν την ομοφυλοφιλια.<br />Κατα τη γνωμη μου,θα πρεπει να γινει ενας διαλογος στην κοινωνια οσον αφορα τους ομοφυλοφιλους,οχι ομως<br />στα πλαισια της ΛΟΑΤ κοινοτητας αλλα μεσα στα πλαισια μιας διαφορετικης σεξουαλικοτητας.Το προβλημα με<br />την αμφισεξουαλικοτητα ειναι οτι στο μυαλο μας ερχεται σε αντιθεση με την υπαρχουσα κοινωνικη δομη.Και ναι,<br />ακομη περισσοτερο και απο την ομοφυλοφιλια.Διοτι την αμφισεξουαλικοτητα την εχουμε συνδεσει με την απιστια<br />και την καλοπεραση...Κατι τετοιο δεν ισχυει....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-8782632339671865265?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-48211620861575362932008-10-22T06:01:00.000-07:002008-10-29T09:00:59.509-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SP8o767L5XI/AAAAAAAAATw/TSpBAFRPTRg/s1600-h/confidence.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SP8o767L5XI/AAAAAAAAATw/TSpBAFRPTRg/s400/confidence.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259967899686921586" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SP8o2kvubTI/AAAAAAAAATo/oEKy7F2gFws/s1600-h/confidence.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SP8o2kvubTI/AAAAAAAAATo/oEKy7F2gFws/s400/confidence.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259967807833926962" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SP8ouHqsaCI/AAAAAAAAATg/B-20_qv_sNw/s1600-h/confidence.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SP8ouHqsaCI/AAAAAAAAATg/B-20_qv_sNw/s400/confidence.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259967662589241378" border="0" /></a><br />Ενας χαρακτηρισμος που μας "ακολουθει" εμας τους ομοφυλοφιλους ,ειναι αυτος του "ψωνιου".Και εμεις τον τιμουμε ,με το παραπανω τον χαρακτηρισμο αυτο.Ισως ειναι η γυναικεια ματαιοδοξια που λαμβανει χωρα σε αντρικο σωμα που προκαλει.Ειναι γεγονος παντως οτι οι περισσοτεροι γκει παιρνουν πολυ περισσοτερες ωρες μπροστα στο καθρευτη απο τον αντιστοιχο στρεητ αν και τα μεγεθη τεινουν στο να εξισωθουν.<br />Οπως ειπα και παραπανω ,οι πιο πολλοι το αποδιδουμε στη γυναικεια ψυχολογια που κουβαλαμε μεσα μας και κατ'επεκτασιν και στη ματαιοδοξια που διακρινει το φυλο αυτο.Αν και δεν θα απορριψω την εξηγηση αυτη ,εγω εχω σκεφτει και ενα αλλο λογο για τον οποιο ειμαστε ψωνια..Η ελλειψη αυτοπεποιηθησης.Ειναι αρκετα γνωστο ,οτι οταν καποιος νιωθει ανασφαλης ,μπορει να επιστρατευσει μια δυναμικη περσονα για να κρυψει την ανασφαλεια του αυτη.<br />Και θα αναρωτηθει καποιος,"Μα γιατι οι ομοφυλοφιλοι να ειναι περισσοτερο ανασφαλης απο τους ετεροφυλους?"΄.Αν και τιποτα δεν ειναι κανονας,πιστευω οτι η απαντηση βρισκεται στην εφηβεια μας,η οποια διαφερει αρκετα απο των ετεροφυλων.Και αυτο για τους απλουστατους λογους,οτι ειτε ομορφος ειτε ασχημος δεν εχεις τις ευκαιριες να φλερταρεις και να ερωτευτεις με ανταποκριση.Αντιθετως αναγκαζεσαι να καταπιεζεις τα συναισθηματα σου ,να υποκρινεσαι και γενικως να μην ζεις οτι ζει η υπολοιπη ομαδα.<br />Το αποτελεσμα αυτης της εφηβειας,ειναι μια εσωτερικευμενη ανασφαλεια που μετατρεπεται σε "λανθανουσα" αυτοπεποιθηση.Το δυστυχημα στην ολη υποθεση ειναι οτι οταν τελικα μας δινεται η ευκαιρια να ζησουμε οσα χασαμε,γινομαστε σνομπ και υιοθετουμε μια σταση ντιβας ελπιζοντας οτι ετσι θα μας προσεξουν και θα πεφτουν σαν τα κοτοπουλα στα ποδια μας.Δυστυχως οι περισσοτερες "Ντιβες"καταληγουν απλα μονες τους,μια τραγικη φιγουρα της αλλοτε ακτινοβολουσας προσωπικοτητας τους.<br />Θα μου πειτε ,"Ειναι κακο να εισαι μονος σου?".Φυσικα και οχι.Συνηθως ομως οταν κανουμε τις ντιβες και τα ψωνια,το κανουμε γιατι αποζητουμε απεγνωσμενα την προσοχη των αλλων ,χωρις ομως να τους επιτρεπουμε να μας πλησιασουν.Στο τελος η πλειοψηφια βαριεται και φευγει.<br />Την επομενη φορα που θα συναντησετε ενα ψωνιο,που ζητα απεγνωσμενα την προσοχη σας,απλα γυριστε του την πλατη.Αλλωστε εσεις ειστε πολυ καλυτερη σκυλα απο αυτον!!!<br /><br />Υ.Γ.:Θα ηθελα πολυ την γνωμη σας πανω στο θεμα ειτε ειστε ψωνιο ειτε οχι.Σιγουρα ολοι μας ειμαστε και τα 2 καποιες φορες.<br />Υ.Γ.2:Ασχετο,ειδα συνεντευξη της Αννας Βισση ,πως κρατιεται τοσο νεα αυτη η γυναικα .Η Μαντονα μπροστα της μοιαζει με εβδομηνταρα...<br />Υ.Γ.3:Xαμογελατε και λιγο,ολο μες στην καταθλιψη ειστε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-4821162086157536293?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-27570171983917857652008-10-14T06:01:00.000-07:002008-10-14T06:31:57.113-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SPSfNxyrUyI/AAAAAAAAATI/cNOqKHVUvAw/s1600-h/kindness.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SPSfNxyrUyI/AAAAAAAAATI/cNOqKHVUvAw/s400/kindness.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257001724101219106" border="0" /></a><br /> Αυτο το θεμα μπορει να φανει ανιαρο ή και ασημαντο μιας και εχουμε ταυτισει το σημαντικο και το ενδιαφερον με καταστροφολογιες,ατελειωτα καταθλιπτικα ποιηματα κτλ.Εχετε σκεφθει ποτε οτι νομιζουμε οτι η καταθλιψη ειναι το περιθωριο ενω στην πραγματικοτητα οι χαρουμενοι ανθρωποι ειναι στην πραγματικοτητα οι ξεχωριστοι και σπανιοι?<br /> Επειδη οδευω στο να ξεφυγω απο το θεμα ,επανερχομαι.Ειχα παει στο σουπερ μαρκετ προσφατα και καθως εβγαινα δινω τα ρεστα που περισσεψαν σε μια κοπελια που ζητουσε ελεημοσυνη.Εβγαινε και μια κυρια εκεινη τη στιγμη και βλεποντας την κινηση μου αυτη ,μου λεει "Παλικαρι μου ,μην τους πιστευεις.Ψεματα σου λενε .Οι γυφτοι ειναι πολυ πλουσιοι και ζουνε μες στο χρυσαφι."Η κοπελια δεν μιλησε .Εγω της εξηγησα πως δεν με ενδιαφερει ,απλα νιωθω την αναγκη να βοηθησω.Και αναστεναξε μονολογωντας οτι θα με πιανουν κοτσο στη ζωη μου.<br /> Μετα απο αυτο το σκηνικο αρχισα να σκεφτομαι για την καλοσυνη.Νομιζω οτι οι περισσοτεροι ανθρωποι ,εστω και συνειδητα πιστεουν οτι ειναι καλοι ανθρωποι.Και οταν κανουν κατι που ερχεται σε αντιθεση με τους κανονες ηθικης τους,το δικαιολογουν καπως μες στο μυαλο τους.Αυτο οφειλεται,οσο και περιεργο να ακουγεται,στο αισθημα της επιβιωσης που εχουμε.Για να επιβιωσουμε κουβαλωντας τις επιλογες μας πρεπει να τις δικαιολογουμε.<br /> Ετσι και με την καλοσυνη.Εχουμε παψει να ειμαστε συνειδητα καλοι με τους αλλους και να δειχνουμε καλη διαθεση ,προφασιζομενοι οτι ζουμε σε ενα πολυ σκληρο κοσμο και οτι οποιος ειναι καλος ειναι και αδυναμος ,αρα δεν θα προκοψει..Ειναι γνωστη η φραση "Ο καλος ,καλο δεν εχει..".Ετσι ειτε συνειδητα ειτε υποσυνειδητα εχουμε συνδεσει τον καλο ανθρωπο με τον αγαθο και κουτο ανθρωπο που ολοι τον κανουν οτι θελουν.<br /> Εδω πρεπει να ξεκαθαρισω κατι.Η πιο ευκολη πραξη καλοσυνης κατα τη γνωμη μου ειναι αυτη που απευθυνεται σε ενα ξενο,οπως η πραξη ελεημοσυνης μου που περιγραφω πιο πανω.Το δυσκολο ειναι να φερθεις καλα σε κοντινους ανθρωπους σου.Ναι καλα ακουσατε.Σε μια φιλια ή σχεση ειναι πολυ δυσκολο να φερθουμε καλοσυνατα και χωρις εγωισμο ειδικα οταν ο αλλος δεν μας εχει φερθει καλα.Και αυτο γιατι οσο πιο δυνατη ειναι η σχεση μας με καποιο ατομο τοσο πιο πολυ μας πονα το να μην μας φερεται καλα.<br /> Η πραγματικοτητα ειναι διαφορετικη ομως.Η καλοσυνη δεν ειναι ενδειξη αδυναμιας.Τουναντιων ειναι αισθημα δυναμης και αυτοπεποιηθησης.Και το παραδειγμα το αντλω απο τον ιδιο μου τον εαυτο .Οταν νιωθω καλα με τον εαυτο μου και με τη ζωη μου,δεν βρισκω ποτε λογο να ειμαι κακος με τους αλλους ,απομακρος και δυσπροσιτος.Οταν δεν νιωθω καλα,οτανμε βασανιζουν αμφιβολιες για μενα και για τις πραξεις μου τοτε ειναι που βαζω ενα προσωπειο και κρυβομαι πισω απο αυτο.<br /> Κλεινοντας θελω να πω,οτι το συμπερασμα που μπορω να βγαλω απο αυτες τις σκεψεις ειναι οτι μια πραξη καλοσυνης ειναι 1 φορα καλη για αυτον που την εφαρμοζουμε και 1000 φορες καλη για τον ιδιο μας τον εαυτο..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-2757017198391785765?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-51948955058576865782008-10-04T22:54:00.000-07:002008-10-04T22:56:48.030-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SOhW5ehIe7I/AAAAAAAAATA/IS5KwctaFq8/s1600-h/rune.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SOhW5ehIe7I/AAAAAAAAATA/IS5KwctaFq8/s400/rune.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253544510772247474" border="0" /></a>Mπορείτε να απαντήσετε όσοι θέλετε,και ότι θελετε....Οσο πιο πολλοι τοσο το καλυτερο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-5194895505857686578?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-27574468126451825042008-09-30T15:23:00.000-07:002008-09-30T15:55:55.094-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SOKt51qP9_I/AAAAAAAAASY/4bIo4TeIjQo/s1600-h/WDYS_stick_figures.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SOKt51qP9_I/AAAAAAAAASY/4bIo4TeIjQo/s400/WDYS_stick_figures.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251951324635854834" border="0" /></a><br /> Με αφορμη τη συγκεντρωση που εγινε εξω απο τη Βουλη και διαφορα δοκιμια που διαβασα για τα δικαιωματα πανω στην ισοτητα με εκαναν να ανακαλυψω μια πτυχη του θεματος αυτου στην οποια δεν ειχα αφιερωσει και πολλη σκεψη..<br /> Αρχισα να παρατηρω οτι οι ανθρωποι εχουν(-εχουμε) μπερδεψει την ισοτητα με την αφομοιωση.Σιγουρα πολλοι θα διαφωνειτε με την προταση αυτη ,αυτη τη στιγμη.Και ομως αν κοιταξουμε τη συμπεριφορα μας ,θα ανακαλυψουμε οτι κατι τετοιο οχι απλα συμβαινει,αλλα πολλες φορες αποτελει το κινητηριο επιχειρημα μας...Αυτο φαινεται στα εξης ακολουθα επιπεδα της ζωης μας και των επιχειρηματων μας ως ομοφυλοφιλοι που διεκδικουν την ισοτητα...<br /><ul><li> Τονιζουμε οτι ολοι ανθρωποι ειμαστε και εχουμε τα ιδια δικαιωματα.Προσπαθουμε να τους πεισουμε οτι ειμαστε ιδιοι στην συμπεριφορα και οτι οι κακιασμενες και τραγελαφικες αδερφες τις τηλεορασης ουδεμια σχεση εχουν με την πραγματικοτητα,αντιθετως ακομη και εμεις ντρεπομαστε για αυτες...</li><li>Μεσα στην γκει κοινοτητα εχουμε προσδωσει πολλη μεγαλυτερη αξια σε οτι ειναι straight looking και κατ'επεκτασιν και normal looking.</li><li>Προσπαθουμε να διεκδικησουμε δικαιωματα οπως ο γαμος κτλ τα οποια ειναι καθαρα ετεροκανονικοι θεσμοι που θεσπιστηκαν για την ικανοποιηση αλλων αναγκων.Δεν λεω να μην κυνηγουμε δικαιωματα οπως το συμφωνο συμβιωσης αλλα δεν παυει να ειναι ενα επιχειρημα για το παρον ποστ.</li><li>Αποτινασουμε απο πανω μας,την γκει ταμπελα ,θεωρωντας οτι μας περιοριζει και οτι γκετοποιουμαστε.Αρνουμαστε ή νιωθουμε ενοχικα να συμμετεχουμε στη διαμορφωση μιας ομοφυλοφιλικης κουλτουρας ή στο να ειμαστε κομματι μιας κοινοτητας διαφορετικης αλλα παντα ισης...</li><li>Εχει τυχει να μου πουν,οτι ειναι ασχημο να κανω παρεα μονο με γκει ατομα γιατι δν ειναι καλο να γκετοποιουμαι κτλ ,κατι που το θεωρω απολυτη βλακεια μιας και πολλη στρεητ δεν εχουν γκει φιλους αλλα κανεις δεν φαινεται να πιστευει οτι περιοριζονται.<br /></li></ul> Τα παραπανω επιχειρηματα ειναι λιγα που σκεφτηκα αυτη τη στιγμη..Εστω και υποσυνειδητα ολοι μας εχουμε πεσει και πεφτουμε σε αυτη την παγιδα...Θυμαμαι μικρος που ειχα δει μια παιδικη ταινια ,που για να περασει το θεμα της ισοτητας εβαζε ενα απο τους χαρακτηρες του να λεει οτι πρεπει να κοιταμε αυτα που μας ενωνουν και οχι αυτα που μας χωριζουν.Σιγουρα αυτο ειναι σωστο με την προυποθεση ομως οτι δεν ξεχναμε και καποια στοιχεια της ταυτοτητας μας...<br /> Ισως το λαθος μας ειναι οτι δεν μπορουμε να διαννοηθουμε οτι μπορουμε να ειμαστε ισοι με ανθρωπους που διαφερουν και οτι μονο οταν βρουμε κοινα σημεια μπορουμε να τους εξισωσουμε.Αυτο ειναι μεγα λαθος κατα τη γνωμη μου.<br /> Τελος,εγραφε ενας μπλογκερ στο μπλογκ του οτι σιχαινεται την ιδεα οτι ειμαστε εμεις και αυτοι.Γιατι δεν ειμαστε εμεις και αυτοι...Σιγουρα συμφωνω εν μερει με την αποψη του,αλλα δεν μπορω παρα να θεωρησω οτι πεφτει στο ιδιο λαθος που πεφτουμε ολοι μας,οτι για να ειμαστε ισοι πρεπει να ειμαστε ιδιοι....Sorry but that shouldn't be the case....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-2757446812645182504?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-39090804661558133952008-09-18T01:51:00.000-07:002008-09-18T03:39:20.078-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SNIqrLkYE2I/AAAAAAAAASI/2XI7vKkFq8w/s1600-h/sunlight.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SNIqrLkYE2I/AAAAAAAAASI/2XI7vKkFq8w/s400/sunlight.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5247303437168153442" /></a><br /> Πολλες φορες εχω την αισθηση οτι εχω αλλαξει πολυ σε σχεση με το παρελθον και αλλες φορες οτι παραμενω ιδιος.Κοιταζω και τους ανθρωπους γυρω μου.Υπαρχουν ανθρωποι 19 χρονων που ειναι πολυ ωριμοτεροι απο τριανταρηδες..Και το αντιθετο βεβαια...Καθως μεγαλωνουμε ερχομαστε αντιμετωποι με διαφορες καταστασεις.Τις περισσοτερες φορες δεν τις ξεπερναμε αλωβητοι.Καθε δυσκολια μας αφηνει τα δικα της σημαδια...<br /> Το οξυμωρο της ολης υποθεσης ,τουλαχιστον κατα μαθηματικη λογικη,ειναι οτι με τις εμπειριες που συλλεγουμε θα επρεπε να αναπτυσουμε διαφορα οπλα με τα οποια να συνεχιζουμε τις ζωες μας σοφοτεροι ,αποφευγοντας ετσι καποιες κακοτοπιες που μας συνεβησαν παλαιοτερα..Προφανως δεν χρειαζεται να εχεις ζησει και πολυ για να καταλαβεις οτι κατι τετοιο δεν ισχυει.Στην πραγματικοτητα οι ανθρωποι πεφτουμε στα ιδια λαθη ξανα και ξανα,γεμιζοντες ετσι με στοιβες απο λαθη το ιστορικο μας...Ετσι δεν μπορω παρα να αναρωτηθω:<br /> "Αν τα λαθη μας ειναι εμπειριες,και απο τις εμπειριες μαθαινουμε,μηπως τοτε μενουμε στην ιδια ταξη?"<br /> Βιβλια ,εκπομπες,ψυχολογοι προσπαθουν να μας αλλαξουν πορεια προς την ευτυχια.Στην πραγματικοτητα ομως οτι και να κανουν αν εμεις οι ιδιοι δεν θελουμε την αλλαγη τοτε αυτη δεν συμβαινει παρα μονο σε εξαιρετικες περιπτωσεις.Αλλα και οταν το θελουμε,αρκει αυτο για να αλλαξουμε?Θελω να πιστευω οτι γινομαι καλυτερος,και οτι μαθαινω απο τα λαθη μου εστω και αν ξαναπεφτω σε αυτα.Αλλιως ποιο το νοημα???Αν δεν μαθαινουμε και δεν θελουμε να γινομαστε καλυτεροι τοτε δεν ειναι λιγο σπαταλη το να ζουμε??Οχι δεν σας λεω να αυτοκτονησετε ,απλα καθε φορα που μας συμβαινει κατι κακο ,να μην το αποδιδουμε στη μοιρα αλλα να κανουμε και μια ενδοσκοπηση και να μαθαινουμε κατι απο αυτο .Σιγουρα θα κανακανουμε τα ιδια λαθη..<br /> Το περιεργο ειναι οτι πολλες φορες δεν ειμαστε μονο εμεις που δεν μπορουμε να δεχτουμε οτι εχουμε βελτιωθει...Αλλα και οι γυρω μας εχουν ενα προβλημα να δουν την εξελιξη μας.Και ειδικοτερα οταν οι ιδιοι νιωθουν οτι εχουν μεινει στασιμοι...Η εξελιξη βεβαια δεν ειναι συνωνυμη με την ηλικια.Θα ελεγα οτι ταυτιζεται περισσοτερο με την δικη μας θεληση να κυνηγαμε την εξελιξη.Ετσι με σιγουρια μπορω να πω οτι εχω αλλαξει και πλεον τα ιδια προβληματα τα αντιμετωπιζω με διαφορετικο τροπο .Μπορει μετα απο 2 χρονια να εχω αλλαξει τελειως αλλα για να φτασω εκει πρεπει να αναγνωρισω το εδω που βρισκομαι τωρα...<br /> Το μυστικο ομως ειναι να μην απογοητευεσαι,να κοιτας τις δυναμεις και τις αδυναμιες σου και να τις χρησιμοποιεις καταλληλα...Και οταν τα πραγματα ειναι πολυ σκουρα κοιτα τον κοσμο γυρω σου.Τους ανθρωπους,τη φυση κτλ Ισως το μεγαλυτερο μαθημα που εχω αποκομισει απο τη ζωη μεχρι τωρα ειναι οτι ολα ειναι τοσο ευκολα,που απλα εμεις τα δυσκολευουμε...Το σωστο ειναι παντως να κοιταμε παντα προς τον ηλιο και να χαμογελαμε συχνα.Αυτο κανω εγω....<br /><br />Υ.Γ.:Επειδη θα ακολουθησει σχετικο ποστ,για πειτε μου εσεις πως ριχνετε χυλοπιτα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-3909080466155813395?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-39832976947973759512008-09-13T18:11:00.000-07:002008-09-13T18:13:12.658-07:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/qHiqpLfCBqk&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/qHiqpLfCBqk&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br />Για να μην ξεχνούμε ότι η ζωή όντως ειναι μία βόλτα....<br /><br />Ιανουάριος 1996<br /><br /><br />- Δεν το πιστεύω ότι πραγματικά θα μπορούσες να κρατηθείς μακριά από τη σκηνή για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα που λες…<br />- Αλήθεια σου λέω, περνάω πάρα πολλές ώρες τον τελευταίο καιρό στην κρεβατοκάμαρα μου (γέλιο) και το απολαμβάνω! Θέλω λίγο να χαζέψω έξω στο δρόμο, να φλερτάρω, να δω φίλους, να ταξιδέψω, να ασχοληθώ λίγο με την πάρτη μου…<br />- Κι ο κόσμος σου τι θα κάνει;<br />- Να του λείψω λιγάκι…να με επιθυμήσει…καλό θα του κάνει<br />- Ελπίζω όχι για πολύ…αλήθεια θέλεις να μετακομίσεις από τη Στησιχόρου μετά από τέτοια ανακαίνιση;<br />- Ξέρεις πόσο το αγαπώ αυτό το σπίτι...τον τελευταίο καιρό πραγματικά όμως κάτι δεν μου κάθεται καλά…εκτός από την κρεβατοκάμαρα (γέλιο)…θέλω όμως κοντά μου τη Νότα και τη Νιτσά και καταλαβαίνεις πως ένα τέτοιο σπίτι θέλει πολύ ψάξιμο…ίσως τώρα που θα έχω χρόνο να το πάρω απόφαση…τον τελευταίο καιρό έχω μια τάση προς τη θάλασσα…Βάρκιζα, Γλυφάδα…κατεβαίνω με τον Κωστάκη συχνά…<br />(Παύση καθώς μεγεθύνει το περίγραμμα των ματιών.)<br />- Έχει ενδιαφέρον πολύ αυτό με τον καθρέφτη που κάνεις με τους ανθρώπους…<br />- Ποιό;<br />- Να, δηλαδή όταν κάθεσαι εδώ σου αρέσει να τους μιλάς μέσα από τον καθρέφτη…σπάνια τους κοιτάς μέσα στα μάτια…σαν να έχεις ανάγκη να ελέγχεις απόλυτα το είδωλό σου μέσα από τον καθρέφτη εκείνη την ώρα…<br />- Δεν το έχω σκεφτεί αυτό…τώρα που το λες…(διορθώνει το μολύβι στα χείλη της) μπορεί να έχεις δίκιο…<br />- Στην κρεβατοκάμαρα για παράδειγμα…<br />- Κόλαση…πραγματικά… μου αρέσει πολύ όταν ξυπνάω να μπορώ εύκολα να έχω πρόσβαση σε αυτό που λέμε εικόνα…<br />- Που κρύβεις καλά φυλαγμένη εκεί μέσα…θυμάμαι πάντα αυτή την «εικόνα» σου μεσημέρι με φαρδιά διάφανη πουκαμίσα στην κουζίνα… χωρίς μακιγιάζ…δεν θυμάμαι να έχεις αφήσει άνθρωπο να δει αυτό το «είδωλο του καθρέφτη» να ανοίγει τα πρωινά βλέφαρα του στο φως της μέρας<br />- κοίτα… αυτό το κρατάς πάντα δώρο για εκείνον μόνο που σε παίρνει αγκαλιά και σε αποκοιμίζει γλυκά με ένα τραγούδι…τα βράδυα<br />- Ποιο τραγούδι;<br />- τα ήσυχα βράδυα…βέβαια (σφυρίζει)<br />- ερωτευμένη;<br />- (Γέλια) δεν έχω απαντήσει ποτέ στον εαυτό μου αν υπήρξα ερωτευμένη…πέρασα και περνάω καλά…για την ακρίβεια ερωτευμένη έχω υπάρξει πραγματικά μόνο με τη σκηνή, την πρόβα, τα φώτα… πολλές φορές (γέλιο)…Φέτος στη «Μελωδία» πραγματικά εκπλήσσομαι με τον κόσμο που έρχεται στο θέατρο και μετά το τέλος της παράστασης έρχεται στο καμαρίνι…όλοι βλέπουνε την παλιά Αλίκη του Φίνου και του Δημήτρη Παπαμιχαήλ…ρίχνω λοιπόν κλεφτά ματιές…ξέρεις στον καθρέφτη έξω από το καμαρίνι…και λέω μπα Αλίκη μην τους πιστεύεις…η Αλίκη αυτή έχει μεγαλώσει παιδιά… και της αρέσει που έχει μεγαλώσει…αφήστε την να μεγαλώσει και πείτε της πως τώρα που μεγάλωσε σας αρέσει πιο πολύ…<br />- λες ψέματα…<br />- αλήθεια λέω…νομίζω καμιά φορά πως έχω κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος στην ζωή μου…<br />- ποιό;<br />- το κοριτσάκι με τα σπίρτα δεν μεγάλωσε…δεν το άφησα να μεγαλώσει…<br />- μα το κοριτσάκι με τα σπίρτα…<br />- πέθανε…(χτυπάει ξύλο) δεν θα το πιστέψεις αυτό που θα σου πω…κι εύχομαι να μην είναι αλήθεια (γέλιο)…όταν φεύγω από τη σκηνή φέτος και κατεβαίνω κάτω στον κόσμο κατά τη διάρκεια της παράστασης…που η Μαρία δηλαδή φεύγει από το σπίτι… δύο πράγματα με ενοχλούν…τα αδιάκριτα εξεταστικά εκείνα βλέμματα που ρωτούν την ηλικία μου… που καταμετρούν τις ρυτίδες μου και μια αλλόκοτη καμιά φορά αίσθηση…<br />- τι αίσθηση;<br />- δεν ξέρω…ότι θα φύγω…φεύγω…άστο (Τηλεφωνάει στην Αλέκα στο ταμείο…Είναι εκνευρισμένη γιατί καθυστερούν να της δώσουν πρώτο κουδούνι…περιμένουν ένα πούλμαν με θεατές από τη Θήβα. Η πλατεία γεμάτη…Μου ζητάει τσιγάρο) δεν τον κατεβάζω…(τραβάει την επιδερμίδα στις άκρες των αυτιών)…έχω χαλαρώσει εδώ λιγάκι…ε; δεν φαίνεται;<br />- δεν φαίνεται…<br />- πώς δεν φαίνεται;<br />- κάτω στην πλατεία δεν φαίνεται…<br />(Κλείνει τα μάτια λίγο. Παίρνει μαντηλάκια και ξεβάφει πρόσωπο, μάτια, χείλη. Μπαίνει η Νότα. Νεύρα. Της δίνει μολύβι. Η Αλίκη έχει μετατραπεί τώρα σε ένα δύστροπο μικρό κοριτσάκι. Λέει στην Άντα να δώσουν πρώτο κουδούνι. Δεν της αρέσει να περιμένει ο κόσμος στην πλατεία τόση ώρα. Έρχονται να της δώσουν ένα φιλί δυο μικροί της παράστασης. « Γειά σας κυρία Αλίκη..»)<br />- Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια…μη φύγεις …μείνε να επιστρέψουμε μαζί μετά στο σπίτι..<br />( Βγαίνει στη σκηνή. Τα χειροκροτήματα φτάνουν μέσα. πάω και την χαζεύω από μια γωνία του σκηνικού του Πάτσα .Φώτα. Η κυρία Αλίκη του Φίνου και του Δημήτρη Παπαμιχαήλ επί σκηνής. Μπαινοβγαίνει στο καμαρίνι. Αλλάζει. Στο διάδρομο διορθώνει κάτι στο κοστούμι του Γαλανού. Χαϊδεύει το κεφάλι της Άριελ Κωνσταντινίδη. Η παράσταση τελειώνει. Έξω από το καμαρίνι μαμάδες και παιδιά. Πολλά παιδιά. Αγόρια και κορίτσια. Η Άντα υπομονετικά πίσω από το «Αλικάκι τους» μοιράζει τα τυπωμένα αυτόγραφα πάνω στις φωτογραφίες του Κλεισθένη. Περνάει η Ελευθερία η Ντεκώ. Για ένα γεια. Διώχνει τη Νότα σπίτι. Ανηφορίζουμε προς Πλατεία Κολωνακίου. Περασμένα μεσάνυχτα…Στην πλατεία συναντάμε τη Μαλβίνα Κάραλη. «Θα σε πάρω τηλέφωνο φιλενάδα αύριο. Έρχεται ο Διονύσης από το βουνό. Βιάζομαι τώρα…». «Φοβάται το καϋμένο μην της τις βρέξει πάλι …τη ζηλεύει». Το κινητό στην τσάντα χτυπάει. Κώστας. Δεν απαντάει.)<br /><br />- Στους άντρες δεν πρέπει να δίνεις πολύ αέρα… κακομαθαίνουν… διαθέσιμη όσο κι όποτε θέλω εγώ αγοράκι μου…<br />( Τα βλέμματα θαμώνων της πλατείας επάνω της. Βγάζει από την τσέπη το μικρό κομπολογάκι. Μου δείχνει με χαρά μικρού παιδιού στη βιτρίνα τις γόβες που έκλεισε σήμερα το απόγευμα.)<br />- Έχεις πάντως ένα φετίχ με τα παπούτσια…<br />- Είναι κακό γιατρέ μου; Λευτέρη… Λευτέρη<br />(Φωνάζει στο Λευτέρη Βογιατζή που ανεβασμένος πάνω στο παπί του χαζεύει τις βιτρίνες της Πατριάρχου Ιωακείμ…)<br />Λ.Β.: Α…Αλίκη…Δεν σε γνώρισα…Καλέ άρχισα να έχω μυωπία…<br />- Να πας να κοιταχτείς… (Γέλιο) Χρυσό μου…(Του πιάνει τρυφερά το μάγουλο) Εσένα σε αγαπάω πολύ…Το ξέρεις ε;<br />Λ.Β.: Κι εγώ σε αγαπάω Αλίκη<br />- Και ξέρεις ότι σε περιμένω…<br />Λ.Β: Μη με τσακίζεις τώρα…<br />- Εγώ αλήθεια σου λέω…<br />Λ.Β.: Θα ‘ρθω…θα ‘ρθω…Πάω τώρα γιατί με περιμένουν κι έχω αργήσει…<br />- Να προσέχεις χρυσό μου… ( Ο Λ. Β. φεύγει. Γλυστράει με το μηχανάκι δίπλα σε ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο. Του παίρνει τον καθρέφτη. Κάπου κάποιος φωνάζει δυνατά « Πρόσεχε μαλάκα». Η Αλίκη βάζει τα γέλια.). Αυτός ο άνθρωπος είναι τεράστιο ταλέντο… αλλά μην το πεις πουθενά… αυτός ο αληθινά τρελός….(Χτυπάει το τηλέφωνο πάλι. Το απενεργοποιεί.)<br />- Είπα αύριο… το αύριο είναι αύριο… δεν αλλάζει<br />( Την πλησιάζει ένα αγοράκι με χαρτομάντηλα. Του δίνει ένα πεντακοσάρικο.)<br />- Να πας να φας λουκουμάδες… εντάξει;<br /><br />( Ο μικρός της βγάζει τη γλώσσα και χάνεται τρέχοντας στην Καψάλη. Από τη βεράντα της Λούλας Αναγνωστάκη και του Γιώργου Χειμωνά ακούγεται Nina Simone “ Wild is the wind”. )<br /><br />- Ξέρεις τι θα ήθελα τώρα;<br />- Τί;<br />- Να ήξερα πραγματικά πόσο διαρκεί ένα αύριο…<br />- Μόνο εσύ μπορείς να απαντήσεις Αλίκη Βουγιουκλάκη<br />( Στέκεται μπροστά σε μια βιτρίνα. Κοιτάει πάλι το είδωλο αντικατοπτριζόμενο.)<br />- Πρώτη φορά στη ζωή μου δεν έχω αποφασίσει ακόμα τι ρόλο θα παίξω του χρόνου…<br />- Καλά εσύ δεν έλεγες…<br />- Θα ξεκουραστώ…Ναι αλλά..<br />- Να πας το ταξίδι…<br />- Ναι…( Χαμογελάει). Να έρθω απόψε να κοιμηθώ σπίτι σου;<br />- Στο υπόγειο;<br />- Στο υπόγειο…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-3983297694797375951?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-46374005310702232872008-09-09T21:19:00.000-07:002009-08-29T05:44:33.696-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SMdLOMdGhPI/AAAAAAAAARc/xHVV2BykTcQ/s1600-h/S1NGLE.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SMdLOMdGhPI/AAAAAAAAARc/xHVV2BykTcQ/s400/S1NGLE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244242998329771250" border="0" /></a><br /><br /><br /> Άναψε ένα τσιγάρο,ρούφηξε μια τζούρα και άφησε το καπνό να θολώσει το μυαλό του.Κοίταξε τους 2 φίλους του και τα αγόρια τους...Συζητούσαν δυνατά γύρω απο το τραπέζι.Φαίνοταν ενθουσιασμένοι.Και γιατί να μην ήταν άλλωστε.Επιτέλους είχε εγκριθει ο νομος περι υιοθεσιας παιδιων απο γκει ζευγαρια στην Ελλαδα.Τεσσερα μολις χρονια μετα την θεσμικη κατοχυρωση των γκει γαμων,η ισοτητα φανταζε πιο κοντα απο ποτέ.Η κοινωνια βεβαια ηθελε ακομη τον χρονο της,αλλα που θα πηγαινε θα αλλαζε και αυτη.<br /> Δεν συμμετειχε στις συζητησεις τους σχεδον ποτε πλεον.Και γιατι να το κανει .Ο ιδιος ουτε καν σταθερο γκομενο δεν ειχε.Δεν εβρισκε αυτον τον ενα ,τον πριγκηπα του παραμυθιου,που θα τον οδηγουσε στην ευτυχια.Το μυαλο του “ετρεξε”στο παρελθον.Θυμηθηκε τοτε,πριν 15 ολοκληρα χρονια οταν πρωτοπατησε το ποδι του στην Αθηνα.Ενα τρομαγμενο επαρχιωτοπουλο.Στη σχολη γνωρισε τον Νικο ,τον 1ο κολλητο του.Σχεδον αμεσως δεσανε και πολυ γρηγορα ομολογησαν τις σεξουαλικες τους προτιμησεις.Προσπαθησαν να τα βρουνε στο ερωτικο αλλα δεν τους βγηκε οποτε παρεμειναν φιλοι.Δεν πατησαν σχεδον καθολου στο 1ο ετος της σχολης.Ηταν απασχολημενοι με το να γνωρισουν την γκει ζωη.Σε μια απο τις εξορμησεις τους γνωρισαν τον Νοτη.Ο Νικος του ζητησε φωτια ,και γρηγορα οι 2 τους κατεληξαν στο κρεβατι.Αλλα ουτε και σε αυτους υπηρξε τρομερη ερωτικη χημεια.Αλλα διαπιστωσαν οτι ως φιλοι ταιριαζαν αψογα...Ετσι δεσανε.Τρια συνομηλικα αγορια διαφορετικα μεταξυ τους που δενανε ομως τοσο αρμονικα.<br /> Εγιναν αχωριστοι.Ποσες φορες ηταν ο ενας εκει για τον αλλο.Ολα μαζι τα εκαναν.Μαζι στις εξορμησεις,μαζι στις αποκαλυψεις στους γονεις και στους συμφοιτητες.Μαζι στις διακοπες καθως και στον γκει ακτιβισμο.Ηταν απο τα πιο ενεργα μελη της κοινοτητας.Οταν κατοχυρωθηκε πλεον απολυτα ο γκει γαμος στην Ελλαδα ηταν μια στιγμη οροσημο για αυτους οχι μονο ως γκει αλλα και ως παρεα.Μαζι ειχαν στηριξει τον αγωνα για τα δικαιωματα με σημαντικη συνεισφορα σε αυτον.Ειχαν θυσιασει πολλα οποτε αυτο σημαινε κατι παραπανω.Συλλογιστηκε τις αμετρητες ερωτικες απογοητευσεις τους,και τη ζεστασια που ενιωθαν οταν βρισκονταν και οι 3 τους.Ενιωθαν ανικητοι και αχωριστοι.Μεχρι που...<br /> Ο Νοτης ηταν ο εξαλλος της παρεας.Καθε βραδυ και με διαφορετικο γκομενο.Ειχε τρομερη αυτοπεποιηθηση και γιατι οχι αλλωστε?Ηταν ομορφος και το γνωριζε.Ειχε τη καταπληκτικη ικανοτητα να ειναι καλος σε ολα χωρις εμφανη κοπο και προσπαθεια.Δεν χρωστουσε ποτε μαθηματα και καθε βραδυ ξενυχτουσε στο γκαζι.Δυο φορες ειχε μαλωσει με τον Νοτη.Και οι 2 φορες οφειλοταν στη συνηθεια του Νοτη να κοιμαται με τους πρωην των φιλων του.Τον ειχε συγχωρεσει ομως γιατι ηταν καλος φιλος και αληθινο στηριγμα εκει που χρειαζοταν .Σαν χθες του φαινεται που ο Νοτης τους γνωρισε τον Γιαννη..ασχετα αν εχουν περασει 5 χρονια.Αυτος και ο Νικος εμειναν αφωνοι.Δεν τους ειχε γνωρισει ποτε γκομενο πριν.Ηξεραν οτι ηταν κατι σημαντικο.Και ηταν.Παρατηρησε με ποση λατρεια κοιτουσε ο Γιαννης τον Νοτη.Φαινοταν πραγματικα ευτυχισμενοι....<br /> Ο Νικος ηταν το ακριβως αντιθετο του Νοτη.Ρομαντικος ,ευαισθητος συνεσταλμενος.Εψαχνε παντα τον εκλεκτο της καρδιας του .Τον ενα και μοναδικο ,αυτον στον οποιο θα εδινε και θα επενδυε τα παντα.Χαμογελασε ....σκεφτηκε ποσες φορες ειχε πιαστει κοροιδο.Αλλα το καλο με το Νικο ηταν οτι δεν απογοητευοταν ποτε.Ηλπιζε οτι καποια μερα θα βρει αυτον που ψαχνει.Η γνωριμια του Νικου με τον Βασιλη εγινε σε ενα καραβι που ταξιδευε απο Κρητη για Αθηνα.Η Κρητη ηταν η πατριδα του Νικου.Ειχε παει να δει τους γονεις του και επεστρεφε στην Αθηνα.Το καραβι ηταν γεματο οποτε ο Νικος βρηκε ενα αδειο διαδρομο και καθισε πανω στην βαλιτσα του.Μετα απο λιγο ηρθε και ο Βασιλης που εψαχνε επισης ενα χωρο να κοιμηθει.Η μια κουβεντα εφερε την αλλη ,και για τις επομενες 8 με 9 ωρες συζητουσαν ασταματητα.Ε μετα απο αυτο ολα πηραν το δρομο τους.Τεσσερα χρονια τωρα δεν εχουν χωρισει ουτε λεπτο....<br /> Τεσσερα χρονια....σκεφτηκε.Η μεγαλυτερη σχεση του ηταν 8 μηνες.Εδω και 2 χρονια δεν ειχε κανει σχεση....Αρκουνταν στα πηδηματα της μιας βραδιας....<br /> “Εεεε που ταξιδευεις εσυ?”,τον ρωτησε γελωντας ο Νοτης.<br /> “Πουθενα μωρε κατι σκεφτομουν..”αποκριθηκε.<br /> “Βλεπεις αυτη τη καρέκλα?”,του φωναξε ο Βασιλης δειχνοντας μια εκτη αδεια καρεκλα στο τραπεζι.”Την εχουμε για το χζικο σου αγορι .Αντε πολυ καιρο εμεινες μονος.Τι περιμενεις?Αν πατησεις τα 40 σκουραινουν τα πραγματα...”<br /> Γελασε συγκαταβατικα.”Κι αν δεν βρω ποτε καποιον για μενα,η δεν θελω να βρω???¨,τους ρωτησε.<br /> “Ε ολο και καποιον θα βρεις,δεν μπορει.Ριξε και συ λιγο τις απαιτησεις σου και κατι θα γινει!!”,αποκριθηκε ο Νικος.<br /> “Οσο για το αν δεν θελεις να βρεις,ας τα κουφια..Ολοι θελουν καποιον διπλα τους...Ειδικα τωρα που μπορεις να κατοχυρωσεις τη σχεση σου και να χεις παιδια γιατι να θελεις να μεινεις μονο σου?”,συμπληρωσε ο Γιαννης.<br /> Τους κοιταξε χαμογελωντας.Αποκριθηκε οτι ειναι κουρασμενος και επρεπε να φυγει.Χαιρετηθηκανε και εγκατελειψε την παρεα τους.Βγαινοντας απο το σπιτι,τον χτυπησε το τσουχτερο κρυο του Γεναρη..Καθως περπατουσε στους ερημους δρομους της Αθηνας ,διαπιστωσε οτι δεν γνωριζε πλεον τον Νικο και τον Νοτη που αγαπησε.Ηταν διαφορετικα ατομα.Ειχαν κανει οικογενειες,σε ,λιγο καιρο θα αποκτουσαν παιδια.Δεν ταιριαζε μαζι τους.Αν και εκαναν συγκινητικες προσπαθειες να τον ενταξουν στις ζωες τους,γινοταν πλεον εμφανες,οτι ουτε εκεινοι τον ηθελαν πραγματικα.Απλα εμεναν προσκολλημενοι στο απολιθωμα μιας δυνατης φιλιας...<br /> Θυμηθηκε και τον εαυτο του.Ο ιδιος ηταν ο εξισσοροπηστης των προσωπικοτητων του Νικου και του Νοτη.Ουτε υπερβολικα ονειροπολος αλλα ουτε και αδιστακτος κυνικος.Ονειρευοταν μια παντοτινη σχεση αλλα απολαμβανε και τις εφημερες που του παρουσιαζοταν.Τα τελευταια χρονια ομως κατι τον εμποδιζε απο το να κρατησει μια σταθερη σχεση...Δεν ελλειπαν οι ευκαιριες.Τουναντιων ειχε πολλες και ενδιαφερουσες προτασεις.<br /><br /> Και τοτε το συνειδητοποιησε...Ισως απλα καποιοι ανθρωποι δεν ειναι για σχεσεις.Ισως ειναι καλυτερο για αυτους να τρεχουν ελευθεροι ,με διαφορετικοι ταχυτητα απο τους αλλους...Διεσχισε τον δρομο,σχεδον χοροπηδωντας.Ενιωθε τοσο αναλαφρος.Αποψε θα πηγαινε Γκαζι.Αν και πλεον οι ηλικιες σπανια ξεπερνουσαν τα 27-28,αφου μεχρι τοτε ειχαν παντρευτει,δεν τον πειραζεΝαι μπορει να εμενε μονος του,μπορει να μην εβρισκε ποτε το αλλο του μισο.Αλλα δεν μπορει να νιωσει ασχημα γιαυτο...Μπορει να μην ειχε συντροφο ,να μην εκανε σχεδια για παιδια,βαφτισεις κτλ αλλα εκεινο το βραδυ εκανε το καλυτερο σεξ της ζωης του....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-4637400531070223287?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-62046663293467457152008-09-08T08:14:00.000-07:002008-09-08T08:42:35.444-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SMVHTUpNZmI/AAAAAAAAARA/l3Z7CE_ayeY/s1600-h/j0396129.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SMVHTUpNZmI/AAAAAAAAARA/l3Z7CE_ayeY/s400/j0396129.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243675738427450978" /></a><br /> Τον τελευταιο καιρο ειχα αρχισει να ερωτευομαι ενα αγορι που το γνωριζα ελαχιστα..Μου αρεσε εμφανισιακα πολυ αλλα και αυτο που εξεπεμπε ως ατομο.Σε ελαχιστο διαστημα ειχα αρχισει να τον σκεφτομαι ,και να κανω ονειρα ...Ποσο ωραια θα ηταν να ειμαστε μαζι....Ηταν τοσο καλος,τοσο ευαισθητος και ρομαντικος που με ειχε κανει να πιστεψω οτι θα ηταν ο τελειος για μενα...<br /> Μιας και δεν ειμαι τυπος που αφηνει τα πραγματα στην τυχη αποφασισα να του μιλησω.Αν και ειχα ιδιαιτερο αγχος ,καταφερα να του πω οτι τον τελευταιο καιρο νιωθω πραγματα για εκεινον και οτι μου αρεσει.Ετσι απλα.Περιμενα ανυπομονα την απαντηση του.Μου ειπε οτι δεν μπορει να νιωσει ετσι διοτι ειναι στρεητ.Δεν νομιζω οτι χρειαζοταν περαιτερω εξηγησεις.Εδειξε μια μικρη ενοχληση που μπορει να τον περασα για γκει αλλα γενικα ηταν πολυ ευγενικος.<br /> Αργοτερα την ιδια μερα, ενιωθα πολυ στενοχωρημενος και πληγωμενος.Το γεγονος οτι ηταν στρεητ ,ενω θα επρεπε, δεν με παρηγορουσε.Τα "ονειρα" που ειχα κανει για μας ειχαν καταρευσει σε μερικα δευτερολεπτα.<br /><br /> Ετσι αρχισα να σκεφτομαι για την απορριψη:<br />"Σε ενα κοσμο που προωθει την αγαπη για τον εαυτο μας,υπαρχει θεση για την απορριψη?Πως μπορεις να τα εχεις καλα με τον εαυτο σου ,οταν καποιος σε απορριπτει?"<br /><br /> Αν με παρηγορουσε το γεγονος οτι ηταν στρεητ παλι θα με εκανε εγωιστη γιατι με καθε τροπο θα προσπαθουσα να δικαιολογησω την απορριψη.Η αληθεια ειναι ομως οτι η απορριψη δεν ειναι ποτε ευκολη.Οταν ομως καταλαβουμε οτι αυτο που θελουμε μπορουμε να το παρουμε απο αλλου ,τοτε η εμπειρια της απορριψης χανει τη δυναμη της.Ολοι οσοι μας απορριπτουν το κανουν γιατι δεν πιστευουν οτι μπορεις να ταιριαξεις στο κοσμο τους ειτε ειναι για φιλια ειτε για ερωτα ειτε για οτιδηποτε...Και αν σκεφτεις ολους τους ανθρωπους που σε απερριψαν ,ενα κοινο που ειχαν ολοι ειναι οτι πιστευες οτι ειχαν κατι που χρειαζοσουν.Και ενω αυτο μπορει να ειναι αληθεια πρεπει να θυμασαι παντοτε οτι δεν ειναι οι μονοι που μπορουν να στο δωσουν.Υπαρχουν εκαττομυρια ανθρωποι εκει εξω που μπορει να σου δωσουν αυτο που θες.<br /> <br /> Το αληθινο προβλημα της απορριψης δεν ειναι οτι καποιοι μας λενε οχι,αλλα το γεγονος οτι χτιζουμε τις ζωες μας γυρω απο την ελπιδα να πουνε ναι.Και οταν εχεις επενδυσει πολλα στο ναι -το οχι εχει τη δυναμη να σε καταστρεψει...Εχω δει ανθρωπους να προσπαθουν με οποιοδηποτε τροπο να κερδισουν την θεση τους στην καρδια ενος ανθρωπου ή μιας ομαδας.Με οποιοδηποτε τροπο.Η αληθεια ειναι οτι δεν μπορεις να κανεις τους ανθρωπους να σε αγαπησουν.Και γιατι να το θελεις αλλωστε?<br /><br /> Ισως τελικα πρεπει να αφηνουμε τους ανθρωπους να λενε οχι.Αφηστε τους να φυγουν,μην βιαζετε καταστασεις.Γιατι οταν αναγκαζεσαι να "σφηνωθεις"στην καρδια καποιου αλλου,τοτε σημαινει οτι δεν ανηκεις εκει.Οταν καποιος λεει οχι ,το δεχομαστε, και απλα συνεχιζουμε το ταξιδι μας....<br /> <br /> Αυτο εκανα και εγω,αλλωστε τι αλλο θα μπορουσα να κανω?Χαρηκα με το γεγονος οτι τολμησα να του το πω...Τον αφησα να γινει αλλη μια καλη αναμνηση στη ζωη μου......Και προχωρησα...<br /><br />Αφιερωμενο στον ....ξερεις εσυ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-6204666329346745715?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-88135607676060251802008-09-04T01:15:00.000-07:002008-09-04T01:40:50.043-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SL-e-RiVlqI/AAAAAAAAALM/MqpyRtP83Yc/s1600-h/green-job-crossroads.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SL-e-RiVlqI/AAAAAAAAALM/MqpyRtP83Yc/s400/green-job-crossroads.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242083283979048610" /></a><br /> Δεν ξερω ποσες φορες καλουμαστε να επιλεξουμε στη ζωη μας ενα μονοπατι που θα καθορισει τις ζωες μας.Ξερω σιγουρα ομως οτι μια απο αυτες τις φορες ειναι οταν εισαι 19.Εχοντας περασει ηδη ενας φοιτητικος χρονος,εχεις δει τι εστι η σχολη σου και το αντικειμενο που θες να ασχοληθεις.Για τους περισσοτερους τοτε ειναι που αρχιζουν τα ερωτηματα.Ειμαι στο σωστο δρομο?Και αν εχω κανει λαθος επιλογη?Μου αρεσει αυτο που σπουδαζω?<br /><br /> "Εν τελει,τι θελω απο τη ζωη μου?"<br /><br /> Λογω νιατων και παροχης χρηματων απο γονεις , οι επιλογες ειναι ακομη αρκετες.Εχεις ακομη τη δυναμη να αλλαξεις τη ζωη σου,με το να επιλεξεις αυτο που πραγματικα θες.Δυστυχως ή ευτυχως λιγοι κανουν το βημα της αλλαγης..Γιατι ομως συμβαινει αυτο?<br /> <br /> Αυτο που μας διαχωρισε απο το υπολοιπο ζωικο βασιλειο ειναι η καταπληκτικη ικανοτητα μας να σχεδιαζουμε πραγματα και καταστασεις για ενα ευρος χρονου.Ετσι εξασφαλισαμε οχι μονο την επιβιωση του ειδους μας ,αλλα και την εξελιξη του.Οταν ομως αυτη η ικανοτητα μας επεισερχεται στην καθημερινη μας ζωη τοτε τα πραγματα αρχιζουν να σκουριαζουν.Προσπαθουμε να βγαλουμε την σωστη αποφαση για μας,με ελλιπη στοιχεια.Ετσι οταν πρεπει να αλλαξουμε δρομο συνηθως δεν το κανουμε γιατι προτιμουμε το ασφαλες και κοινωνικα σωστο.<br /> <br /> Παντου ακουμε για την σημασια του τωρα και το πως πρεπει να μην αφηνεις απωθημενα αλλα να κανεις αυτο που πραγματικα θελεις.Μετα βλεπουμε και 2-3 ιστοριες "επιτυχιας" καποιου επωνυμου που εξιστορει πως ηρθε σε συγκρουση με το περιβαλλον του και εκανε αυτο που ηθελε.Φυσικα ποτε δεν μαθαινουμε για τους αλλους....αυτους που επελεξαν το αλλο μονοπατι(οπως οι παραπανω επιτυχημενοι)αλλα χαθηκαν στο δρομο?<br /> "Γιατι οταν θελεις να το παιξεις κοκκινοσκουφιτσα,μπορει και να σε φαει ο κακος ο λυκος...."<br /> <br /> Ουτε εγω ουτε κανεις μπορει να σας/μας πει τι θα κανουμε/τε.Πιστευω ακραδαντα οτι η ελευθερια βουλησης ειναι το εμφυτο δικαιωμα ολων μας.Μονο εσεις αποφασιζετε για τον εαυτο σας στην τελικη.Ξερω,πολλοι θα εχουν αντιθετοι αποψη ,διοτι πολλα μας τα επιβαλλει η κοινωνια και οι αλλοι.Και ομως ,αυτο για μενα ειναι υπεκφυγη.Η αληθινη εννοια της επιλογης,ειναι οτι ακομη και στις πιο δυσκολες στιγμες της ζωης μας,εχεις καποιες επιλογες.Παντα εχεις επιλογες...Οπως ειχα ακουσει, ακομη και καποιος να εχει ενα πιστολι στο κροταφο σου,εχεις την επιλογη να πεθανεις με αξιοπρεπεια,ή κλαιγοντας κτλ.<br /><br /> Τελος θελω να πω οτι οσοι βρισκεστε αυτη τη στιγμη σε καποιο αδιεξοδο στη ζωη σας,σταματηστε για λιγο ,βγειτε εξω και δειτε τον ουρανο.Πραγματικο θα νιωσετε ποσο μικροι ειστε απεναντι στο κοσμο,οποιοι και να ειστε.Θα δειτε οτι ο,τι και να παθετε ο κοσμος θα συνεχισει να περιστρεφεται.Μετα παρτε ενα νομισμα.Αφηστε αυτο να αποφασισει για σας.Μην το ριξετε μονο μια φορα ομως.Ριξ'τε το οσες φορες νιωθετε καλα με το αποτελεσμα......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-8813560767606025180?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-14266011499963966742008-08-31T16:58:00.000-07:002009-08-29T05:44:58.241-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SLs6WTjjlsI/AAAAAAAAAIk/CwYABysyOi0/s1600-h/Gay-Couple.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SLs6WTjjlsI/AAAAAAAAAIk/CwYABysyOi0/s400/Gay-Couple.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240846746256643778" border="0" /></a><br /> Πριν 2 χρονια ο Τασος και ο Αλεξης ηταν ζευγαρι...Και οχι ενα απλό ζευγαρι .Ηταν ο φθονος ολης της γκει κοινοτητας της Αθηνας.Ο Τασος ηταν η ενσαρκωση της αντρικης ομορφιας.Ψηλος,γεροδεμενος(οχι φουσκωτος)με ομορφο αρρενωπο προσωπο.Ηταν μολις 34 και ειχε ηδη δικο του σπιτι 180 τ.μ παρακαλω ,τελειο αμαξι και γενικα οτι μπορουσε να του προσδωσει την εννοια του πολυ πετυχημενου στα 34.<br /> Ο Αλεξης παλι ηταν 26 χρονων ,αυτο που λεμε twink ,αλλα στο πολυ ομορφο.Ειχε τελειωσει την σχολη του και τωρα εκανε το μεταπτυχιακο του.Περνουσε το χρονο του με φιλους ,βγαινοντας για καφε,σινεμα ,γυμναστηριο αλλα και ορειβατωντας μιας και ηταν το αγαπημενο του χομπι.Εκει γνωρισε και τον Τασο.Η ελξη ηταν ακαταμαχητη και απο τις 2 πλευρες .Δεν αργησαν να βγουν για καφε.Ηταν απιστευτο!Αλληλοσυμπληρωναν ο ενας τον αλλο!Ειχαν τοσα κοινα και κουβεντιαζαν για ωρες.Συντομα εκαναν ερωτα.Ερωτα οχι σεξ διοτι δεν χωρουσαν τετοιες "εννοιες" στη σχεση τους.Η σχεση τους ηταν αγνη και γεματη αγαπη.<br /> Ολοι ευχονταν να βρουν μια τετοια σχεση ,και κρυφα τους ζηλευαν πολυ.Ζηλευαν το ποσο αγαπημενοι εδειχναν οταν ο Αλεξης πειραζε τον Τασο ,δαγκωνωντας του απαλα την ακρη του αυτιου του ,με τον Τασο να κανει δηθεν τον ενοχλημενο,μα οχι για πολυ καθως παντα εσκυβε και του εδινε ενα τρυφερο φιλι.Τα λεφτα του Τασου τους εδωσαν την ευκαιρια να αφησουν για παντα πισω τους τα σκοτεινα κλαμπ ,και ο κυκλος τους πλεον αποτελουταν απο πολυ εκλεκτους ανθρωπους.Κατεβαιναν στο γκαζι 1-2 φορες τον χρονο σαν εκπαιδευτικη εκδρομη.Ξερανε οτι τους φθονουσαν και το απολαμβαναν.Αν και εχασαν πολλες φιλιες ετσι ,δεν τους πειραζε ειχαν ο ενας τον αλλο.<br /> <br /><br /> Ο Αλεξης καταπιε αλλο ενα χαπακι."Δεν γινεται,αυτα τουλαχιστον πρεπει να λειτουργησουν.Δεν γινεται.."σκεφτηκε απο μεσα του.Η αληθεια ειναι οτι ειχε παρει 6 ολοκληρα κιλα ,και ο Τασος του ειχε τονισει χωρις περιστροφες οτι αν δεν τα εχανε ,θα χωριζαν..Αν και ειχε καποιες ζαλαδες τελευταια,παρενεργειες των χαπιων,δεν φαινοταν να τον προβληματιζουν.Αρκει να ηταν ικανοποιημενος μαζι του ο Τασος...<br /><br /><br /> Ο Τασος οδηγουσε στην πηγμενη απο κινηση Βασ.Σοφιας.Πατησε βιαστικα 2 πληκτρα στο κινητο του και το εφερε στο αυτι του .<br />"Ελα ,εισαι ετοιμος?",ρωτησε τον Αλεξη..<br />"Σε 10 λεπτα ..."αποκριθηκε..<br />"Τι κανεις γαμω την παναγια σου τοσες ωρες?",ουτε γκομενα να ειχα."Λοιπον να εισαι ετοιμος γιατι σε 5' ειμαι εκει.Αλλιως θα ακουσεις κανα γαμωσταυριδι....<br />Καθως κλεισανε τα κινητα,ο Τασος ελεγξε για μηνυματα εχοντας το νου του στην κινηση.<br /><span style="font-style: italic;">"Ελα γαμια μου ,το χθεσινο ηταν τελειο.Ποτε θα επαναληφθει?"</span>,Καθως το διαβαζε ενα χαμογελο σχηματιστηκε στα χειλη του.<br />"Συντομα ,μωρο μου ,συντομα.Θα σε δω αυριο στο γνωστο μερος.Θα σου γαμησω ο,τι εχεις και δεν εχεις!".Πατησε αποστολη ,βριζοντας παραλληλα εναν οδηγο μηχανης που περνουσε με ταχυτητα αναμεσα τους.<br /><br /><br /> Ο Αλεξης ηταν σχεδον ετοιμος οταν ακουσε την ειδοποιση εισερχομενου μηνυματος.Αρχισε να διαβαζει το μηνυμα:<br />"Συντομα ,μωρο μου ,συντομα.Θα σε δω αυριο στο γνωστο μερος.Θα σου γαμησω ο,τι εχεις και δεν εχεις!"<br />Το κινητο του γλιστρησε απο τα χερια.Καιρο τωρα υποπτευοταν τι συνεβαινε αλλα δεν ηθελε να το αναφερει γιατι φοβοταν οτι θα χωριζανε.Το κινητο ξαναχτυπησε .Ο Τασος του εκανε αναπαντητη να κατεβει.Καθως κατεβαινε με το ασανσερ,κοιταξε τον εαυτο του στον καθρεφτη.Με κοπο ενα χαμογελο σχηματιστηκε στα χειλη του.<br /><br /> Εκεινο το βραδυ για ακομη μια φορα ολοι ζηλεψαν αυτο το ταιριαστο ζευγαρι,και ευχηθηκαν κρυφα να βρουν κατι παρομοιο.Οι ιδιοι δεν επαψαν να φιλιουνται και να αγκαλιαζονται κανοντας τους παντες να αναρωτιουνται γιατι η ζωη να ειναι τοσο απλωχερη με καποιους..Το ιδιο βραδυ ο Αλεξης δεν κοιμηθηκε καθολου.Καυτα δακρυα κυλουσαν στα μαγουλα του.Ο Τασος δεν καταλαβε τιποτα.<br /> <br /> Αυτο ειναι το κριμα με τις σχεσεις.Καποιες φορες φαινονται ομορφοτερες απ'έξω.Και το περιεχομενο τους μπορει να ειναι διαφορετικο απ'ότι φαινεται...<br /><br />Υ.Γ.:Το ποστ αυτο αφιερωνεται στην αγαπημενη μου αδερφη Μενια,που γιορταζει σημερα.Τα δωρα αφηστε τα στην ρεσεψιον!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-1426601149996396674?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-9528918247271201582008-08-29T05:46:00.000-07:002008-08-29T12:56:45.224-07:00<a href="http://thesparrow.wordpress.com/2008/08/29/%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%af%cf%84%ce%b9-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b3%ce%b5%ce%b9%cf%8e%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5/">EDIT:Μετα λυπης σας πληροφορω οτι εμεινα ορφανος μιας και η αδερφουλα μου η sparrow αποδημησε για καλυτερα μερη.Καλη σου τυχη οπου κι αν πας,Sparrow..</a><br /><br /><br /><object width="360" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/24GmMzhqfgQ&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/24GmMzhqfgQ&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /> Δειτε το παραπανω βιντεο.Ο Jack ειναι ενας μαθητης λυκειου(ο μελαχρινος)ο οποιος μαθαινει οτι ενας πρωην κολλητος του αυτοκτονησε..Και αρχιζει και θυμαται τις τελευταιες μερες τους,οπου λιγο ή πολυ ο κολλητος του(ξανθος) του αποκαλυπτει οτι ειναι γκει και τον εχει αισθηματα για αυτον.Η συνεχεια στο βιντεο(ειδικα το τελος ειναι πολυ καλο)<br /><br /> Το βιντεο αυτο με εκανε να σκεφτω.Ολοι λιγο πολυ εχουμε ζησει ενα μεγαλο ερωτα στο λυκειο που τις περισσοτερες φορες εμεινε ανεκπληρωτος.Σιγουρα ολοι περνουν ενα μεγαλο ερωτα,αλλα για τους γκει ειναι αρκετα πιο δυσκολο διοτι οταν γνωριζεις οτι ο ερωτας σου οχι μονο δεν ειναι ευκολο να βρει ανταποκριση απο το αντικειμενο του ποθου σου αλλα θεωρειται και ανηθικος και ανωμαλος και απο την κοινωνια τοτε τα πραγματα ειναι πολυ δυσκολα.<br /><br /> Ειχα περασει και εγω ενα τετοιο ερωτα.Ειχα ερωτευτει ενα συμμαθητη μου απο το δημοτικο.Ατελειωτες βραδιες τον σκεφτομουν και πληγωνομουν οταν αυτος τα εφτιαχνε με κοριτσια(μιας και ηταν και πολυ δημοφιλης).Εγω ηλπιζα οτι καποια μερα θα καταλαβαινε οτι ειμασταν το ταιρι ο ενας του αλλου και θα ημασταν για παντα μαζι.Κατι τετοιο δεν συνεβη ποτε.<br /> <br /> Μια μερα ομως ,στο Λυκειο,πηρα την αποφαση να του εξομολογηθω την ελξη μου προς αυτον,δεν του ειπα οτι τον αγαπω,και τελος παντων επι 1,5 χρονο εξερευνησαμε μαζι το σεξ μεταξυ 2 αγοριων.Αν και πετουσα στα συννεφα κατι μου ελειπε.Δεν ηταν σχεση,ηταν απλα σεξ.Του το ειπα καποια στιγμη και μου ειπε οτι δεν μπορει να ανταποδωσει.Μετα απο λιγο καιρο τελειωσε αυτο που ειχαμε.Αναζωπυρωθηκε για λιγο αλλα τωρα μπορω να πω πως εχει τελειωσει οριστικα.Αυτος συνεχισε την ζωη του ως στρεητ αγορι ,και την δικη μου συνεχεια ,well την ξερετε.<br /><br /> Θελω να καταληξω οτι στην εφηβεια πολλα μπορουν να συμβουν που ομως δεν καθοριζουν ακριβως το τι θα γινουμε οταν μεγαλωσουμε...Δεν μετανιωνω που εζησα οτι εζησα,ισα ισα,αλλα απο την αλλη δεν ξερω αν ειναι για ολους καλο να ομολογουμε τον ερωτα μας.Παντα μα παντα πρεπει να ειμαστε ετοιμοι για τις συνεπειες....<br /><br /> Δειτε και το 3ο μου ποστ,που περιεχει καποιους παρομοιους προβληματισμους...<br /><a href="http://elementstv.blogspot.com/2008/02/gay-straight-lovereality-or-myth.html">Gay-Straight Love:Reality Or Myth?</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1500035537749047153-952891824727120158?l=elementstv.blogspot.com' alt='' /></div>Elementstvhttp://www.blogger.com/profile/09926329538477120913noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1500035537749047153.post-14817531647435979202008-08-25T05:43:00.000-07:002008-08-25T06:08:28.208-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SLKuuP6lT-I/AAAAAAAAAHs/PQRHd1lYJxk/s1600-h/runlola1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wvXyuR4U4kw/SLKuuP6lT-I/AAAAAAAAAHs/PQRHd1lYJxk/s400/runlola1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238441426154770402" /></a><br /> Υπαρχει κατι που τριβελιζει το μυαλο μου καιρο τωρα.Παρατηρω συνεχως το ποσο απαιτητικες εχουν γινει οι ζωες μας και οι κοινωνια.Πρεπει ολα να τα κανουμε σε ενα συγκεκριμενο χρονικο πλαισιο ,οχι γιατι δεν μπορουμε να τα κανουμε αργοτερα,απλα γιατι ετσι πιστευει η κοινη γνωμη οτι ειναι καλυτερο.<br /> Ζουμε σε ενα διαρκη αγωνα με αντιπαλο την ιδια μας τη ζωη,ωστε να μη "χασουμε το τραινο".Τοτε σπουδασε,τοτε ερωτευσου,παντρευσου ,κανε παιδια,επαγγελματικη επιτυχια κτλ.Βαζουμε καποιους στοχους τους οποιους προσπαθουμε να φτασουμε.Εβλεπα προσφατα μια ομιλια ενος πνευματικου δασκαλου της εποχης μας ο οποιος μας παροτρυνει να κατεβασουμε λιγο τους ρυθμους μας,και να προσπαθησουμε να απολαυσουμε τη ζωη.Και δεν μπορεσα παρα να αναρωτηθω:<br />"Σε μια πολη με τους ρυθμους της Αθηνας που τα νεα της Κυριακης βγαινουν το Σαββατο,υπαρχει τροπος να μειωσεις ταχυτητα?"<br /> Και ποιες θα ειναι οι επιπτωσεις αν το κανεις?Θα μπορεσεις να "προλαβεις" να κανεις ολα οσα χρειαζεται να κανεις,ή θα μεινεις πισω παρακολουθωντας να πηγαινουν μπροστα οσα θα μπορουσες να εχεις?<br /> Και οσο το σκεφτομουν η σκεψη αρχισε να φωλιαζει μεσα μου.Αρχισα να αγχωνομαι για το ποσα μαθηματα χρωσταω ,για το ποτε θα ειναι η επομενη μεγαλη σχεση μου και διαφορα αλλα.<br /> Πολλοι ανθρωποι πιστευουν οτι το να βαζεις στοχους στην ζωη σου ,σε βοηθα να προχωρας μπροστα και να δινεις νοημα σε αυτην.Αλλα ποια ειναι η διαχωριστικη γραμμη απο το απλα να θετεις στοχους στο να γινεται η ζωη σου ενας διαρκης αγωνας επιτευξης αυτων?<br /> Δυστυχως δεν εχω βρει την απαντηση μεσα μου.Στη ζωη μας υπαρχουν παραδειγματα και προς τις 2 κατευθυνσεις..Απο τη μια ανθρωποι οργανωμενοι,μετρημενοι που